20 ผลลัพธ์ สำหรับ

relict

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: relict, *relict*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

relict

(n) ซากพืชหรือสัตว์, Syn. vestige, survival

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

relict

(เรล'ลิคทฺ) n. พืชหรือสัตว์ที่อาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไปเป็นไม่เหมาะสม, ส่วนที่เหลือ, ซากสัตว์หรือพืช, แม่หม้าย, Syn. remnant

derelict

(เดอ'ระลิคทฺ) adj. ซึ่งถูกทอดทิ้ง, ซึ่งละทิ้งหน้าที่. n. ทรัพย์สิ่งของที่ถูกทอดทิ้ง, เรือที่ถูกทิ้งลอยลำอยู่, บุคคลที่ถูกสังคมทอดทิ้ง, คนจรจัด, คนที่ทิ้งหน้าที่, See Also: dereliction n., Syn. left, Ant. dutiful คำศัพท์ย่อย:

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

relict

ผู้เป็นม่าย [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

reliction

ที่งอกริมตลิ่ง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

relict

(n,(count)) /rˈelɪkt/ /เร้ะ หลิ ขึ ถึ/ /r e1 l i k t/

relicts

(n,(count)) /rˈelɪkts/ /เร้ะ หลิ ขึ ถึ สึ/ /r e1 l i k t s/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

relict

(n) an organism or species surviving as a remnant of an otherwise extinct flora or fauna in an environment much changed from that in which it originated

relict

(n) geological feature that is a remnant of a pre-existing formation after other parts have disappeared

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Relict

n. [ L. relicta, fr. of relictus, p. p. of relinquere to leave behind. See Relinquish. ] A woman whose husband is dead; a widow. [ 1913 Webster ]

Eli dying without issue, Jacob was obliged by law to marry his relict, and so to raise up seed to his brother Eli. South. [ 1913 Webster ]

Relicted

a. [ L. relictus, p. p. ] (Law) Left uncovered, as land by recession of water. Bouvier. [ 1913 Webster ]

Reliction

n. [ L. relictio a leaving behind. ] (Law) A leaving dry; a recession of the sea or other water, leaving dry land; land left uncovered by such recession. Burrill. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

遺存種

[いぞんしゅ, izonshu] (n) relict

河原者

[かわらもの, kawaramono] (n) (1) beggar; derelict; (2) (derog) (See 河原乞食) player; actor; actress; theatre people

残存種

[ざんぞんしゅ, zanzonshu] (n) relict

職務怠慢

[しょくむたいまん, shokumutaiman] (n, adj-no) neglect (dereliction) of duty; negligence

生きた化石

[いきたかせき, ikitakaseki] (n) (See 残存種) living fossil; relict

廃ビル