(v) commit adultery, See Also: misconduct, Syn. ล่วงประเวณี, Example:การหย่าร้างส่วนมากมักจะมีสาเหตุหลายประการเช่น ผิดประเวณี ยากจน เสพสุราเป็นประจำ วิกลจริต ทารุณกรรม ฯลฯ

เสียมารยาท

(v) misbehave, See Also: misconduct, Example:ฉันถือว่าคุณเสียมารยาทมากในการทวงหนี้ยามค่ำคืน, Thai Definition:แสดงมารยาทไม่ดี

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ผิดประเวณี

[phit prawēnī] (v, exp) EN: commit adultery ; misconduct ; have an affair FR: commettre un adultère

เสียมารยาท

[sīa mārayāt] (v, exp) EN: misbehave ; misconduct ; it's bad manners

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

misconduct

He detected his men's misconduct.

misconduct

He is not ashamed of his misconduct.

misconduct

He was dismissed by the company for a misconduct.

misconduct

Jim got dismissed for his misconduct in office.

misconduct

She made an allusion to his misconduct.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

misconduct

/M IH0 S K AA1 N D AH0 K T/ /หมิ สึ ก๊าน เดอะ ขึ ถึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

misconduct

(n,(uncount)) /mˌɪskˈɒndʌkt/ /มิ สึ เก๊าะ น เดอะ ขึ ถึ/ /m i2 s k o1 n d uh k t/

misconduct

(vt) /mˌɪskəndˈʌkt/ /มิ สึ เกิ่น ด๊ะ ขึ ถึ/ /m i2 s k @ n d uh1 k t/

misconducts

(vt) /mˌɪskəndˈʌkts/ /มิ สึ เกิ่น ด๊ะ ขึ ถึ สึ/ /m i2 s k @ n d uh1 k t s/

misconducted

(vt, vt) /mˌɪskəndˈʌktɪd/ /มิ สึ เกิ่น ด๊ะ ขึ ถิ ดึ/ /m i2 s k @ n d uh1 k t i d/

misconducting

(vt) /mˌɪskəndˈʌktɪŋ/ /มิ สึ เกิ่น ด๊ะ ขึ ถิ่ง/ /m i2 s k @ n d uh1 k t i ng/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

misconduct

(n) bad or dishonest management by persons supposed to act on another's behalf

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Misconduct

n. 1. Wrong conduct; bad behavior; mismanagement. Addison. [ 1913 Webster ]

2. Unlawful or unethical conduct by a person holding a public office or having a position of responsibility in the administration of justice; malfeasance; as, discussing the case out of court during a trial is misconduct by a juror; especially, misuse of office by an elected or appointed government official, also called misconduct in office. [ PJC ]

Syn. -- Misbehavior; misdemeanor; mismanagement; misdeed; delinquency; offense. [ 1913 Webster ]

Misconduct

v. t. To conduct amiss; to mismanage. Johnson. [ 1913 Webster ]

To misconduct one's self, to behave improperly. [ 1913 Webster ]

Misconduct

v. i. To behave amiss. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

五戒

[ごかい, gokai] (n) { Buddh } the five precepts (prohibitions against killing, theft, sexual misconduct, lying and intemperance)

非行

[ひこう, hikou] (n, adj-no) delinquency; misconduct; (P)

不義

[ふぎ, fugi] (n, adj-no) (1) immorality; injustice; misconduct; impropriety; perfidy; (2) adultery; infidelity; cuckoldry; (3) (arch) (See 八虐) murdering one's teacher or a government official

不行状

[ふぎょうじょう, fugyoujou] (adj-na, n) misconduct; profligacy; immorality

不行跡

[ふぎょうせき, fugyouseki] (n) misconduct; profligacy; immorality

不始末(P);不仕末(iK)

[ふしまつ, fushimatsu] (n, adj-na) (1) omission; failure; incompleteness; (2) irregularity; mismanagement; misconduct; malpractice; carelessness; wastefulness; extravagance; (P)

不心得を戒める

[ふこころえをいましめる, fukokoroewoimashimeru] (exp, v1) to caution a person against misconduct

不身持ち

[ふみもち, fumimochi] (adj-na) misconduct; profligacy; licentiousness

不調法;無調法

[ぶちょうほう, buchouhou] (adj-na, n) impoliteness; carelessness; misconduct; clumsiness

不品行

[ふひんこう, fuhinkou] (adj-na, n) unchastity; misconduct; dissipation; fornication

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Amtsverletzung { f }

misconduct in office

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

misconduct

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download