29 ผลลัพธ์ สำหรับ

butyl

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: butyl, *butyl*

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

butyl

(บิล'ทิล) adj.ุ C4H9-

English-Thai: Longdo Dictionary Longdo Approved EN-TH

tributyltin

(n, name) สารประกอบเคมีชนิดหนึ่งที่ใช้ผสมในสีทาใต้ท้องเรือกันเพรียงเรือและสาหร่ายต่างๆมาเกาะ แต่สารนี้เป็นอันตรายต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Butyl methy ether

บิวทิล เมธิล อีเธอร์ [TU Subject Heading]

Butyl P-Aminobenzoate

บิวทิลพาราอะมิโนเบนโซเอต [การแพทย์]

Butyl Rubber

ยางบิวทิล [การแพทย์]

Butyl Rubber or Isobutylene Isoprene Rubber: IIR

ยาง IIR เป็นยางสังเคราะห์ที่ได้จากโคโพลิเมอร์ระหว่าง isobutylene กับ isoprene มีสมบัติทนทานต่อการเสื่อมสภาพอันเนื่องจากสารเคมี ความร้อน แสงแดด ได้เป็นอย่างดี มีค่าการกระเด้งกระดอนต่ำที่อุณหภูมิห้อง นอกจากนี้ยางชนิดนี้ยังมีสมบัติเด่น คือ มีอัตราการซึมผ่านของก๊าซต่ำมาก ดังนั้นจึงนิยมใช้ในการผลิตยางในรถยนต์ หรือเคลือบผนังด้านในของยางเรเดียล ใช้ทำถุงยางลมสำหรับอบยางล้อให้คงรูปในอุตสาหกรรมผลิตยางรถยนต์ เป็นต้น และเนื่องการมีค่าการกระเด้งกระดอนต่ำที่อุณหภูมิห้อง ทำให้ดูดซับพลังงานกลและการสั่นสะเทือนได้ดีในช่วงอุณหภูมิที่กว้าง จึงเหมาะที่จะผลิตเป็นยางกันสะเทือนด้วย [เทคโนโลยียาง]

Butylated Hydroxyanisole

บิวทิเลตเทตไฮดรอกซิอนิซอล, บิวทิลเลทเตคไฮดรอกซีแอนิโซล, บิวธิเลทเตดไฮดรอกซิอนิโซล [การแพทย์]

Butylated Hydroxytoluene

บิวทัยเลตไฮดรอกซีโทลูอีน, บิวทิลเลทเทคไฮดรอกซีโทลูอีน, บิวธิเลทเตดไฮดรอกซิโทลูอีน, บิวทีเลเตตไฮดรอกซีโตลูอีน [การแพทย์]

Butylene

บิวไทลีน [การแพทย์]

Butylene Oxide

บิวทิลีนออกไซด์ [การแพทย์]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

butyl

/B Y UW1 T AH0 L/ /บึ ยู้ เถิ่ล/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

butyl

(n) a hydrocarbon radical (C4H9)

butyl alcohol

(n) a flammable alcohol derived from butanes and used for solvents, Syn. butanol

butylate

(v) introduce the butyl group into a chemical compound

butylene

(n) any of three isomeric hydrocarbons C4H8; all used in making synthetic rubbers, Syn. butene

butyl nitrite

(n) a colorless pungent liquid sometimes used as a stimulant drug by drug abusers, Syn. isobutyl nitrite

butyl rubber

(n) synthetic rubber made by polymerizing isobutylene

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Butyl

n. [ L. butyrum butter + -yl. See Butter. ] (Chem.) A compound radical, regarded as butane, less one atom of hydrogen. [ 1913 Webster ]

Butylamine

n. [ Butyric + -yl + amine. ] (Org. Chem.) A colorless liquid base, C4H9.NH2, of which there are four isomeric varieties. [ Webster 1913 Suppl. ]

butylate

v. t. to introduce the butyl group into (a chemical compound). [ WordNet 1.5 ]

Butylene

n. [ From Butyl. ] 1. (Chem.) Any one of three metameric hydrocarbons, C4H8, of the ethylene series. They are gaseous or easily liquefiable; -- called also butene. [ 1913 Webster ]

2. the hypothetical divalent radical -(CH2)4-; -- used in combining forms; as, butylene diamine. [ PJC ]

butyl mercaptan

n. (Chem.) A volatile liquid, C4H9.SH, having a strong odor like that of a skunk; also called butanethiol. All three isomers, normal, sec-, and tert-butanethiol possess the skunk odor. [ PJC ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

丁基