main-logo
3 ผลลัพธ์ สำหรับ 

incommunicat

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -incommunicat-, *incommunicat*
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Incommunicated

a. Not communicated or imparted. [ Obs. ] Dr. H. More. [ 1913 Webster ]

Incommunicating

a. Having no communion or intercourse with each other. [ Obs. ] Sir M. Hale. [ 1913 Webster ]

Incommunicative

a. Not communicative; not free or apt to impart to others in conversation; reserved; silent; as, the messenger was incommunicative; hence, not disposed to hold fellowship or intercourse with others; exclusive. [ 1913 Webster ]

The Chinese . . . an incommunicative nation. C. Buchanan.

-- In`com*mu"ni*ca*tive*ly, adv. -- In`com*mu"ni*ca*tive*ness, n. Lamb. [ 1913 Webster ]

His usual incommunicativeness. G. Eliot. [ 1913 Webster ]

เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer