24 ผลลัพธ์ สำหรับ

tenancy

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: cotenancy, *cotenancy*

ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ tenancy

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

cotenancy

การเป็นผู้ครอบครองร่วม (ในที่ดิน) (ก. อังกฤษ) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

tenancy

การเช่าอสังหาริมทรัพย์, การถือครองอสังหาริมทรัพย์ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

tenancy

การเช่าทรัพย์, การถือครองทรัพย์ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]

tenancy at sufferance

การถือครองอสังหาริมทรัพย์หลังสัญญาเช่าสิ้นสุด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

tenancy at will

การเช่าอสังหาริมทรัพย์โดยไม่มีกำหนด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

tenancy in common

การเช่าอสังหาริมทรัพย์ร่วมกัน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

tenancy

(n) การเช่า, Syn. tenure, possession, hold

tenancy

(n) ระยะเวลาเช่า

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

tenancy

(เทน'เนินซี) n. การเช่าที่, การเช่าอยู่อาศัย, การครอบครอง, ที่เช่า

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

tenancy

(n) การเช่าอาศัย, การครอบครอง, สถานที่เช่า, ระยะเวลาเช่า

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การเช่า

[kān chao] (n) EN: hiring ; tenancy FR: location [ f ] ; louage [ m ] (vx)

สัญญาเช่า

[sanyā chao] (n, exp) EN: contract of rent ; tenancy agreement ; lease FR: contrat de location [ m ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

tenancy

/T EH1 N AH0 N S IY0/ /เท้ะ เหนิ่น สี่/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

tenancy

(n) /tˈenənsiː/ /เท้ะ เหนิ่น สี่/ /t e1 n @ n s ii/

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Tenancy

n.; pl. Tenacies [ Cf. OF. tenace, LL. tenentia. See Tenant. ] (Law) (a) A holding, or a mode of holding, an estate; tenure; the temporary possession of what belongs to another. (b) (O. Eng. Law) A house for habitation, or place to live in, held of another. Blount. Blackstone. Wharton. [ 1913 Webster ]