23 ผลลัพธ์ สำหรับ

inquisitor

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: inquisitory, *inquisitory*

ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ inquisitor

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

(adj) diligent and thorough in inquiry or investigation, Syn. probing, searching, Example:a probing inquiry; a searching investigation of their past dealings

inquisitor

(n) a questioner who is excessively harsh, Syn. interrogator

inquisitor

(n) an official of the ecclesiastical court of the Inquisition

inquisitorial

(adj) especially indicating a form of prosecution in which proceedings are secret and the accused is questioned by a prosecutor who acts also as the judge, Ant. accusatorial

inquisitorial

(adj) marked by inquisitive interest; especially suggestive of an ecclesiastical inquisitor; ; - Waldo Frank, Example:the press was inquisitorial to the point of antagonism; a practical police force with true inquisitorial talents

inquisitorial

(adj) having the authority to conduct official investigations, Example:the inquisitorial power of the Senate

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

inquisitor

(n) ผู้ทำการสอบสวน, See Also: สมาชิกของศาลพระสเปนสมัยก่อนที่มีชื่อเกี่ยวกับการทารุณ, Syn. analyst, examiner

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

inquisitor

(อินควิซ'ซิเทอะ) n. ผู้ทำการสอบสวน, เจ้าหน้าที่ผู้ทำการสอบสวน, ผู้ชอบถาม, สมาชิกของศาลพระสเปญสมัยก่อนที่มีชื่อเกี่ยวกับการทารุณ, See Also: inquisitorial adj., Syn. inquisitionist

grand inquisitor

ประธานคณะผู้สอบสวนความผิด

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

inquisitor

(n) เจ้าพนักงานไต่สวน, เจ้าหน้าที่สอบสวน, คนซักถาม

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

inquisitor; inquiry official

พนักงานสอบสวน [ ป. วิ. อาญา ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

inquisitorial procedure

วิธีพิจารณาระบบไต่สวน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

inquisitor

/IH2 N K W IH1 Z AH0 T ER0/ /อิน ควิ เสอะ เถ่อ (ร)/

inquisitors

/IH2 N K W IH1 Z AH0 T ER0 Z/ /อิน ควิ เสอะ เถ่อ (ร) สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

inquisitor

(n,(count)) /ˈɪnkwˈɪzɪtər/ /อิ้น ควิ สิ เถิ่ร/ /i1 n k w i1 z i t @ r/

inquisitors

(n,(count)) /ˈɪnkwˈɪzɪtəz/ /อิ้น ควิ สิ เถอะ สึ/ /i1 n k w i1 z i t @ z/

inquisitorial

(adj) /ˈɪnkwˌɪzɪtˈɔːrɪəl/ /อิ้น ควิ สิ โท้ เหรี่ย (ร) ล/ /i1 n k w i2 z i t oo1 r i@ l/

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Inquisitor

n. [ L.: cf. F. inquisiteur. See Inquire. ] 1. An inquisitive person; one fond of asking questions. [ R. ] “Inquisitors are tatlers.” Feltham. [ 1913 Webster ]

2. (Law) One whose official duty it is to examine and inquire, as coroners, sheriffs, etc. Mozley & W. [ 1913 Webster ]

3. (R.C.Ch.) A member of the Court of Inquisition. [ 1913 Webster ]

Inquisitorial

a. [ Cf. F. inquisitorial. ] 1. Pertaining to inquisition; making rigorous and unfriendly inquiry; searching; as, inquisitorial power. “Illiberal and inquisitorial abuse.” F. Blackburne. [ 1913 Webster ]

He conferred on it a kind of inquisitorial and censorious power even over the laity, and directed it to inquire into all matters of conscience. Hume. [ 1913 Webster ]

2. Pertaining to the Court of Inquisition or resembling its practices. “Inquisitorial robes.” C. Buchanan. [ 1913 Webster ]

Inquisitorially

adv. In an inquisitorial manner. [ 1913 Webster ]

Inquisitorious

a. Making strict inquiry; inquisitorial. [ Obs. ] Milton. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

調査官

[ちょうさかん, chousakan] (n, adj-no) examiner; investigator; inquisitor; agent #19026

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Untersuchungsbeamte { m } | Untersuchungsbeamten { pl }

inquisitor | inquisitors

เพิ่มคำศัพท์