24 ผลลัพธ์ สำหรับ

epilog

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: epilog, *epilog*

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

epilog

(n) บทส่งท้ายของงานวรรณกรรม (ซึ่งมักจะกล่าวถึงชะตากรรมของตัวละคร), Syn. postscript, Ant. prologue

epilogue

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

epilog

(เอพ'พะลอก) n. ถ้อยคำส่งท้าย, ตอนส่งท้าย, เพลงส่งท้าย, ปัจฉิมกถา -vt. จัดให้มีถ้อยคำส่งท้าย., See Also: epilogist n. ดูepilog

epilogue

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

epilogue

(n) บทส่งท้าย, คำส่งท้าย, ปัจฉิมกถา, บันทึกท้ายเล่ม

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

epilogue

ปัจฉิมกถา, ปัจฉิมบท [วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ปัจฉิมลิขิต

(n) postscript, See Also: epilogue, Syn. ป.ล., Example:ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ได้ให้ความรู้เพิ่มเติมกับผู้อ่านในปัจฉิมลิขิต, Thai Definition:ข้อความหรือหนังสือที่เขียนภายหลัง

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

ปัจฉิมลิขิต

[patchimlikhit] (n) EN: postscript ; epilogue

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

epilogue

/EH1 P AH0 L AO2 G/ /เอ๊ะ เผอะ ลอ กึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

epilogue

(n,(count)) /ˈepɪlɒg/ /เอ๊ะ ผิ เหล่าะ กึ/ /e1 p i l o g/

epilogues

(n,(count)) /ˈepɪlɒgz/ /เอ๊ะ ผิ เหล่าะ กึ สึ/ /e1 p i l o g z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

epilogue

(n) a short speech (often in verse) addressed directly to the audience by an actor at the end of a play, Syn. epilog

epilogue

(n) a short passage added at the end of a literary work, Syn. epilog, Example:the epilogue told what eventually happened to the main characters

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Epilogation

n. [ LL. epilogatio. ] A summing up in a brief account. [ Obs. ] Udall.

Epilogical

{ } a. [ Gr. 'epilogiko`s. ] Of or pertaining to an epilogue. [ 1913 Webster ]

Epilogism

n. [ Gr. &unr_;, fr. &unr_; to reckon over, to deliver an epilogue; 'epi` upon + &unr_; to count, reckon. See Epilogue. ] Enumeration; computation. [ R. ] J. Gregory. [ 1913 Webster ]

Epilogistic

a. [ Cf. Gr. &unr_; calculating. See Epilogism. ] Of or pertaining to epilogue; of the nature of an epilogue. T. Warton. [ 1913 Webster ]

Epilogize

v. i. & t. [ See Epilogism. ] To speak an epilogue to; to utter as an epilogue. [ 1913 Webster ]

Epilogue

n. [ F. épilogue, L. epilogus, fr. Gr. &unr_; conclusion, fr. &unr_; to say in addition; 'epi` upon, besides + &unr_; to say. See Legend. ] 1. (Drama) A speech or short poem addressed to the spectators and recited by one of the actors, after the conclusion of the play. [ 1913 Webster ]

A good play no epilogue, yet . . . good plays prove the better by the help of good epilogues. Shak. [ 1913 Webster ]

2. (Rhet.) The closing part of a discourse, in which the principal matters are recapitulated; a conclusion. [ 1913 Webster ]

epiloguize

v. i. & t. Same as epilogize. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

跋

[ばつ, batsu] (n) epilogue; postscript; envoi #18609

エピローグ

[epiro-gu] (n) epilogue #19574

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Epilog { m }

epilog