โรคมองคร่อ, หลอดลมพอง, หลอดลมป่องพอง, โรคหลอดลมพอง, หลอดลมโป่งพอง, หลอดลมเล็กๆโป่ง, หลอดลมโป่ง, การโป่งพองของถุงลม, โรคถุงลมเล็กโป่งพอง, หลอดลมโป่งพอง, โรคหลอดลมโป่งพอง [การแพทย์]

Bronchiectasis, Acquired

หลอดลมโป่งพองที่เกิดขึ้นภายหลัง [การแพทย์]

Bronchiectasis, Congenital

หลอดลมโป่งพองแต่กำเนิด [การแพทย์]

Bronchiectasis, Infected

โรคหลอดลมพองติดเชื้อ [การแพทย์]

Bronchiolectasis

การโป่งพองของหลอดลมฝอย [การแพทย์]

Bronchioles

หลอดลมฝอย, หลอดลมเล็ก, หลอดลมส่วนปลาย [การแพทย์]

Bronchioles, Respiratory

หลอดลมฝอยเรสไพราตอรี, หลอดลมฝอยส่วนหายใจ [การแพทย์]

Bronchioles, Respiratory

หลอดลมฝอยส่วนหายใจ [การแพทย์]

Bronchioles, Terminal

หลอดลมฝอยส่วนปลาย, หลอดลมฝอยส่วนปลายสุด, หลอดลมส่วนปลาย [การแพทย์]

Bronchiolitis

หลอดลมฝอยอักเสบ, การอักเสบของหลอดลมฝอย [การแพทย์]

Bronchiolitis, Acute

บรองคิโอไลตีสเฉียบพลัน, หลอดลมฝอยอักเสบเฉียบพลัน [การแพทย์]

Bronchiolitis, Viral

หลอดลมฝอยอักเสบ, ไวรัส [การแพทย์]

Bronchitis

การอักเสบของหลอดลม, หลอดลมอักเสบ, การอักเสบของหลอดลม [การแพทย์]

Bronchitis, Acute

หลอดลมอักเสบอย่างเฉียบพลัน [การแพทย์]

Bronchitis, Acute and Chronic

โรคหลอดลมอักเสบอย่างเฉียบพลันและเรื้อรัง [การแพทย์]

Bronchitis, Chronic

โรคหลอดลมอับเสบเรื้อรัง, หลอดลมอักเสบเรื้อรัง, โรคหลอดลมอักเสบเรื้อรัง, ผนังหลอดลมอักเสบเรื้อรัง, โรคหลอดลมอักเสบเรื้อรัง, หลอดลมอักเสบเรื้อรัง, หลอดลมอักเสบอย่างเรื้อรัง, โรคหลอดลมอักเสบอย่างเรื้อรัง [การแพทย์]

Bronchitis, Chronic, Simple

โรคหลอดลมอักเสบเรื้อรังสามัญ [การแพทย์]

English-Thai: Longdo Dictionary (UNAPPROVED version -- use with care ) Longdo Unapproved EN-TH **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**

bronchodilator

(n) ยาขยายหลอดลม

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

หลอดลมฝอย

(n) bronchiole, Syn. หลอดลม, Example:การอักเสบของหลอดลมฝอยทำให้ผนังหลอดลมบวม

หลอดลมอักเสบ

(n) bronchitis, Example:หลอดลมอักเสบแบบเฉียบพลัน มักเกิดจากการติดเชื้อ เช่น ไวรัส แบคทีเรีย โดยอาจติดต่อจากผู้อื่นหรือติดต่อโดยทางอากาศที่หายใจ, Thai Definition:การเกิดการระคายเคืองและบวมของท่อทางเดินอากาศที่ทำหน้าที่เชื่อมปอดกับหลอดคอ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

หลอดลม

[løtlom] (n) EN: trachea ; windpipe ; bronchi FR: trachée [ f ] ; bronches [ fpl ]

หลอดลมอักเสบ

[løtlom aksēp] (n, exp) EN: bronchitis FR: bronchite [ f ]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

bronc

When she catches a cold, she often develops bronchitis.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

bronc

/B R AA1 NG K/ /บราง ขึ/

bronco

/B R AA1 NG K OW0/ /บร๊าง โข่ว/

broncos

/B R AA1 NG K OW0 Z/ /บร๊าง โข่ว สึ/

bronchial

/B R AA1 N CH IY0 AH0 L/ /บร๊าน ฉี่ เอิ่ล/

bronchitis

/B R AA0 NG K AY1 T AH0 S/ /บร่าง ค้าย เถอะ สึ/

bronchoscope

/B R AA1 N K AH0 S K OW1 P/ /บร๊าน เขอะ สึ โก๊ว ผึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

bronc

n. an unbroken or imperfectly broken mustang.
Syn. -- bronco, broncho. [ WordNet 1.5 ]

Bronchi

‖n. pl. (Anat.) See Bronchus. [ 1913 Webster ]

Bronchia

‖n. pl. [ L. , pl. Cf. Bronchus. ] (Anat.) The bronchial tubes which arise from the branching of the trachea, esp. the subdivision of the bronchi. Dunglison. [ 1913 Webster ]

Bronchial

a. [ Cf. F. bronchial. See Bronchia. ] (Anat.) Belonging to the bronchi and their ramifications in the lungs. [ 1913 Webster ]

Bronchial arteries, branches of the descending aorta, accompanying the bronchia in all their ramifications. --
Bronchial cells, the air cells terminating the bronchia. --
Bronchial glands, glands whose functions are unknown, seated along the bronchia. --
Bronchial membrane, the mucous membrane lining the bronchia. --
Bronchial tube, the bronchi, or the bronchia. [ 1913 Webster ]

Bronchic

a. (Anat.) Bronchial. [ 1913 Webster ]

bronchiolar

adj. of or pertaining to a bronchiole. [ WordNet 1.5 ]

Bronchiole

n. (Anat.) A minute bronchial tube. [ 1913 Webster ]

bronchiolitis

n. inflammation of the membranes lining the bronchioles. [ WordNet 1.5 ]

Bronchitic

a. Of or pertaining to bronchitis; as, bronchitic inflammation. [ 1913 Webster ]

Bronchitis

n. [ Bronchus + -itis. ] (Med.) Inflammation, acute or chronic, of the bronchial tubes or any part of them. [ 1913 Webster ]

Broncho

n. [ Sp. bronco rough, wild. ] A native or a Mexican horse of small size. [ Western U.S. ] [ 1913 Webster ]

Bronchocele

n. [ Gr. &unr_;; &unr_; windpipe + &unr_; tumor. ] (Med.) See Goiter. [ 1913 Webster ]

Bronchophony

n. [ Gr. &unr_; windpipe + &unr_; sound. ] A modification of the voice sounds, by which they are intensified and heightened in pitch; -- observed in auscultation of the chest in certain cases of intro-thoracic disease. [ 1913 Webster ]

Broncho-pneumonia

n. [ Bronchus + pneumonia. ] (Med.) Inflammation of the bronchi and lungs; catarrhal pneumonia. [ 1913 Webster ]

Bronchotome

n. [ Gr. &unr_; windpipe + &unr_; to cut. ] (Surg.) An instrument for cutting into the bronchial tubes. [ 1913 Webster ]

Bronchotomy

n. (Surg.) An incision into the windpipe or larynx, including the operations of tracheotomy and laryngotomy. [ 1913 Webster ]

Bronchus

‖n.; pl. Bronchi [ NL., fr. Gr. &unr_; windpipe. Cf. Bronchia. ] (Anat.) One of the subdivisions of the trachea or windpipe; esp. one of the two primary divisions. [ 1913 Webster ]

Bronco

n. Same as Broncho. [ 1913 Webster ]

Ectobronchium

‖n.; pl. Ectobronchia [ NL. See Ecto-, and Bronchia. ] (Anat.) One of the dorsal branches of the main bronchi in the lungs of birds.

Entobronchium

‖n.; pl. Entobronchia [ See Ento-, and Bronchia. ] (Anat.) One of the main bronchi in the lungs of birds.

Mesobronchium

‖n.; pl. Mesobronchia [ NL. See Meso-, and Bronchia. ] (Anat.) The main bronchus of each lung. [ 1913 Webster ]

Parabronchium

‖n.; pl. Parabronchia [ NL. See Para-, Bronchia. ] (Anat.) One of the branches of an ectobronchium or entobronchium. [ 1913 Webster ]

Peribronchial

a. (Anat.) Around the bronchi or bronchial tubes; as, the peribronchial lymphatics. [ 1913 Webster ]

Prebronchial

a. (Anat.) Situated in front of the bronchus; -- applied especially to an air sac on either side of the esophagus of birds. [ 1913 Webster ]

Subbronchial

a. (Anat.) Situated under, or on the ventral side of, the bronchi; as, the subbronchial air sacs of birds. [ 1913 Webster ]

Tracheobronchial

a. (Zool.) Pertaining both to the tracheal and bronchial tubes, or to their junction; -- said of the syrinx of certain birds. [ 1913 Webster ]

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

bronchial

(adj) relating to or associated with the bronchi, Example:bronchial tubes; bronchial pneumonia

bronchial artery

(n) arteries that accompany the bronchioles

bronchial vein

(n) veins serving the bronchi; empty into the azygos vein, Syn. vena bronchialis

bronchiolar

(adj) of or relating to or involving bronchioles

bronchiole

(n) any of the smallest bronchial ducts; ending in alveoli

bronchiolitis

(n) inflammation of the membranes lining the bronchioles

bronchitic

(adj) suffering from or prone to bronchitis

bronchitis

(n) inflammation of the membranes lining the bronchial tubes

bronchodilator

(n) a drug that relaxes and dilates the bronchial passageways and improves the passages of air into the lungs

bronchopneumonia

(n) pneumonia characterized by acute inflammation of the walls of the bronchioles, Syn. bronchial pneumonia

bronchoscope

(n) a slender tubular instrument used to examine the bronchial tubes

bronchoscopic

(adj) of or relating to an instrument for examining the interior of the bronchi

bronchospasm

(n) a spasm of the bronchi that makes exhalation difficult and noisy; associated with asthma and bronchitis

bronchus

(n) either of the two main branches of the trachea, Syn. bronchial tube

bronco

(n) an unbroken or imperfectly broken mustang, Syn. broncho, bronc

bronco busting

(n) breaking a bronco to saddle

bucking bronco

(n) a wild horse that is vicious and difficult or impossible to break in

chronic bronchitis

(n) a form of bronchitis characterized by excess production of sputum leading to a chronic cough and obstruction of air flow

laryngotracheobronchitis

(n) inflammation of the larynx and trachea and bronchial passageways

tracheobronchitis

(n) common respiratory infection characterized by inflammation of the trachea and the bronchi

asthma

(n) respiratory disorder characterized by wheezing; usually of allergic origin, Syn. asthma attack, bronchial asthma

buster

(n) a person who breaks horses, Syn. broncobuster, bronco buster

lower respiratory tract smear

(n) any of several cytologic smears obtained from different parts of the lower respiratory tract; used for cytologic study of cancer and other diseases of the lungs, Syn. bronchoscopic smear, sputum smear

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

支气管炎

[支气管炎 / 支氣管炎, zhī qì guǎn yán] bronchitis #23094

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

ＣＢ

[シービー, shi-bi-] (n) (1) Citizens' Band; CB (radio); (2) (See 転換社債) convertible bond; (3) (See 慢性気管支炎) chronic bronchitis; (4) chemical and biological (weapons); (5) (See センターバック) center back; (6) community business

気管支

[きかんし, kikanshi] (n) bronchial tube; (P)

気管支炎

[きかんしえん, kikanshien] (n, adj-no) bronchitis

気管支肺炎

[きかんしはいえん, kikanshihaien] (n) bronchial pneumonia

気管支喘息

[きかんしぜんそく, kikanshizensoku] (n) bronchial asthma

慢性気管支炎

[まんせいきかんしえん, manseikikanshien] (n) chronic bronchitis

悍馬;駻馬

[かんば, kanba] (n) bronco; unruly horse