36 ผลลัพธ์ สำหรับ

recriminat

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -recriminates-, *recriminates*, recriminate

ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ *recriminat*

Present Simple Tense (Singular 3rd Person):recriminate smsearch-arrow

recriminates

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

recriminates

(vi) /rˈɪkrˈɪmɪneɪts/ /ริ คริ หมิ เหน่ ถึ สึ/ /r i1 k r i1 m i n ei t s/

recriminate

(vi) /rˈɪkrˈɪmɪneɪt/ /ริ คริ หมิ เหน่ ถึ/ /r i1 k r i1 m i n ei t/

recriminated

(vi, vi) /rˈɪkrˈɪmɪneɪtɪd/ /ริ คริ หมิ เหน่ ถิ ดึ/ /r i1 k r i1 m i n ei t i d/

recriminating

(vi) /rˈɪkrˈɪmɪneɪtɪŋ/ /ริ คริ หมิ เหน่ ถิ่ง/ /r i1 k r i1 m i n ei t i ng/

recrimination

(n) /rˈɪkrˌɪmɪnˈeɪʃən/ /ริ คริ หมิ เน้ เฉิ่น/ /r i1 k r i2 m i n ei1 sh @ n/

recriminatory

(adj) /rˈɪkrˈɪmɪnətriː/ /ริ คริ หมิ เหนอะ ถรี่/ /r i1 k r i1 m i n @ t r ii/

recriminations

(n) /rˈɪkrˌɪmɪnˈeɪʃənz/ /ริ คริ หมิ เน้ เฉิ่น สึ/ /r i1 k r i2 m i n ei1 sh @ n z/

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

recriminate

(vi) กล่าวแย้ง, See Also: ฟ้องกลับ, Syn. accuse, retort

recrimination

(n) การฟ้องกลับ, See Also: การแย้งกลับ

recriminative

(adj) ซึ่งแย้งกลับ

recriminatory

(adj) ซึ่งแย้งกลับ

recriminate against

(phrv) ด่ากลับ

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

recriminate

(รีคริม'มิเนท) vi. ฟ้องแย้ง, กล่าวหาแย้ง, ด่ากลับ, , See Also: recrimination n. recriminative n. recriminatory adj. recriminator n.

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

recrimination

(n) การกล่าวหากัน, การฟ้องแย้ง, การด่ากลับ

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

recrimination

การฟ้องกล่าวโทษกลับ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ปฏิวาท

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

โจทนา

[jōtthanā] (v) EN: complain of ; accuse ; recriminate

โจทนาว่ากล่าวซึ่งกันและกัน

[jōtthanā wā klāo seung kan lae kan] (v, exp) EN: indulge in mutual recriminations

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

recriminate

/R IH0 K R IH2 M IH0 N EY1 T/ /หริ คริ หมิ เน้ ถึ/

recrimination

/R IH0 K R IH2 M IH0 N EY1 SH AH0 N/ /หริ คริ หมิ เน้ เฉิ่น/

recriminations

/R IH0 K R IH2 M IH0 N EY1 SH AH0 N Z/ /หริ คริ หมิ เน้ เฉิ่น สึ/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

recriminate

(v) return an accusation against someone or engage in mutual accusations; charge in return

recrimination

(n) mutual accusations

recriminative

(adj) countering one charge with another, Syn. recriminatory, Example:recriminatory arguments

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Recriminate

v. i. [ Pref. re- + criminate: cf. F. récriminer, LL. recriminare. ] To return one charge or accusation with another; to charge back fault or crime upon an accuser. [ 1913 Webster ]

It is not my business to recriminate, hoping sufficiently to clear myself in this matter. Bp. Stillingfleet. [ 1913 Webster ]

Recriminate

v. t. To accuse in return. South. [ 1913 Webster ]

Recrimination

n. [ F. récrimination, LL. recriminatio. ] The act of recriminating; an accusation brought by the accused against the accuser; a counter accusation. [ 1913 Webster ]

Accusations and recriminations passed backward and forward between the contending parties. Macaulay. [ 1913 Webster ]

Recriminative

a. Recriminatory. [ 1913 Webster ]

Recriminator

n. One who recriminates. [ 1913 Webster ]

Recriminatory

a. [ Cf. F. récriminatoire. ] Having the quality of recrimination; retorting accusation; recriminating. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

既往不咎