Search result for

disbelief

(16 entries)
(0.1813 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -disbelief-, *disbelief*
English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
disbeliefn. ความไม่เชื่อ, Syn. incredulity

English-Thai: Nontri Dictionary
disbelief(n) ความไม่เชื่อ,การไม่ยอมรับ

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
Just suspend your disbelief for a second and imagine that these people exist, people who possess powers.ตัดความคิดที่คุณไม่เชื่อไปก่อน แล้วคิดสิว่าคนพวกนี้มีอยู่จริง เหล่าคนที่มีพลังพิเศษ Chapter Three 'Building 26' (2009)
Disbelief...ร้าวฉานทางความเชื่อ... Tooth Fairy (2010)
You, sir, are guilty of disseminating disbelief, killing dreams, committing first degree murder of fantasy which by Fairy Law....คุณ... เจ้า มีความผิดฐาน แพร่กระจายความร้าวฉานทางความเชื่อ ทำลายความฝัน ขั้นปฐมแห่งการทำลายโลกกายสิทธิ์ Tooth Fairy (2010)
More like disbelief.มากขึ้นเช่นการปฏิเสธศรัทธา ฉัน หมายถึง, Denial (2016)
Neighbors are in disbelief.หากมีข้อมูล โปรดติดต่อจนท.ในพื้นที่ เพื่อนบ้านต่างไม่เชื่อ Split (2016)
- Is it satisfaction or disbelief?เรื่องจริงหรืออำกันเล่นวะ My Little Bride (2004)
(SIGHS IN DISBELIEF)(ถอนหายใจในการปฏิเสธศรัทธา) Balls of Fury (2007)

CMU English Pronouncing Dictionary
DISBELIEF    D IH2 S B AH0 L IY1 F

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
disbelief    (n) (d i2 s b i l ii1 f)

Japanese-English: EDICT Dictionary
何をか言わんや[なにをかいわんや, naniwokaiwanya] (exp) what more can one say?; to be utterly at a loss for words (because of disbelief or disgust) [Add to Longdo]
懐疑[かいぎ, kaigi] (n,vs) doubt; skepticism; scepticism; disbelief; (P) [Add to Longdo]
聞いてあきれる;聞いて呆れる[きいてあきれる, kiiteakireru] (v1,vi) (See が聞いてあきれる) to be astonished to hear; to be incredulous about; to express disbelief [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disbelief \Dis*be*lief"\, n.
     The act of disbelieving;; a state of the mind in which one is
     fully persuaded that an opinion, assertion, or doctrine is
     not true; refusal of assent, credit, or credence; denial of
     belief.
     [1913 Webster]
  
           Our belief or disbelief of a thing does not alter the
           nature of the thing.                     --Tillotson.
     [1913 Webster]
  
           No sadder proof can be given by a man of his own
           littleness that disbelief in great men.  --Carlyle.
  
     Syn: Distrust; unbelief; incredulity; doubt; skepticism. --
          {Disbelief}, {Unbelief}. Unbelief is a mere failure to
          admit; disbelief is a positive rejection. One may be an
          unbeliever in Christianity from ignorance or want of
          inquiry; a unbeliever has the proofs before him, and
          incurs the guilt of setting them aside. Unbelief is
          usually open to conviction; disbelief is already
          convinced as to the falsity of that which it rejects.
          Men often tell a story in such a manner that we regard
          everything they say with unbelief. Familiarity with the
          worst parts of human nature often leads us into a
          disbelief in many good qualities which really exist
          among men.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  disbelief
      n 1: doubt about the truth of something [syn: {incredulity},
           {disbelief}, {skepticism}, {mental rejection}]
      2: a rejection of belief [syn: {unbelief}, {disbelief}] [ant:
         {belief}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top