(อินคริม' มะเนท) vt. กล่าวโทษ, ใส่ร้าย, กล่าวหา, ฟ้องร้อง, ดำเนินคดีฟ้องร้อง., See Also: incrimination n. incriminator n. incriminatory adj., Syn. accuse

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

incriminate

(vt) ใส่ความ, ปรักปรำ, ใส่ร้ายป้ายสี

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

self-incrimination

การกระทำที่อาจทำให้ตนต้องรับผิดทางอาญา, คำให้การที่อาจทำให้ตนต้องรับผิดทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

compulsory self-incrimination

การบังคับให้ผู้ต้องหาสารภาพ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

incrimination

การกล่าวหาว่ากระทำความผิดอาญา [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

incrimination, self-

incriminate

กล่าวโทษ, ทำให้ต้องรับโทษทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

อังกฤษ-ไทย: คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Self-incrimination

การกระทำที่อาจทำให้ตนต้องรับผิดทางอาญา [TU Subject Heading]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ป้ายสี

(v) slander, See Also: defame, malign, traduce, incriminate, Syn. ใส่ร้าย, ให้ร้ายป้ายสี, ใส่ร้ายป้ายสี, Example:ถ้าทำงานมากกว่าที่จำเป็นมักจะถูกอิจฉาริษยาให้ร้ายป้ายสีหรือกล่าวหาว่าคิดการใหญ่, Thai Definition:ใส่ความผู้อื่นโดยไม่มีมูลความจริง

ต้องสงสัย

(adj) accused, See Also: impeachable, charged, incriminatory, Syn. ถูกสงสัย, Example:เขาเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับแรกในคดีนี้, Thai Definition:ผู้ที่ถูกสงสัยว่าเป็นผู้กระทำความผิด

ทับถม

(v) defame, See Also: incriminate, criticize, defame, slander, Syn. ซ้ำเติม, Example:สมศรีทับถมเพื่อนเมื่อรู้ว่าเขาทำความผิด, Thai Definition:กล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น

ร้อนตัว

(v) be afraid of being involved or incriminated, See Also: worry, have a guilty conscience, get alarm, Example:รัฐมนตรีหลายคนร้อนตัวกันใหญ่ หลังจากที่ข่าวการประมูลซื้อคอมพิวเตอร์ถูกวิจารณ์อย่างหนัก, Thai Definition:กลัวว่าโทษ หรือความลำบากจะมาถึงตัว

ปรักปรำ

(v) incriminate, See Also: allege, blame, condemn, give evidence against, Syn. กล่าวหา, ว่าร้าย, กล่าวร้าย, ป้ายร้าย, ให้ร้าย, ใส่ร้ายป้ายสี, Example:พยานหลายคนให้การปรักปรำเขา, Thai Definition:กล่าวโทษโดยไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นความจริงหรือไม่

การทับถม

(n) incrimination, See Also: crimination, accusation, slander, defamation, malignity, Syn. การพูดซ้ำเติม, Ant. การสรรเสริญ, การยกย่อง, การยกย่องสรรเสริญ, Example:การทับถมคนอื่นด้วยคำพูดเป็นการกระทำที่ไม่ดี, Thai Definition:โดยปริยายหมายความว่า การกล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น

หาความ

(v) accuse, See Also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ

หาความ

(v) accuse, See Also: charge, blame, denounce, allege, indict, incriminate, Syn. กล่าวโทษ, ใส่ความ, ใส่โทษ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การพูดซ้ำเติม

[kān phūt samtoēm] (n, exp) EN: incrimination

ข้อกล่าวหา

[khøklāohā] (n) EN: indictment ; allegation ; accusation ; charge FR: accusation [ f ] ; incrimination [ f ] ; charge [ f ]

กล่าวโทษ

[klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach FR: inculper ; accuser de ; charger

ปรักปรำ

[prakpram] (v) EN: incriminate ; allege ; blame ; condemn ; give evidence against FR: condamner ; blâmer

ปรักปรำคนดี

[prakpram khon dī] (v, exp) EN: frame up an innocent person ; incriminate innocent person

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

incriminate

/IH2 N K R IH1 M AH0 N EY2 T/ /อิน คริ เหมอะ เน ถึ/

incriminating

/IH2 N K R IH1 M AH0 N EY2 T IH0 NG/ /อิน คริ เหมอะ เน ถิ่ง/

incrimination

/IH2 N K R IH2 M AH0 N EY1 SH AH0 N/ /อิน คริ เหมอะ เน้ เฉิ่น/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

freedom from self-incrimination

(n) the civil right (guaranteed by the Fifth Amendment to the United States Constitution) to refuse to answer questions or otherwise give testimony against yourself, Syn. privilege against self incrimination

incriminate

(v) suggest that someone is guilty, Syn. imply, inculpate

incriminatingly

(adv) in an incriminating manner

incrimination

(n) an accusation that you are responsible for some lapse or misdeed, Syn. blame, inculpation, Example:his incrimination was based on my testimony; the police laid the blame on the driver

self-incrimination

(n) an accusation that incriminates yourself

accuse

(v) bring an accusation against; level a charge against, Syn. criminate, impeach, incriminate, Example:The neighbors accused the man of spousal abuse

criminative

(adj) charging or suggestive of guilt or blame, Syn. criminatory, incriminatory, incriminating, Example:incriminatory testimony

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Incriminate

v. t. [ imp. & p. p. Incriminated p. pr. & vb. n. Incriminating. ] [ LL. incriminatus, p. p. of incriminare; in- in + criminare, criminari, to accuse one of a crime. See Criminate. ] To accuse; to charge with a crime or fault; to criminate. [ 1913 Webster ]

incriminating

adj. charging or suggestive of guilt or blame; as, incriminating testimony; incriminating evidence.
Syn. -- criminative, criminatory, incriminatory. [ WordNet 1.5 ]

Incrimination

n. The act of incriminating; crimination. [ 1913 Webster ]

Incriminatory

a. Of or pertaining to crimination; tending to incriminate; criminatory. [ 1913 Webster ]

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Beschuldigung { f }

incrimination

belasten; beschuldigen

to incriminate

belastend

incriminatory

beschuldigen | beschuldigend | beschuldigt | beschuldigt | beschuldigte