double-tongue

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -double-tongue-, *double-tongue*

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Double-tongue

n. Deceit; duplicity. [ 1913 Webster ]

Now cometh the sin of double-tongue, such as speak fair before folk and wickedly behind. Chaucer. [ 1913 Webster ]

Double-tongued

a. Making contrary declarations on the same subject; deceitful.
Syn. -- deceitful, double-faced, hypocritical, Janus-faced, two-faced. [ 1913 Webster ]

Likewise must the deacons be grave, not double-tongued. 1 Tim. iii. 8. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

二枚舌

[にまいじた, nimaijita] (n, adj-no) double-dealing; duplicity; equivocation; double-tongued; (P)

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

ปิดโฆษณา

double-tongue

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download