ผลลัพธ์การค้นหาสำหรับ

cockney

K AA1 K N IY0   
18 รายการ
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น ๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -cockney-, *cockney*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
cockney[N] คนจนในย่านลอนดอนตะวันออก

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
cockneyn.,adj. (เกี่ยวกับ) ชาวลอนดอนทางด้านตะวันออกที่เป็นที่อยู่อาศัยของคนจน, See also: cockneyish adj. ดูcockney cockneyism n. ดูcockney
cockney accentn. สำเนียงอังกฤษของชาวลอนดอนย่านตะวันออก

English-Thai: Nontri Dictionary
cockney(adj) ชั้นต่ำ,ไม่มีสกุล
cockney(n) คนชั้นต่ำ,คนจนในอังกฤษ

ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles  **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
He's seen here amongst local cockneys who have taken him to their hearts.และภาพที่เห็นเขาอยู่กับชาวค็อกนีย์ ซึ่งรับเขาไว้ในหัวใจแล้ว Gandhi (1982)
Yeah, I know Niki. Short-arse Polish cockney sales rep. Goes at it like a rabbit.ใช่ฉันรู้ Niki สั้นตูดตัวแทนฝ่ายขายสกุลโปแลนด์ ไปที่มันเหมือนกระต่าย The Russia House (1990)
John, they're good stuff. Scotch and Cockney.จอห์น พวกเค้าเป็นคนดีน่ะ สก็อตซ กับ คอคนี่ไง RocknRolla (2008)
WALTER: (IN COCKNEY ACCENT) Wake up.วอลเตอร์: (IN COCKN EY สำเนียง) ตื่นขึ้นมา The Beaver (2011)
Think that it - middle-aged, Cockney actor, it's just Bob Hoskins, isn't it?คิดดูสิ ดาราวัยกลางคนที่ดูจนๆ นั่นน่าจะเป็นบ๊อบ ฮอสคินส์ใช่ไหม? ต้องใช่แน่ Episode #18.3 (2012)

CMU English Pronouncing Dictionary
COCKNEY    K AA1 K N IY0

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
cockney    (n) kˈɒkniː (k o1 k n ii)
cockneys    (n) kˈɒknɪz (k o1 k n i z)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
Londoner {m} | Londoner {pl}cockney | cockneys [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
コックニー[, kokkuni-] (n) cockney [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Cockney \Cock"ney\, a.
     Of or relating to, or like, cockneys.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Cockney \Cock"ney\ (k[o^]k"n[y^]), n.; pl. {Cockneys} (-n[i^]z).
     [OE. cocknay, cokenay, a spoiled child, effeminate person, an
     egg; prob. orig. a cock's egg, a small imperfect egg; OE. cok
     cock + nay, neye, for ey egg (cf. {Newt}), AS. [ae]g. See 1st
     {Cock}, {Egg}, n.]
     1. An effeminate person; a spoilt child. "A young heir or
        cockney, that is his mother's darling." --Nash (1592).
        [1913 Webster]
  
              This great lubber, the world, will prove a cockney.
                                                    --Shak.
        [1913 Webster]
  
     2. A native or resident of the city of London, especially one
        living in the East End district; -- sometimes used
        contemptuously.
        [1913 Webster +PJC]
  
              A cockney in a rural village was stared at as much
              as if he had entered a kraal of Hottentots.
                                                    --Macaulay.
        [1913 Webster]
  
     3. the distinctive dialect of a cockney[2].
        [PJC]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  cockney
      adj 1: characteristic of Cockneys or their dialect; "cockney
             vowels"
      2: relating to or resembling a cockney; "Cockney street urchins"
      n 1: a native of the east end of London
      2: the nonstandard dialect of natives of the east end of London

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top