| incriminate | (vt) ฟ้องร้อง, See also: กล่าวหา, Syn. accuse, charge, inculpate |
| incriminate | (อินคริม' มะเนท) vt. กล่าวโทษ, ใส่ร้าย, กล่าวหา, ฟ้องร้อง, ดำเนินคดีฟ้องร้อง., See also: incrimination n. incriminator n. incriminatory adj., Syn. accuse |
| incriminate | (vt) ใส่ความ, ปรักปรำ, ใส่ร้ายป้ายสี |
| incriminate | กล่าวโทษ, ทำให้ต้องรับโทษทางอาญา [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| ทับถม | (v) defame, See also: incriminate, criticize, defame, slander, Syn. ซ้ำเติม, Example: สมศรีทับถมเพื่อนเมื่อรู้ว่าเขาทำความผิด, Thai Definition: กล่าวซ้ำเติมให้เขาเสียหายหนักขึ้น |
| ปรักปรำ | (v) incriminate, See also: allege, blame, condemn, give evidence against, Syn. กล่าวหา, ว่าร้าย, กล่าวร้าย, ป้ายร้าย, ให้ร้าย, ใส่ร้ายป้ายสี, Example: พยานหลายคนให้การปรักปรำเขา, Thai Definition: กล่าวโทษโดยไม่ได้พิสูจน์ว่าเป็นความจริงหรือไม่ |
| กล่าวโทษ | [klāothōt] (v) EN: accuse ; charge ; indict ; incriminate ; allege ; blame ; impeach FR: inculper ; accuser de ; charger |
| ปรักปรำ | [prakpram] (v) EN: incriminate ; allege ; blame ; condemn ; give evidence against FR: condamner ; blâmer |
| ปรักปรำคนดี | [prakpram khon dī] (v, exp) EN: frame up an innocent person ; incriminate innocent person |
| incriminate |
| incriminate | |
| incriminated | |
| incriminates |
| incriminate | (v) suggest that someone is guilty, Syn. imply, inculpate |
| Incriminate | v. t. |