| criminal | (adj) เกี่ยวกับอาชญากรรม, Syn. unlawful, illegal |
| criminal | (adj) ซึ่งทำผิด, Syn. wrongful |
| criminal | (adj) ที่น่าเสียใจ |
| criminal | (n) ผู้ที่ทำผิดกฎหมาย, Syn. lawbreaker, convict |
| criminate | (vt) ตำหนิ, Syn. censure, condemn |
| criminate | (vt) พิสูจน์ว่าผิด |
| criminate | (vt) ฟ้อง, See also: กล่าวหา, ดำเนินคดี, Syn. accuse, impeach, incriminate |
| criminality | (n) การผิดกฎหมาย, Syn. culpability, guiltiness |
| criminology | (n) อาชญวิทยา |
| criminal law | (n) กฎหมายอาญา |
| criminal | (คริม'มะเนิล) adj. เกี่ยวกับอาชญากรรม, เกี่ยวกับอาญา, มีความผิดทางอาญา, ไร้ความสำนึก, โง่ n. อาชญากร, Syn. culpable, disgraceful |
| criminalistics | (คริมมิแนลลิส'ทิคซฺ) n. อาชญากรรมวิทยา, See also: criminality คริมมิแนล'ลิที n. ความเป็นอาญา, การกระทำที่เป็นอาชญากรรม |
| criminate | (คริม'มิเนท) vt. ดำเนินการฟ้องร้องว่ากระทำผิดทางอาญา, ตำหนิ, ประณาม, พิสูจน์ว่ามีความผิด, ลงโทษ, See also: criminative adj. ดูcriminate criminatory adj. ดูcriminate criminator n. ดูcriminate |
| criminology | (คริมินอล'โลจี) n. อาชญากรรมวิทยา, การศึกษาเกี่ยวกับอาชญากรรมและอาชญากร., See also: criminologic adj. ดูcriminology criminological adj. ดูcriminology criminologist n. ดูcriminology |
| discriminant | (ดิสครีม'มะเนินทฺ) n. เครื่องแสดงทางคณิตศาสตร์ที่เกี่ยวกับ roots |
| discriminate | (ดิสคริม'มะเนท) vi. แยกแยะ, แบ่งแยก, เลือกที่รักมักที่ชัง, วินิจฉัย., Syn. distinguish |
| discrimination | (ดิสคริมมะเน'เชิน) n. การแยกแยะ, การแบ่งแยก, การเลือกที่รักมักที่ชัง, การวินิจฉัย., Syn. perception, bias, Ant. equity, impartiality |
| discriminative | adj. ซึ่งแยกแยะ, ซึ่งแบ่งออก, เกี่ยวกับการเลือกที่รักมักที่ชัง, Syn. discriminating |
| discriminatory | adj. ดูdiscriminative, Syn. distinguishing |
| incriminate | (อินคริม' มะเนท) vt. กล่าวโทษ, ใส่ร้าย, กล่าวหา, ฟ้องร้อง, ดำเนินคดีฟ้องร้อง., See also: incrimination n. incriminator n. incriminatory adj., Syn. accuse |
| criminal | (adj) เกี่ยวกับอาชญากรรม, ทุจริต, ซึ่งเป็นความผิดทางอาญา |
| criminal | (n) ผู้ร้าย, จำเลย, อาชญากร, คนร้าย |
| CRIMINAL criminal law | (n) กฎหมายอาญา |
| criminology | (n) อาชญากรรมวิทยา |
| discriminate | (vi) แยกแยะได้, เห็นความแตกต่าง, รู้จักเลือก, พินิจพิเคราะห์ |
| discrimination | (n) การทำให้แตกต่าง, การแบ่งแยก, การแยกแยะ |
| incriminate | (vt) ใส่ความ, ปรักปรำ, ใส่ร้ายป้ายสี |
| indiscriminate | (adj) ไม่พิถีพิถัน, ไม่พิจารณา, ไม่เจาะจง, ยุ่งเหยิง, ตามอำเภอใจ |
| recrimination | (n) การกล่าวหากัน, การฟ้องแย้ง, การด่ากลับ |
| criminal | อาชญากร [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| criminal abortion | การทำแท้งผิดกฎหมาย, การรีดลูก [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| criminal abortion | การทำให้แท้งที่เป็นความผิดอาญา, การรีดลูก [ประชากรศาสตร์ ๔ ก.พ. ๒๕๔๕] |
| criminal association | ซ่องโจร [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| criminal case | คดีอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| criminal code | ประมวลกฎหมายอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| criminal court | ศาลอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| criminal damage | ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ [ ดู malicious damage; malicious mischief ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| criminal identification | ตำหนิรูปพรรณอาชญากร [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| criminal insane | วิกลจริตทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| Crimidine | ไครมิดิน [การแพทย์] |
| Criminal | อาชญากรรม [การแพทย์] |
| Criminal act | การกระทำในทางอาญา [TU Subject Heading] |
| Criminal anthropology | อาชญามนุษยวิทยา [TU Subject Heading] |
| Criminal attempt | การพยายามกระทำผิดทางอาญา [TU Subject Heading] |
| Criminal behavior | พฤติกรรมของอาชญากร [TU Subject Heading] |
| Criminal behavior, Prediction of | การพยากรณ์พฤติกรรมของอาชญากร [TU Subject Heading] |
| Criminal courts | ศาลอาญา [TU Subject Heading] |
| Criminal intent | เจตนาทางอาญา [TU Subject Heading] |
| Criminal investigation | การสืบสวนอาชญากรรม [TU Subject Heading] |
| criminal investigation department | (n) หน่วยสืบสวนอาชญากรรม, Syn. C.I.D. |
| วายร้าย | (n) criminal, See also: villain, evil man, bandit, brigand, gangster, Syn. คนร้าย, Ant. คนดี, Example: เขาได้รับการยกย่องจากวายร้ายทั้งหลายว่าเป็นนายกรัฐมนตรีของอาณาจักรแก๊งสเตอร์ที่แท้จริง, Count Unit: คน |
| อาญา | (n) criminal case, Syn. คดีอาญา, Ant. แพ่ง, คดีแพ่ง, Example: อาชญากรรมคือการกระทำผิดอาญา และผู้ที่กระทำต้องได้รับโทษตามกฎหมาย, Thai Definition: คดีที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดตามกฎหมายอาญา, Notes: (บาลี/สันสกฤต), (กฎหมาย) |
| คดีอาญา | (n) criminal case, Example: ศาลตัดสินเพิ่มโทษเจ้าหน้าที่ที่กระทำผิดในคดีอาญาด้วย, Count Unit: คดี, Thai Definition: คดีที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดตามกฎหมายอาญา เป็นความผิดต่อส่วนรวม |
| ผู้ร้าย | (n) criminal, See also: lawbreaker, offender, malefactor, culprit, crook, felon, Syn. อาชญากร, โจร, คนร้าย, มิจฉาชีพ, Ant. ตำรวจ, Example: หน้าที่ของตำรวจคืออยู่เวรยามตามหน้าที่ จับผู้ร้าย, Count Unit: คน, Thai Definition: ผู้ที่ลักขโมยหรือปล้นทรัพย์สินผู้อื่น |
| ศาลอาญา | (n) Criminal Court, Count Unit: ศาล, Thai Definition: ศาลชั้นต้นซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาทั้งปวงในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร, Notes: (กฎหมาย) |
| อาชญากร | (n) criminal, See also: felon, offender, crook, malefactor, Syn. ผู้ร้าย, ผู้กระทำผิดกฎหมาย, Example: บุคคลที่มีบุคลิกภาพ ฉุนเฉียว ดุเดือด อาจจะหาทางออกด้วยการเกเร และเป็นอาชญากร, Count Unit: คน, Thai Definition: ผู้ก่ออาชญากรรม, ผู้กระทำความผิดที่เป็นคดีอาญา |
| อาชญาวิทยา | (n) criminology, Example: วิชาที่เกี่ยวกับการรักษาระเบียบกฎเกณฑ์ทางสังคม ได้แก่ รัฐศาสตร์ นิติศาสตร์ และอาชญาวิทยา |
| ทางอาญา | (adj) criminal, Ant. ทางแพ่ง, Example: ความผิดในการขโมยของเป็นความผิดทางอาญา, Thai Definition: ที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดตามกฎหมายอาญา |
| ประมวลกฎหมายอาญา | (n) Criminal Code, See also: Penal Code, Example: ประมวลกฎหมายอาญาจัดพิมพ์ออกเผยแพร่แล้ว, Count Unit: ฉบับ |
| มฤจฉาชีพ | (n) criminals, See also: gangsters, desperadoes, underworld, Syn. มิจฉาชีพ, Example: การที่ลูกของเขาเป็นมฤจฉาชีพนั้นทำความเสื่อมเสียให้แก่เขามาก, Thai Definition: คนที่เลี้ยงชีวิตผิดทาง, คนที่เลี้ยงชีวิตในทางที่ผิด, Notes: (บาลี/สันสกฤต) |
| อาชญาวิทยา = อาชญาวิทยา | [ātchayāwitthayā = ātyāwitthayā] (n) EN: criminology FR: criminologie [ f ] |
| อาชญากร | [ātyākøn = ātchayākøn] (n) EN: criminal ; perpetrator FR: criminel [ m ] |
| อาชญากรสงคราม | [ātyākøn songkhrām = ātchayākøn songkhrām] (n, exp) EN: war criminal FR: criminel de guerre [ m ] |
| อาชญาวิทยา = อาชญาวิทยา | [ātyāwitthayā = ātchayāwitthayā] (n) EN: criminology FR: criminologie [ f ] |
| อาญา | [āyā] (adj) EN: penal ; criminal FR: pénal ; criminel |
| ดาย | [dāi] (adv) EN: without discrimination ; with indifference ; without company ; extremely ; easily ; plainly ; generally |
| โดยไม่เลือกหน้า | [dōi mai leūak nā] (adv) EN: indiscriminately |
| แฟ้มอาชญากรรม | [faēm ātyākam] (n, exp) EN: criminal record FR: casier judiciaire [ m ] |
| ฝนตกไม่ทั่วฟ้า | [fontok mai thūa fā] (xp) EN: It does not rain everywhere at once ; There is bound to be some discrimination and favoritism |
| หัวขโมย | [hūakhamōi] (n) EN: thief ; bandit; burglar ; cheat ; robber ; king of thieves ; arch-criminal FR: voleur [ m ] ; cambrioleur [ m ] ; roi des cambrioleurs [ m ] |
| crimi | |
| criminal | |
| criminals | |
| criminal's | |
| criminally | |
| criminals' | |
| criminalist | |
| criminality | |
| criminalize | |
| criminology |
| criming | |
| criminal | |
| criminals | |
| criminally | |
| criminality | |
| criminology |
| criminal | (n) someone who has committed a crime or has been legally convicted of a crime, Syn. crook, felon, malefactor, outlaw |
| criminal | (adj) guilty of crime or serious offense, Example: criminal in the sight of God and man |
| criminal | (adj) involving or being or having the nature of a crime, Syn. felonious, Example: a criminal offense; criminal abuse; felonious intent |
| criminal contempt | (n) an act of disrespect that impedes the administration of justice |
| criminal court | (n) a court having jurisdiction over criminal cases |
| criminal intelligence services of canada | (n) an agency of the Canadian government that unifies the intelligence units of Canadian law enforcement agencies, Syn. CISC |
| criminal investigation command | (n) the United States Army's principal law enforcement agency responsible for the conduct of criminal investigations for all levels of the Army anywhere in the world, Syn. CID |
| criminalism | (n) the state of being a criminal, Syn. criminality, criminalness |
| criminalization | (n) legislation that makes something illegal, Syn. criminalisation, Ant. decriminalisation, decriminalization, Example: the criminalization of marijuana |
| criminalize | (v) treat as a criminal |
| Criminal | a. [ L. criminalis, fr. crimen: cf. F. criminel. See Crime. ] The neglect of any of the relative duties renders us criminal in the sight of God. Rogers. [ 1913 Webster ] Foppish and fantastic ornaments are only indications of vice, not criminal in themselves. Addison. [ 1913 Webster ] The officers and servants of the crown, violating the personal liberty, or other right of the subject . . . were in some cases liable to criminal process. Hallam. [ 1913 Webster ]
|
| Criminal | n. One who has commited a crime; especially, one who is found guilty by verdict, confession, or proof; a malefactor; a felon. [ 1913 Webster ] |
| Criminalist | n. One versed in criminal law. [ R. ] [ 1913 Webster ] |
| Criminality | n. [ LL. criminalitas, fr. L. criminalis. See Criminal. ] The quality or state of being criminal; that which constitutes a crime; guiltiness; guilt. [ 1913 Webster ] This is by no means the only criterion of criminality. Blackstone. [ 1913 Webster ] |
| criminalize | v. t. to declare (an act) to be illegal. |
| Criminally | adv. In violation of law; wickedly. [ 1913 Webster ] |
| Criminalness | n. Criminality. [ R. ] [ 1913 Webster ] |
| Criminate | v. t. To criminate, with the heavy and ungrounded charge of disloyalty and disaffection, an uncorrupt, independent, and reforming parliament. Burke. [ 1913 Webster ] Impelled by the strongest pressure of hope and fear to criminate him. Macaulay. [ 1913 Webster ] |
| Crimination | n. [ L. criminatio. ] The act of accusing; accusation; charge; complaint. [ 1913 Webster ] The criminations and recriminations of the adverse parties. Macaulay. [ 1913 Webster ] |
| Criminative | a. Charging with crime; accusing; criminatory. R. North. [ 1913 Webster ] |
| 刑事 | [刑 事] criminal; penal #4,821 [Add to Longdo] |
| 刑法 | [刑 法] criminal law #8,496 [Add to Longdo] |
| 罪犯 | [罪 犯] criminal #10,007 [Add to Longdo] |
| 刑事诉讼法 | [刑 事 诉 讼 法 / 刑 事 訴 訟 法] criminal procedure #28,039 [Add to Longdo] |
| 犯罪者 | [犯 罪 者] criminal; perpetrator #61,841 [Add to Longdo] |
| 刑案 | [刑 案] criminal case [Add to Longdo] |
| 刑诉法 | [刑 诉 法 / 刑 訴 法] criminal procedure; abbr. for 刑事訴訟法|刑事诉讼法, See also: 刑事訴訟法, 刑事诉讼法 [Add to Longdo] |
| 控罪 | [控 罪] criminal charge; accusation [Add to Longdo] |
| 犯罪学 | [犯 罪 学 / 犯 罪 學] criminology [Add to Longdo] |
| 山 | [やま, yama] (n, ctr) (1) mountain; hill; (2) mine (e.g. coal mine); (3) heap; pile; (n) (4) crown (of a hat); thread (of a screw); tread (of a tire); (5) climax; peak; critical point; (6) guess; speculation; (7) (used by policemen, crime reporters, etc.) criminal case; crime; (8) (See 山鉾) festival float (esp. one mounted with a decorative halberd); (n-pref) (9) wild; (P) #606 [Add to Longdo] |
| 刑事 | [けいじ, keiji] (n) (1) (police) detective; (n, adj-f) (2) criminal matter; (P) #1,418 [Add to Longdo] |
| 捜査 | [そうさ, sousa] (n, vs, adj-no) search (esp. in criminal investigations); investigation; inquiry; enquiry; (P) #1,795 [Add to Longdo] |
| 差別 | [さべつ, sabetsu] (n, vs) discrimination; distinction; differentiation; (P) #3,062 [Add to Longdo] |
| 犯人 | [はんにん, hannin] (n) offender; criminal; (P) #5,134 [Add to Longdo] |
| 律 | [りつ, ritsu] (n) (1) law (esp. ancient East Asian criminal code); regulation; (2) { Buddh } vinaya (rules for the monastic community); (3) (abbr) (See 律宗) Ritsu (school of Buddhism); (4) (abbr) (See 律詩) lushi (style of Chinese poem); (5) (also りち) (musical) pitch; (6) (See 十二律, 呂) six odd-numbered notes of the ancient chromatic scale; (7) (abbr) (See 律旋) Japanese seven-tone gagaku scale, similar to Dorian mode (corresponding to #6,911 [Add to Longdo] |
| 眼鏡 | [めがね(P);がんきょう(P), megane (P); gankyou (P)] (n) (1) spectacles; glasses; (2) (めがね only) judgement; discrimination; discernment; insight; (P) #7,343 [Add to Longdo] |
| 識別(P);職別(iK) | [しきべつ, shikibetsu] (n, vs) discrimination; discernment; identification; (P) #8,030 [Add to Longdo] |
| 分ける(P);別ける | [わける, wakeru] (v1, vt) (1) to divide (into); to split (into); to part; to separate; to divide up; to classify; to sort out; to divide out; (2) to share; to distribute; to deal out; to dish out; (3) to distinguish; to discriminate; to differentiate (between); (4) to break up (a fight); to mediate; (5) to call a draw; to tie; (6) to push one's way through (a crowd); (7) (also written as 頒ける) to sell; (P) #8,352 [Add to Longdo] |
| 刑法 | [けいほう, keihou] (n, adj-no) criminal law; penal code; (P) #8,895 [Add to Longdo] |