46 ผลลัพธ์ สำหรับ

dilapidat

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -dilapidat-, *dilapidat*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

dilapidate

(vt) ปล่อยให้ชำรุด, See Also: ทำให้ทรุดโทรม, ทำให้ปรักหักพัง, Syn. impair

dilapidate

(vi) ปล่อยให้ชำรุด, See Also: ปล่อยให้พัง, ชำรุด, ทรุดโทรม, Syn. impair

dilapidated

(adj) ซึ่งชำรุดทรุดโทรม, See Also: ซึ่งเน่าเปื่อย, ผุพัง, Syn. deteriorated, disintegrated

dilapidation

(n) ความเสียหาย, See Also: ความชำรุด, ความทรุดโทรม, ความเน่าเปื่อย, Syn. destruction, demolition, ruin

dilapidation

(n) สภาพที่เก่าผุพังเพราะขาดการดูแล, See Also: การเน่าเปื่อย, การชำรุด, ความทรุดโทรม, Syn. collapse, decay, deterioration, ruination

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

dilapidate

(ดิแลพ'พิเดท) vi., vt. ทำให้ชำรุด, ทำให้พัง, ใช้อย่างฟุ่มเฟือย, ทำให้สูญเสีย. vi. สลักหักพัง, ชำรุด, เน่าเปื่อย., See Also: dilapidation n. ดูdilapidate dilapidator n. ดูdilapidate

dilapidated

(ดิแลพ'พิเดทิด) adj. ปรักหักพัง, ชำรุดทรุดโทรม, เน่าเปื่อย, Syn. falling

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

dilapidated

(adj) ปรักหักพัง, แตกสลาย, ทรุดโทรม, ชำรุด

dilapidation

(n) ความชำรุด, ความทรุดโทรม, ความเน่าเปื่อย

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

บุโรทั่ง

(adj) tumbledown, See Also: dilapidated, run - down, Syn. เก่าแก่, ทรุดโทรม, เก่า, คร่ำคร่า, โกโรโกโส, Ant. ใหม่เอี่ยม, Example:ฉันไม่อยากนั่งรถบุโรทั่งจะพังไม่พังแหล่ของเขาหรอก แต่เขามีน้ำใจมาส่งก็เลยจำใจมา, Thai Definition:เก่าและทรุดโทรมมาก, Notes:(ปาก)

การชำรุด

(n) dilapidation, See Also: ruination, decay, deterioration, decomposition, Syn. การปรักหักพัง, การเสีย, Example:การชำรุดของพระราชวังทำให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องรีบเข้ามาดำเนินการ, Thai Definition:การเสื่อมจากสภาพเดิมจนถึงบกพร่องเสียหายหรือบุบสลายไป

โกโรโกโส

(adj) dilapidated, See Also: ramshackle, tumbledown, rickety, Syn. มอซอ, สกปรก, ซอมซ่อ, รุ่งริ่ง, Example:คุณยายอาศัยอยู่ในบ้านหลังย่อมโกโรโกโสท้ายไร่

ความทรุดโทรม

(n) dilapidation, See Also: decay, decline, Syn. ความชำรุด, ความชำรุดทรุดโทรม, Example:บ้านร้างที่ไม่มีคนอยู่มีความทรุดโทรมอย่างเห็นได้ชัด

โทรม

(adj) dilapidated, See Also: shabby, broken, worn-out, rickety, ruined, tumbledown, damaged, destroyed, ramshackle, Syn. ชำรุดทรุดโทรม, เสื่อมโทรม, Example:บ้านโทรมๆ หลังนั้นเป็นบ้านของฉันเอง, Thai Definition:เสื่อมสภาพเดิม

โทรม

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ชำรุด

[chamrut] (v) EN: be ruined ; to be damaged ; to be dilapidated ; to be out of order ; be in a state of decay ; be in disrepair

ชำรุด

[chamrut] (adj) EN: decayed ; tumbledown ; dilapidated ; ramshackle ; out of order FR: délabré ; détérioré ; hors d'usage

ชำรุดทรุดโทรม

[chamrutsutsōm] (v, exp) EN: be worn out ; be damaged ; be out of order ; be in a state of decay ; be in disrepair ; be ruined ; be dilapidated ; be tumbledown

ชรา

[charā] (adj) EN: dilapidated ; ruined ; decrepit FR: décrépit

ฟุ่มเฟือย

[fumfeūay] (v) EN: be extravagant with money ; live in luxury ; spend money extravagantly/prodigally/lavishly ; be wasteful FR: dépenser sans compter ; dépenser excessivement ; être prodigue ; être dépensier ; être un dilapidateur ; être un dissipateur

การชำรุด

[kān chamrut] (n) EN: dilapidation

ความชำรุด

[khwām chamrut] (n) EN: dilapidation

ความชำรุดทรุดโทรม

[khwām chamrutsutsōm] (n) EN: dilapidation

โกโรโกโรก

[kōrōkōrōk] (adj) EN: ramshackle ; dilapidated ; rickety

โกโรโกโส

[kōrōkōsō] (adj) EN: ramshackle ; dilapidated ; rickety ; tumbledown ; shabby ; simple and crude ; emaciated ; anemic ; wasted ; run-down FR: délabré ; branlant ; bancal ; miteux ; décharné

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

dilapidat

The building exhibits signs of dilapidation.

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

dilapidate

/D AH0 L AE1 P AH0 D EY2 T/ /เดอะ แล้ เผอะ เด ถึ/

dilapidated

/D AH0 L AE1 P AH0 D EY2 T IH0 D/ /เดอะ แล้ เผอะ เด ถิ ดึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

dilapidated

(adj) /dˈɪlˈæpɪdeɪtɪd/ /ดิ้ แล้ ผิ เด่ ถิ ดึ/ /d i1 l a1 p i d ei t i d/

dilapidation

(n,(uncount)) /dˈɪlˌæpɪdˈeɪʃən/ /ดิ้ แล ผิ เด๊ เฉิ่น/ /d i1 l a2 p i d ei1 sh @ n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

dilapidate

(v) bring into a condition of decay or partial ruin by neglect or misuse

dilapidation

(n) the process of becoming dilapidated, Syn. ruin

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Dilapidate

v. t. [ imp. & p. p. Dilapidated p. pr. & vb. n. Dilapidating ] [ L. dilapidare to scatter like stones; di- = dis- + lapidare to throw stones, fr. lapis a stone. See Lapidary. ] 1. To bring into a condition of decay or partial ruin, by misuse or through neglect; to destroy the fairness and good condition of; -- said of a building. [ 1913 Webster ]

If the bishop, parson, or vicar, etc., dilapidates the buildings, or cuts down the timber of the patrimony. Blackstone. [ 1913 Webster ]

2. To impair by waste and abuse; to squander. [ 1913 Webster ]

The patrimony of the bishopric of Oxon was much dilapidated. Wood. [ 1913 Webster ]

Dilapidate

v. i. To get out of repair; to fall into partial ruin; to become decayed; as, the church was suffered to dilapidate. Johnson. [ 1913 Webster ]

Dilapidated

a. Decayed; fallen into partial ruin; injured by bad usage or neglect. [ 1913 Webster ]

A deserted and dilapidated buildings. Cooper. [ 1913 Webster ]

Dilapidation

n. [ L. dilapidatio: cf. F. dilapidation. ] 1. The act of dilapidating, or the state of being dilapidated, reduced to decay, partially ruined, or squandered. [ 1913 Webster ]

Tell the people that are relived by the dilapidation of their public estate. Burke. [ 1913 Webster ]

2. Ecclesiastical waste; impairing of church property by an incumbent, through neglect or by intention. [ 1913 Webster ]

The business of dilapidations came on between our bishop and the Archibishop of York. Strype. [ 1913 Webster ]

3. (Law) The pulling down of a building, or suffering it to fall or be in a state of decay. Burrill. [ 1913 Webster ]

Dilapidator

n. [ Cf. F. dilapidateur. ] One who causes dilapidation. Strype. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

垝

[垝, guǐ] dilapidated #485291

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

あばら屋;あばら家;荒ら屋;荒ら家;荒屋(io);荒家(io)

[あばらや, abaraya] (n) (1) dilapidated house; tumbledown house; hovel; miserable shack; (2) (hum) my house; my home; (3) small resting place comprising four pillars and a roof (with no walls)

おんぼろ

[onboro] (adj-na, adj-no) worn-out; shabby; tattered; dilapidated

朽廃

[きゅうはい, kyuuhai] (n, vs) decay; dilapidation (ruin)

荒れ屋;荒屋(io)

[あれや, areya] (n) (obsc) (See あばら屋・1) dilapidated house; tumbledown house; hovel; miserable shack

破屋

[はおく, haoku] (n) tumbledown or dilapidated house

廃屋

[はいおく, haioku] (n) dilapidated house; deserted house

立ち腐れ

[たちぐされ, tachigusare] (n) dilapidation