Search result for


(9 entries)
(2.6427 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: ouster, *ouster*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ouster[N] การย้ายออก, See also: การปลดออก, การไล่ออก, Syn. discharge, eviction

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
ouster(เอา'สเทอะ) n. การขับไล่,การขับออก,การเพิกถอน

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
ousterการขับออก, การขับไล่, การแย่ง, การถอน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
The plan hinges on Conrad's ouster and Daniel's ascension to power.แผนการณ์ ที่ขึ้นอยู่กับการเพิกถอนของคอนราด และการขึ้นมามีอำนาจของแดเนียล Penance (2012)

CMU English Pronouncing Dictionary

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
ouster    (n) (au1 s t @ r)

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Ouster \Oust"er\, n. [Prob. fr. the OF. infin. oster, used
     substantively. See {Oust}.]
     A putting out of possession; dispossession; disseizin; -- of
     a person.
     [1913 Webster]
           Ouster of the freehold is effected by abatement,
           intrusion, disseizin, discontinuance, or deforcement.
     [1913 Webster]
     2. Expulsion; ejection; as, his misbehavior caused his ouster
        from the party; -- of a person, from a place or group.
     {Ouster le main}. [Ouster + F. la main the hand, L. manus.]
        (Law) A delivery of lands out of the hands of a guardian,
        or out of the king's hands, or a judgement given for that
        purpose. --Blackstone.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Dispossession \Dis`pos*ses"sion\, n. [Cf. F. d['e]possession.]
     1. The act of putting out of possession; the state of being
        dispossessed. --Bp. Hall.
        [1913 Webster]
     2. (Law) The putting out of possession, wrongfully or
        otherwise, of one who is in possession of a freehold, no
        matter in what title; -- called also {ouster}.
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

      n 1: a person who ousts or supplants someone else [syn:
           {ouster}, {ejector}]
      2: a wrongful dispossession
      3: the act of ejecting someone or forcing them out [syn:
         {ouster}, {ousting}]

Are you satisfied with the result?


Go to Top