มอร์ฟิน, สารแอลคาลอยด์ที่ได้จากฝิ่น สูตรเคมีคือ C17H19NO3 เป็นผลึกไม่มีสี จุดหลอมเหลว 254oC มีสมบัติช่วยระงับความเจ็บปวด ทำให้นอนหลับ และเป็นยาเสพติด [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

Morphine

มอร์ฟีน, ยามอร์ฟีน [การแพทย์]

Morphine Addiction

มอร์ฟีน, การเสพย์ติด [การแพทย์]

Morphine Base

มอร์ฟีนพื้นฐาน [การแพทย์]

Morphine Derivatives Poisoning

พิษจากอนุพันธุ์ของมอร์ฟีน [การแพทย์]

Morphine Sensitive

ไวต่อมอร์ฟีน [การแพทย์]

Morphine Sulfate Tablets

มอร์ฟีนซัลเฟตในยาเม็ด [การแพทย์]

Morphine, Endogenous

มีคุณสมบัติคล้ายมอร์ฟีน [การแพทย์]

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

apomorphine

แอโพมอร์ฟีน (สารมาจากมอร์ฟีน) [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เฮโรอีน

[hērōīn] (n) EN: heroine ; diacetylmorphine (INN) FR: héroïne [ f ] ; diacétylmorphine [ f ] ; diamorphine [ f ]

มอร์ฟีน

[møfīn] (n) EN: morphine FR: morphine [ f ]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

morphine

She was kept under with morphine injections.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

morphine

/M AO1 R F IY0 N/ /โม้ (ร) ฝี่น/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

morphine

(n,(uncount)) /mˈɔːfiːn/ /ม้อ ฝี่น/ /m oo1 f ii n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

apomorphine

(n) a morphine derivative that is not as strong as morphine; used as an emetic and in small doses as a sedative

morphine

(n) an alkaloid narcotic drug extracted from opium; a powerful, habit-forming narcotic used to relieve pain, Syn. morphia

heroin

(n) a narcotic that is considered a hard drug; a highly addictive morphine derivative; intravenous injection provides the fastest and most intense rush, Syn. diacetylmorphine

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Apomorphine

{ ‖ } n. [ Pref. apo- + morphia, morphine. ] (Chem.) A crystalline alkaloid obtained from morphia. It is a powerful emetic. [ 1913 Webster ]

Morphine

n. [ From Morpheus: cf. F. morphine. ] (Chem.) A bitter white crystalline alkaloid found in opium, possessing strong narcotic properties, and much used as an anodyne; -- called also morphia, and morphina. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

吗