Search result for


(17 entries)
(0.024 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -insolvent-, *insolvent*
English-Thai: Longdo Dictionary
insolvent(adj) เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวตามกฎหมายล้มละลาย

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
insolvent[ADJ] ซึ่งล้มละลาย, See also: เกี่ยวข้องกับการล้มละลาย

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
insolvent(อินซอล'เวินทฺ) adj. ล้มละลาย,ไม่สามารถใช้หนี้สินได้เพียงพอ,n. บุคคลที่ล้มละลาย, Syn. ruined

English-Thai: Nontri Dictionary
insolvent(adj) ล้มละลาย,หมดตัว,สิ้นเนื้อประดาตัว

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
If our buyers find out the missiles are worthless, they'll pull all their orders and this bank will be left insolvent.ถ้าลูกค้าเรารู้ว่าจรวดที่ซื้อไปไม่มีประโยชน์\ มีหวังยกเลิกหมด ...และธนาคารเราไม่มีปัญญาใช้หนี้แน่ The International (2009)

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
insolventHe was declared insolvent.

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
ล่มจม[X] (lomjom) EN: become bankrupt ; go under ; become insolvent ; be broke ; be destitute ; be impoverished ; go to ruin ; collapse   FR: être ruiné ; être insolvable
ล้มละลาย[n.] (lomlalāi) EN: become bankrupt : go bankrupt ; become insolvent ; be insolvent; go broke ; go bust   FR: faire faillite ; être en faillite ; faire banqueroute
หนี้สินล้นพ้นตัว[X] (nīsin lonphon tūa) EN: insolvent ; insolvency   

CMU English Pronouncing Dictionary

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
insolvent    (n) (i1 n s o1 l v @ n t)
insolvents    (n) (i1 n s o1 l v @ n t s)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
zahlungsunfähig {adj} | zahlungsunfähiger | am zahlungsunfähigsteninsolvent | more insolvent | most insolvent [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
破産者[はさんしゃ, hasansha] (n) a bankrupt or insolvent person [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Insolvent \In*sol"vent\, a. [Pref. in- not + solvent: cf. OF.
     insolvent.] (Law)
        (a) Not solvent; not having sufficient estate to pay one's
            debts; unable to pay one's debts as they fall due, in
            the ordinary course of trade and business; as, in
            insolvent debtor.
        (b) Not sufficient to pay all the debts of the owner; as,
            an insolvent estate.
        (c) Relating to persons unable to pay their debts.
            [1913 Webster]
     {Insolvent law}, or {Act of insolvency}, a law affording
        relief, -- subject to various modifications in different
        States, -- to insolvent debtors, upon their delivering up
        their property for the benefit of their creditors;
        bankruptcy law. See {Bankrupt law}, under {Bankrupt}, a.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Insolvent \In*sol"vent\, n. (Law)
     One who is insolvent; as insolvent debtor; -- in England,
     before 1861, especially applied to persons not traders.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

      adj 1: unable to meet or discharge financial obligations; "an
             insolvent person"; "an insolvent estate" [ant: {solvent}]
      n 1: someone who has insufficient assets to cover their debts
           [syn: {bankrupt}, {insolvent}]

Are you satisfied with the result?


Go to Top