ท่อลม, หลอดลม, 1.อวัยวะหายใจของแมลงและอาร์โทรพอดบางชนิด อยู่ถัดจากช่องหายใจ แตกแขนงเป็นแหล่งแลกเปลี่ยนแก๊ส 2.หลอดที่อยู่บริเวณลำคอของสัตว์มีกระดูกสันหลังชั้นสูง ติดต่อกับขั้วปอด เป็นทางให้อากาศจากช่องจมูกผ่านเข้าสู่ปอด [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

Intra-Trachea

เข้าหลอดลม [การแพทย์]

Intubation, Endotracheal

ใส่ท่อหายใจทางปากผ่านเข้าหลอดลม, การใส่ท่อหลอดคอ, การใส่ท่อหลอดลมคอ [การแพทย์]

Intubation, Intratracheal

การใส่ท่อช่วยหายใจ; การใส่หลอดเข้าภายในหลอดลมคอ; ท่อ, การใส่เข้าในหลอดลมคอ [การแพทย์]

Intubation, Nasoendotracheal

การใส่ท่อหลอดลมคอผ่านทางจมูก [การแพทย์]

Intubation, Oral Endotracheal

วิธีใส่ท่อช่วยหายใจทางปาก [การแพทย์]

Intubation, Oroendotracheal

การใส่ท่อหลอดลมคอผ่านทางปาก [การแพทย์]

Intubation, Tracheal

การใส่ท่อช่วยหายใจ [การแพทย์]

Lymph Nodes, Pretracheal

ต่อมน้ำเหลืองตรงหน้าหลอดลม [การแพทย์]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

หลอดลม

(n) windpipe, See Also: trachea, Example:เวลารับประทานอาหารไม่ควรพูดไปด้วย เพราะอาหารอาจตกลงไปในหลอดลมได้, Unit:หลอด, Thai Definition:ทางเดินอากาศหายใจส่วนล่างที่อยู่ระหว่างกล่องเสียงกับหลอดลม, Notes:(อังกฤษ)

หลอดลมคอ

(n) trachea, See Also: windpipe, Syn. หลอดลม, Example:หลอดลมคอที่อยู่ต่ำกว่าสายเสียงตีบแคบจะทำให้เสียงค่อยและหายใจลำบาก

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

หลอดลม

[løtlom] (n) EN: trachea ; windpipe ; bronchi FR: trachée [ f ] ; bronches [ fpl ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

trachea

/T R EY1 K IY0 AH0/ /เทร้ ขี่ เออะ/

tracheal

/T R EY1 K IY0 AH0 L/ /เทร้ ขี่ เอิ่ล/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

trachea

(n,(count)) /trəkˈɪə/ /เถรอะ เคี้ย (ร)/ /t r @1 k i@1/

tracheae

(n,(count)) /trəkˈɪiː/ /เถรอะ คิ อี่/ /t r @1 k i1 ii/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

endotracheal tube

(n) a catheter that is inserted into the trachea through the mouth or nose in order to maintain an open air passage or to deliver oxygen or to permit the suctioning of mucus or to prevent aspiration of the stomach contents

nasotracheal tube

(n) a tube inserted into the trachea through the nose and pharynx; used to deliver oxygen

trachea

(n) membranous tube with cartilaginous rings that conveys inhaled air from the larynx to the bronchi, Syn. windpipe

trachea

(n) one of the tubules forming the respiratory system of most insects and many arachnids

tracheal

(adj) relating to or resembling or functioning like a trachea

tracheal vein

(n) several small veins from the trachea, Syn. vena trachealis

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Laryngotracheal

a. [ Larynx + tracheal. ] (Anat.) Pertaining to both larynx and trachea; as, the laryngotracheal cartilage in the frog. [ 1913 Webster ]

Peritracheal

a. (Zool.) Surrounding the tracheæ. [ 1913 Webster ]

Prototracheata

‖n. pl. [ NL. See Proto-, and Trachea. ] (Zool.) Same as Malacopoda. [ 1913 Webster ]

Protracheata

‖n. pl. [ NL. See Pro-, and Trachea. ] (Zool.) Same as Malacopoda. [ 1913 Webster ]

Trachea

n.; pl. Tracheae [ NL., from L. trachia, Gr. trachei^a (sc. &unr_; windpipe), from &unr_; rough, rugged: cf. F. trachée. ] [ 1913 Webster ]

1. (Anat.) The windpipe. See Illust. of Lung. [ 1913 Webster ]

2. (Zool.) One of the respiratory tubes of insects and arachnids. [ 1913 Webster ]

3. (Bot.) One of the large cells in woody tissue which have spiral, annular, or other markings, and are connected longitudinally so as to form continuous ducts. [ 1913 Webster ]

Tracheal

a. [ Cf.F. tracheal. ] Of or pertaining to the trachea; like a trachea. [ 1913 Webster ]

Trachearia

‖n. pl. [ NL. ] (Zool.) A division of Arachnida including those that breathe only by means of tracheae. It includes the mites, ticks, false scorpions, and harvestmen. [ 1913 Webster ]

Tracheary

a. Tracheal; breathing by means of tracheae. -- n. (Zool.) One of the Trachearia. [ 1913 Webster ]

Tracheata

‖n. pl. [ NL. ] (Zool.) An extensive division of arthropods comprising all those which breathe by tracheae, as distinguished from Crustacea, which breathe by means of branchiae. [ 1913 Webster ]

Tracheate

a. (Zool.) Breathing by means of tracheae; of or pertaining to the Tracheata. [ 1913 Webster ]

Tracheate

n. (Zool.) Any arthropod having tracheae; one of the Tracheata. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

气管