n. [ OE. blein, bleyn, AS. blēgen; akin to Dan. blegn, D. blein; perh. fr. the same root as E. bladder. See Bladder. ] 1. An inflammatory swelling or sore; a bulla, pustule, or blister. [ 1913 Webster ]

Blotches and blains must all his flesh emboss. Milton. [ 1913 Webster ]

2. (Far.) A bladder growing on the root of the tongue of a horse, against the windpipe, and stopping the breath. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

霜焼け;霜焼

[しもやけ, shimoyake] (n) frostbite; chilblains

凍傷

[とうしょう, toushou] (n) frostbite; chilblains

凍瘡

[とうそう, tousou] (n) chilblains; frostbite

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Blainvilles-Schnabelwal { m } [ zool. ]

Blainville's beaked whale; Atlantic beaked whale; dense beaked whale; tropical beaked whale (Mesoplodon densirostris)

เพิ่มคำศัพท์

ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ

blain

Longdo Dict

บริการอื่น ๆ

Download