Search result for

expiate

(14 entries)
(0.0224 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -expiate-, *expiate*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
expiate[VT] ยอมรับผิดและแก้ไขความผิดนั้น, Syn. atone for, make amends

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
expiate(เอคซฺ'พิเอท) vt. ล้าง (บาป) ,ลบล้าง,ชดเชยหรือไถ่ถอนความผิด., See also: expiation n. expiatory adj. expiator n.

English-Thai: Nontri Dictionary
expiate(vt) ตอบแทน(ความผิด),ลบล้าง,ชดเชย,ไถ่ถอน,ล้างบาป

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
It's how they expiate their guilt.- เป็นวิธีที่พวกเขาไถ่บาป The Constant Gardener (2005)

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ล้างบาป[V] expiate sin, See also: confess one's mistake, Syn. ไถ่บาป, Ant. ทำบาป, Example: คริสต์ศาสนิกชนสามารถล้างบาปกับบาทหลวงได้, Thai definition: พิธีกรรมทางศาสนาคริสต์ที่เกี่ยวกับการลบล้างบาปที่ทำไว้
ล้างบาป[V] expiate one's sins, See also: wash away one's sins, Syn. ไถ่บาป, Ant. ทำบาป, Example: พระยาพานเป็นผู้สร้างเจดีย์เพื่อล้างบาปที่ได้กระทำปิตุฆาต และฆ่ายายหอมผู้มีพระคุณ, Thai definition: กระทำสิ่งต่างๆ เพื่อชดใช้บาปที่ทำไว้

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
ล้างบาป[v. exp.] (lāng bāp) EN: expiate one's sins ; wash away one's sins ; cleanse sins   FR: expier ses fautes ; absoudre ; se laver de ses péchés ; laver ses péchés

CMU English Pronouncing Dictionary
EXPIATE    EH1 K S P IY0 EY2 T

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
expiate    (v) (e1 k s p i ei t)
expiated    (v) (e1 k s p i ei t i d)
expiates    (v) (e1 k s p i ei t s)

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Expiate \Ex"pi*ate\, a. [L. expiatus,p. p]
     Terminated. [Obs.] --Shak.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Expiate \Ex"pi*ate\, v. t. [imp. & p. p. {Expiated}; p. pr. &
     vb. n. {Expiating}.] [L. expiatus, p. p. of expiare to
     expiate; ex out + piare to seek to appease, to purify with
     sacred rites, fr. pius pious. See {Pious}.]
     1. To extinguish the guilt of by sufferance of penalty or
        some equivalent; to make complete satisfaction for; to
        atone for; to make amends for; to make expiation for; as,
        to expiate a crime, a guilt, or sin.
        [1913 Webster]
  
              To expiate his treason, hath naught left. --Milton.
        [1913 Webster]
  
              The Treasurer obliged himself to expiate the injury.
                                                    --Clarendon.
        [1913 Webster]
  
     2. To purify with sacred rites. [Obs.]
        [1913 Webster]
  
              Neither let there be found among you any one that
              shall expiate his son or daughter, making them to
              pass through the fire.                --Deut. xviii.
                                                    10 (Douay
                                                    version)
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  expiate
      v 1: make amends for; "expiate one's sins" [syn: {expiate},
           {aby}, {abye}, {atone}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top