Search result for

kaolin

(36 entries)
(0.0145 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -kaolin-, *kaolin*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
kaolin[N] ดินขาว, See also: ดินนวล, ดินเกาเหลียง, ดินเกาลิน, Syn. kaoline, white clay, porcelain clay

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
kaolin(เค'โอลิน) n. ดินสีขาวใช้ทำเครื่องเคลือบ

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
kaolinดินขาว [ศิลปะ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
kaolinดินขาวเคโอลิน [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]
kaoliniteเคโอลิไนต์ [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช.
Kaolinดินขาว [TU Subject Heading]
kaolinดินขาว, แร่ชนิดหนึ่งเป็นสารประกอบอะลูมิเนียมซิลิเกต นิยมเรียกว่าดินขาวหรือดินเกาลินสูตรเคมีคือ Al4Si4O10 (OH)8 เกิดจากการผุสลายตัวของแร่เฟลด์สปาร์ ใช้ทำภาชนะกระเบื้องเคลือบ ใช้เติมในกระดาษเพื่อให้มีน้ำหนัก ความทึบ และมีความเหนียว เป็นต้น [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]
Kaolinสารเคาลิน, เคโอลิน, ยาแคโอลิน, ยาน้ำเคาลิน, ดินขาว [การแพทย์]
Kaolin Mixtureยาน้ำเคาลิน [การแพทย์]
Kaolin, Lightเรดินขาวชนิดเบา [การแพทย์]
Kaolinite เคโอลิไนต์
แหล่ง - พบที่จังหวัดเชียงราย เชียงใหม่ ลำปาง แพร่ ตาก สุโขทัย อุตรดิตถ์ พิจิตร ชลบุรี ชุมพร ระนอง พังงา ภูเก็ต สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช สงขลา ยะลา และนราธิวาส ประโยชน์ - ใช้ทำอิฐ กระเบื้องมุงหลังคา ท่อ ดินเหนียวชนิดดีมีคุณภาพ ซึ่งเรียกว่า china clay ใช้ทำเครื่องปั้นดินเผาทุกชนิด ทำอิฐก่อสร้าง ภาชนะกระเบื้องเคลือบต่าง ๆ นอกจากนี้ยังใช้ทำอิฐทนไฟสำหรับเตาถลุงโลหะ ส่วนใหญ่มักจะใช้เติมลงไปในกระดาษเพื่อให้มีน้ำหนัก ความทึบและความเหนียวดีขึ้น และทำให้กระดาษมีหน้าเรียบ นอกจากนี้ยังใช้ในอุตสาหกรรมยางและทำวัสดุทนไฟ [สิ่งแวดล้อม]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
เกาลิน[N] Kaolin, See also: china clay, Syn. เกาเหลียง, ดินเกาลิน, ดินเกาเหลียง, Example: ดินเกาลินเกิดจากจากการแปรสภาพของหินแกรนิตเป็นหินฟันม้า มีความบริสุทธิ์สูง, Thai definition: ชื่อดินชนิดหนึ่ง ใช้ปั้นทำเครื่องเคลือบดินเผาได้ดี, Notes: (จีน)
ดินเกาลิน[N] kaolin, See also: China clay, Syn. ดินเกาเหลียง
ดินเกาเหลียง[N] kaolin, See also: China clay, Syn. ดินเกาลิน
ดินขาว[N] marl, See also: kaolin, Syn. ดินเหนียว, ดินนวล, Example: เขาใช้ดินขาวทำเครื่องปั้นดินเผา, Thai definition: ดินเหนียวบริสุทธิ์ที่มีไฮเดรเตดอะลูมิเนียมซิลิเกตเป็นองค์ประกอบสำคัญ ปกติมีสีขาว ใช้ทำเครื่องเคลือบดินเผา
ดินนวล[N] kaolin, See also: a kind of white clay for making glazing pottery, Syn. ดินขาว, ดินเหนียว, Example: เขาใช้ดินนวลปั้นถ้วยชาม, Thai definition: ดินประสมอย่างหนึ่ง ใช้ในการหล่อ, ผงขาวๆ ที่ใช้ในการเคลือบสิ่งของเช่นกระเบื้องมุงหลังคา

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
ดินเกาเหลียง[n. exp.] (din kaolīeng) EN: kaolin ; China clay   FR: kaolin [m]
ดินเกาลิน[n. exp.] (din kaolin) EN: kaolin ; China clay   FR: kaolin [m]
ดินขาว[n.] (dinkhāo) EN: kaolin   FR: kaolin [m]
ดินนวล[n.] (dinnūan) EN: kaolin ; white clay   FR: kaolin [m]
เกาลิน[n.] (kaolin) EN: kaolin ; china clay   FR: kaolin [m]

CMU English Pronouncing Dictionary
KAOLIN    K AW1 L AH0 N
KAOLIN    K EY1 OW0 L AH0 N

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
kaolin    (n) (k ei1 @ l i n)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
Kaolin {n} [min.]china clay [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
カオリナイト[, kaorinaito] (n) kaolinite [Add to Longdo]
カオリン[, kaorin] (n) kaolin [Add to Longdo]
磁鉱[じこう, jikou] (n) (1) kaolin; China clay; (2) (abbr) (See 磁鉄鉱) magnetite [Add to Longdo]
磁土[じど, jido] (n) (See カオリン,高陵土) kaolin [Add to Longdo]
陶土[とうど, toudo] (n) potter's clay; kaolin; kaoline [Add to Longdo]
白土[しらつち;はくど, shiratsuchi ; hakudo] (n) (See カオリン) white clay; white earth; kaolin; mortar [Add to Longdo]
白粘土[はくねんど, hakunendo] (n) kaolin; potter's clay [Add to Longdo]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
高岭土[gāo lǐng tǔ, ㄍㄠ ㄌㄧㄥˇ ㄊㄨˇ, / ] kaolin (clay); china clay [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Kaolin \Ka"o*lin\, Kaoline \Ka"o*line\, n. [Chin. kao-ling.]
     (Min.)
     A very pure white clay, ordinarily in the form of an
     impalpable powder, and used to form the paste of porcelain;
     China clay; porcelain clay. It is chiefly derived from the
     decomposition of common feldspar.
     [1913 Webster]
  
     Note: The name is now applied to all porcelain clays which
           endure the fire without discoloration.
           [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Clay \Clay\ (kl[=a]), n. [AS. cl[=ae]g; akin to LG. klei, D.
     klei, and perh. to AS. cl[=a]m clay, L. glus, gluten glue,
     Gr. gloio`s glutinous substance, E. glue. Cf. {Clog}.]
     1. A soft earth, which is plastic, or may be molded with the
        hands, consisting of hydrous silicate of aluminium. It is
        the result of the wearing down and decomposition, in part,
        of rocks containing aluminous minerals, as granite. Lime,
        magnesia, oxide of iron, and other ingredients, are often
        present as impurities.
        [1913 Webster]
  
     2. (Poetry & Script.) Earth in general, as representing the
        elementary particles of the human body; hence, the human
        body as formed from such particles.
        [1913 Webster]
  
              I also am formed out of the clay.     --Job xxxiii.
                                                    6.
        [1913 Webster]
  
              The earth is covered thick with other clay,
              Which her own clay shall cover.       --Byron.
        [1913 Webster]
  
     {Bowlder clay}. See under {Bowlder}.
  
     {Brick clay}, the common clay, containing some iron, and
        therefore turning red when burned.
  
     {Clay cold}, cold as clay or earth; lifeless; inanimate.
  
     {Clay ironstone}, an ore of iron consisting of the oxide or
        carbonate of iron mixed with clay or sand.
  
     {Clay marl}, a whitish, smooth, chalky clay.
  
     {Clay mill}, a mill for mixing and tempering clay; a pug
        mill.
  
     {Clay pit}, a pit where clay is dug.
  
     {Clay slate} (Min.), argillaceous schist; argillite.
  
     {Fatty clays}, clays having a greasy feel; they are chemical
        compounds of water, silica, and aluminia, as {halloysite},
        {bole}, etc.
  
     {Fire clay}, a variety of clay, entirely free from lime,
        iron, or an alkali, and therefore infusible, and used for
        fire brick.
  
     {Porcelain clay}, a very pure variety, formed directly from
        the decomposition of feldspar, and often called {kaolin}.
        
  
     {Potter's clay}, a tolerably pure kind, free from iron.
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  kaolin
      n 1: a fine usually white clay formed by the weathering of
           aluminous minerals (as feldspar); used in ceramics and as
           an absorbent and as a filler (e.g., in paper) [syn: {china
           clay}, {china stone}, {kaolin}, {kaoline}, {porcelain
           clay}, {terra alba}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top