(n) cowbell, See Also: wind bell, church-bell, Syn. โปง, Example:เสียงกังวานของกระดึงจากคอวัวขยับใกล้เข้าหมู่บ้าน, Unit:ใบ, ลูก, Thai Definition:เครื่องโลหะหรือเครื่องไม้มักมีรูปคล้ายกระดิ่ง มีลูกกระทบแขวนอยู่ภายในหรือห้อยกระหนาบอยู่ภายนอก มักใช้แขวนคอสัตว์เช่นวัวควาย เพื่อให้เกิดเสียงดัง

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

cowbell

(n,(count)) /kˈaubel/ /ค้าว เบ็ล/ /k au1 b e l/

cowbells

(n,(count)) /kˈaubelz/ /ค้าว เบ็ล สึ/ /k au1 b e l z/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

cowbell

(n) a bell hung around the neck of cow so that the cow can be easily located

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

カウベル

[kauberu] (n) cowbell

เพิ่มคำศัพท์