(n) nominative case, See Also: subjective case, Ant. กรรมการก, Thai Definition:ผู้ทำ เป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งใน 3 ส่วน ของประโยค คือ กรรตการก กริยา และกรรมการก ถ้าต้องการให้ผู้ทำเด่น ก็เรียงเป็นบทประธานของประโยค เช่น ตำรวจยิงผู้ร้าย ตำรวจเป็นกรรตุการก

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

กรรตุการก

[kattukārok] (n) EN: nominative case

รายชื่อ

[rāicheū] (n) EN: list ; name list ; list of names ; roll ; register ; roster FR: liste (nominative) [ f ] ; registre [ m ] ; liste de noms [ f ]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

nominative

'That' has only the two cases, nominative and objective, and it does not inflect depending on the case.

nominative

The relative pronoun 'that' has two states, a nominative case and objective case, but there is no possessive case.

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

nominative

(n,(count), adj) /nˈɒmɪnətɪv/ /เนาะ หมิ เหนอะ ถิ ฝึ/ /n o1 m i n @ t i v/

nominatives

(n,(count)) /nˈɒmɪnətɪvz/ /เนาะ หมิ เหนอะ ถิ ฝึ สึ/ /n o1 m i n @ t i v z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

nominative

(n) the category of nouns serving as the grammatical subject of a verb, Syn. subject case, nominative case, Ant. oblique

nominative

(adj) serving as or indicating the subject of a verb and words identified with the subject of a copular verb, Example:nominative noun endings; predicate nominative

nominative

(adj) named; bearing the name of a specific person, Syn. nominal, Example:nominative shares of stock

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Denominative

a. [ Cf. F. dénominatif. ] 1. Conferring a denomination or name. [ 1913 Webster ]

2. (Logic) Connotative; as, a denominative name. [ 1913 Webster ]

3. Possessing, or capable of possessing, a distinct denomination or designation; denominable. [ 1913 Webster ]

The least denominative part of time is a minute. Cocker. [ 1913 Webster ]

4. (Gram.) Derived from a substantive or an adjective; as, a denominative verb. [ 1913 Webster ]

Denominative

n. A denominative name or term; denominative verb. Jer. Taylor. Harkness. [ 1913 Webster ]

Denominatively

adv. By denomination. [ 1913 Webster ]

Nominative

a. [ L. nominativus belonging to a name, nominative. ] (Gram.) Giving a name; naming; designating; -- said of that case or form of a noun which stands as the subject of a finite verb. -- n. The nominative case. [ 1913 Webster ]

Nominatively

adv. In the manner of a nominative; as a nominative. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

主格

[主格, zhǔ gé] nominative

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

主格

[しゅかく, shukaku] (n, adj-no) { ling } nominative case

述語名詞

[じゅつごめいし, jutsugomeishi] (n) { ling } (See 叙述名詞) predicate noun; predicate nominative

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Fall { m }; Kasus { m } [ gramm. ] | Nominativ { m }; erster Fall | Genitiv { m }; zweiter Fall | Dativ { m }; dritter Fall | Akkusativ { m }; vierter Fall | Instrumental { n }; fünfter Fall | Ablativ { m }; fünfter Fall | Präpositiv { m }; sechster Fall | Vokativ { m } (Anredefall); sechster Fall

Nominativ { m } [ gramm. ]

nominative

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

ปิดโฆษณา

%nominative%

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download