ดินขาว, แร่ชนิดหนึ่งเป็นสารประกอบอะลูมิเนียมซิลิเกต นิยมเรียกว่าดินขาวหรือดินเกาลินสูตรเคมีคือ Al4Si4O10 (OH)8 เกิดจากการผุสลายตัวของแร่เฟลด์สปาร์ ใช้ทำภาชนะกระเบื้องเคลือบ ใช้เติมในกระดาษเพื่อให้มีน้ำหนัก ความทึบ และมีความเหนียว เป็นต้น [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

Kaolin

สารเคาลิน, เคโอลิน, ยาแคโอลิน, ยาน้ำเคาลิน, ดินขาว [การแพทย์]

Kaolin Mixture

ยาน้ำเคาลิน [การแพทย์]

Kaolin, Light

เรดินขาวชนิดเบา [การแพทย์]

Kaolinite

เคโอลิไนต์, Example:แหล่ง - พบที่จังหวัดเชียงราย เชียงใหม่ ลำปาง แพร่ ตาก สุโขทัย อุตรดิตถ์ พิจิตร ชลบุรี ชุมพร ระนอง พังงา ภูเก็ต สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช สงขลา ยะลา และนราธิวาส ประโยชน์ - ใช้ทำอิฐ กระเบื้องมุงหลังคา ท่อ ดินเหนียวชนิดดีมีคุณภาพ ซึ่งเรียกว่า china clay ใช้ทำเครื่องปั้นดินเผาทุกชนิด ทำอิฐก่อสร้าง ภาชนะกระเบื้องเคลือบต่าง ๆ นอกจากนี้ยังใช้ทำอิฐทนไฟสำหรับเตาถลุงโลหะ ส่วนใหญ่มักจะใช้เติมลงไปในกระดาษเพื่อให้มีน้ำหนัก ความทึบและความเหนียวดีขึ้น และทำให้กระดาษมีหน้าเรียบ นอกจากนี้ยังใช้ในอุตสาหกรรมยางและทำวัสดุทนไฟ [สิ่งแวดล้อม]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

เกาลิน

(n) Kaolin, See Also: china clay, Syn. เกาเหลียง, ดินเกาลิน, ดินเกาเหลียง, Example:ดินเกาลินเกิดจากจากการแปรสภาพของหินแกรนิตเป็นหินฟันม้า มีความบริสุทธิ์สูง, Thai Definition:ชื่อดินชนิดหนึ่ง ใช้ปั้นทำเครื่องเคลือบดินเผาได้ดี, Notes:(จีน)

ดินเกาลิน

(n) kaolin, See Also: China clay, Syn. ดินเกาเหลียง

ดินเกาเหลียง

(n) kaolin, See Also: China clay, Syn. ดินเกาลิน

ดินขาว

(n) marl, See Also: kaolin, Syn. ดินเหนียว, ดินนวล, Example:เขาใช้ดินขาวทำเครื่องปั้นดินเผา, Thai Definition:ดินเหนียวบริสุทธิ์ที่มีไฮเดรเตดอะลูมิเนียมซิลิเกตเป็นองค์ประกอบสำคัญ ปกติมีสีขาว ใช้ทำเครื่องเคลือบดินเผา

ดินนวล

(n) kaolin, See Also: a kind of white clay for making glazing pottery, Syn. ดินขาว, ดินเหนียว, Example:เขาใช้ดินนวลปั้นถ้วยชาม, Thai Definition:ดินประสมอย่างหนึ่ง ใช้ในการหล่อ, ผงขาวๆ ที่ใช้ในการเคลือบสิ่งของเช่นกระเบื้องมุงหลังคา

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ดินเกาเหลียง

[din kaolīeng] (n, exp) EN: kaolin ; China clay FR: kaolin [ m ]

ดินเกาลิน

[din kaolin] (n, exp) EN: kaolin ; China clay FR: kaolin [ m ]

ดินขาว

[dinkhāo] (n) EN: kaolin FR: kaolin [ m ]

ดินนวล

[dinnūan] (n) EN: kaolin ; white clay FR: kaolin [ m ]

เกาลิน

[kaolin] (n) EN: kaolin ; china clay FR: kaolin [ m ]

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

kaolin

(n,(uncount)) /kˈeɪəlɪn/ /เค้ เออะ หลิ่น/ /k ei1 @ l i n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

kaolinite

(n) a mineral consisting of aluminum silicate; main source of kaolin

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Kaoline

{ } n. [ Chin. kao-ling. ] (Min.) A very pure white clay, ordinarily in the form of an impalpable powder, and used to form the paste of porcelain; China clay; porcelain clay. It is chiefly derived from the decomposition of common feldspar. [ 1913 Webster ]

☞ The name is now applied to all porcelain clays which endure the fire without discoloration. [ 1913 Webster ]

Kaolinization

n. The process by which feldspar is changed into kaolin. [ 1913 Webster ]

Kaolinize

v. t. To convert into kaolin. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

高岭土