Search result for

disquiet

(22 entries)
(0.2287 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -disquiet-, *disquiet*
English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
disquietn. ความไม่สงบ,ความกังวล,ความกระสับกระส่าย.vt. ทำให้ไม่สงบ,ทำให้กังวล,ทำให้กระสับกระส่าย., See also: disquietedly adv. disquietly adv., Syn. uneasiness
disquietude(ดิสไคว'อิทด) n. ภาวะที่ไม่สงบ

English-Thai: Nontri Dictionary
disquiet(vt) ทำให้รำคาญ,ทำให้ไม่สงบ,รบกวน,ทำให้กระสับกระส่าย
disquietude(n) ความกังวล,ความกระสับกระส่าย,ความรำคาญ,ความไม่สงบ

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
Your tone is disquieting.เสียงเจ้าดูไม่ดี The Red Serpent (2010)
♪ It is so disquiet ♪ ♪ Ting ♪# มันทำให้ไม่สงบ # # ติ้ง # Duets (2010)
Ashley mentioned that you'd received a disquieting correspondence this morning, and I'm assuming that this was accompanied by the bouquet of black rosesแอชลีย์บอกว่าคุณได้รับ จดหมายก่อกวนเมื่อเช้านี้ และผมเดาว่านี่คงมาพร้อมกับ Masquerade (2013)
I'm sorry if we've caused you any disquiet.ผมขอโทษ ถ้าเราเป็นเหตุ ให้คุณต้องกังวล Lovecraft (2014)
Disquiet...กังวลเหรอ Lovecraft (2014)
Finally, on a more disquieting note...สุดท้ายนี้ มีหนังสือ คำเตือน Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004)

CMU English Pronouncing Dictionary
DISQUIET    D IH2 S K W AY1 AH0 T
DISQUIETING    D IH2 S K W AY1 AH0 T IH0 NG

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
disquiet    (v) (d i1 s k w ai1 @ t)
disquiets    (v) (d i1 s k w ai1 @ t s)
disquieted    (v) (d i1 s k w ai1 @ t i d)
disquieting    (v) (d i1 s k w ai1 @ t i ng)
disquietude    (n) (d i1 s k w ai1 @ t y uu d)
disquietingly    (a) (d i1 s k w ai1 @ t i ng l ii)

Result from Foreign Dictionaries (4 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disquiet \Dis*qui"et\, a.
     Deprived of quiet; impatient; restless; uneasy. [R.] --Shak.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disquiet \Dis*qui"et\, n.
     Want of quiet; want of tranquility in body or mind;
     uneasiness; restlessness; disturbance; anxiety. --Swift.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disquiet \Dis*qui"et\, v. t. [imp. & p. p. {Disquieted}; p. pr.
     & vb. n. {Disquieting}.]
     To render unquiet; to deprive of peace, rest, or tranquility;
     to make uneasy or restless; to disturb.
     [1913 Webster]
  
           Why art thou cast down, O my soul, and why art thou
           disquieted within me?                    --Ps. xlii.
                                                    11.
     [1913 Webster]
  
           As quiet as these disquieted times will permit. --Sir
                                                    W. Scott.
  
     Syn: To harass; disturb; vex; fret; excite; agitate.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  disquiet
      n 1: a feeling of mild anxiety about possible developments [syn:
           {anxiousness}, {disquiet}]
      2: the trait of seeming ill at ease [syn: {disquiet}, {unease},
         {uneasiness}]
      v 1: disturb in mind or make uneasy or cause to be worried or
           alarmed; "She was rather perturbed by the news that her
           father was seriously ill" [syn: {perturb}, {unhinge},
           {disquiet}, {trouble}, {cark}, {distract}, {disorder}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top