main-logo
ปิดโฆษณาpremium
8 ผลลัพธ์ สำหรับ 

%distraint%

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: distraint, -distraint-
  Hope Dictionary 
distraint
(ดิสเทรนท') n. การอายัดทรัพย์เพื่อบีบบังคับ, ความยากลำบาก
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
การอายัดทรัพย์สิน
[kān āyat sapsin] (n, exp) EN: distraint ; seizure of property
คำสั่งอายัด
[khamsang āyat] (n, exp) EN: order of attachment ; distraint order
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Distraint

n. [ OF. destrainte distress, force. ] (Law) The act or proceeding of seizing personal property by distress. Abbott. [ 1913 Webster ]

  WordNet (3.0) 
distress
(n) the seizure and holding of property as security for payment of a debt or satisfaction of a claim, Syn. distraint, Example:Originally distress was a landlord's remedy against a tenant for unpaid rents or property damage but now the landlord is given a landlord's lien
  DING DE-EN Dictionary 
Pfändung { f } | Pfändungen { pl }
distraint; seizure | distraints
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer