26 ผลลัพธ์ สำหรับ

%carrion%

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: carrion, -carrion-

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

carrion

(n) เนื้อที่เน่าเปื่อย, Syn. decaying flesh

carrion

(n) สิ่งที่น่ารังเกียจ

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

carrion

(แค'ริเอิน) n. เนื้อตายและเน่า, ซากสัตว์ adj. กินซากสัตว์เป็นอาหาร, คล้ายซากสัตว์, เน่าเปื่อย, ผุพัง, สกปรกโสมม

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

carrion

(n) ซากศพ, ซากสัตว์

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

สาง

(n) odor of carrion, See Also: putrid, Syn. สาบสาง, Thai Definition:กลิ่นเหม็นของซากศพ ซากสัตว์

ซากสัตว์

(n) carcass, See Also: animal remains, carrion, Example:ถ้ำแห่งนี้เต็มไปด้วยซากสัตว์ เหมือนมีใครลากเข้ามา, Unit:ซาก, Thai Definition:ร่างของสัตว์ที่ตายจนโทรมเหลือแต่เค้าเดิม

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ซากสัตว์

[sāk sat] (n, exp) EN: carcass ; animal remains ; carrion FR: carcasse [ f ] ; charogne [ f ]

สาง

[sāng] (n) EN: odour of carrion

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

carrion

A dead dear being pecked by vultures, remains partly eaten by other animals, that sort of rotten meat is called 'carrion'.

carrion

Eagle eats no carrion. [ Proverb ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

carrion

/K EH1 R IY0 AH0 N/ /แค้ หรี่ เอิ่น/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

carrion

(n,(uncount)) /kˈærɪən/ /แค้ เหรี่ย (ร) น/ /k a1 r i@ n/

carrion-crow

(n,(count)) /kˈærɪən-krou/ /แค้ เหรี่ย (ร) น โขร่ว/ /k a1 r i@ n - k r ou/

carrion-crows

(n,(count)) /kˈærɪən-krouz/ /แค้ เหรี่ย (ร) น โขร่ว สึ/ /k a1 r i@ n - k r ou z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

carrion

(n) the dead and rotting body of an animal; unfit for human food

black vulture

(n) American vulture smaller than the turkey buzzard, Syn. Coragyps atratus, carrion crow

stapelia

(n) any of various plants of the genus Stapelia having succulent leafless toothed stems resembling cacti and large foul-smelling (often star-shaped) flowers, Syn. starfish flower, carrion flower

stinkhorn

(n) any of various ill-smelling brown-capped fungi of the order Phallales, Syn. carrion fungus, Example:the foul smell of the stinkhorn attracts insects that carry the spores away on their feet

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Carrion

n. [ OE. caroyne, OF. caroigne, F. charogne, LL. caronia, fr. L. caro flesh Cf. Crone, Crony. ] 1. The dead and putrefying body or flesh of an animal; flesh so corrupted as to be unfit for food. [ 1913 Webster ]

They did eat the dead carrions. Spenser. [ 1913 Webster ]

2. A contemptible or worthless person; -- a term of reproach. [ Obs. ] “Old feeble carrions.” Shak. [ 1913 Webster ]

Carrion

a. Of or pertaining to dead and putrefying carcasses; feeding on carrion. [ 1913 Webster ]

A prey for carrion kites. Shak. [ 1913 Webster ]

Carrion beetle (Zool.), any beetle that feeds habitually on dead animals; -- also called sexton beetle and burying beetle. There are many kinds, belonging mostly to the family Silphidæ. --
Carrion buzzard (Zool.), a South American bird of several species and genera (as Ibycter, Milvago, and Polyborus), which act as scavengers. See Caracara. --
Carrion crow, the common European crow (Corvus corone) which feeds on carrion, insects, fruits, and seeds. [ 1913 Webster ]