ท่อลม, หลอดลม, 1.อวัยวะหายใจของแมลงและอาร์โทรพอดบางชนิด อยู่ถัดจากช่องหายใจ แตกแขนงเป็นแหล่งแลกเปลี่ยนแก๊ส 2.หลอดที่อยู่บริเวณลำคอของสัตว์มีกระดูกสันหลังชั้นสูง ติดต่อกับขั้วปอด เป็นทางให้อากาศจากช่องจมูกผ่านเข้าสู่ปอด [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

หลอดลม

(n) windpipe, See Also: trachea, Example:เวลารับประทานอาหารไม่ควรพูดไปด้วย เพราะอาหารอาจตกลงไปในหลอดลมได้, Unit:หลอด, Thai Definition:ทางเดินอากาศหายใจส่วนล่างที่อยู่ระหว่างกล่องเสียงกับหลอดลม, Notes:(อังกฤษ)

หลอดลมคอ

(n) trachea, See Also: windpipe, Syn. หลอดลม, Example:หลอดลมคอที่อยู่ต่ำกว่าสายเสียงตีบแคบจะทำให้เสียงค่อยและหายใจลำบาก

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

หลอดลม

[løtlom] (n) EN: trachea ; windpipe ; bronchi FR: trachée [ f ] ; bronches [ fpl ]

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

trachea

/T R EY1 K IY0 AH0/ /เทร้ ขี่ เออะ/

tracheal

/T R EY1 K IY0 AH0 L/ /เทร้ ขี่ เอิ่ล/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

trachea

(n) membranous tube with cartilaginous rings that conveys inhaled air from the larynx to the bronchi, Syn. windpipe

trachea

(n) one of the tubules forming the respiratory system of most insects and many arachnids

tracheal

(adj) relating to or resembling or functioning like a trachea

tracheal vein

(n) several small veins from the trachea, Syn. vena trachealis

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Trachea

n.; pl. Tracheae [ NL., from L. trachia, Gr. trachei^a (sc. &unr_; windpipe), from &unr_; rough, rugged: cf. F. trachée. ] [ 1913 Webster ]

1. (Anat.) The windpipe. See Illust. of Lung. [ 1913 Webster ]

2. (Zool.) One of the respiratory tubes of insects and arachnids. [ 1913 Webster ]

3. (Bot.) One of the large cells in woody tissue which have spiral, annular, or other markings, and are connected longitudinally so as to form continuous ducts. [ 1913 Webster ]

Tracheal

a. [ Cf.F. tracheal. ] Of or pertaining to the trachea; like a trachea. [ 1913 Webster ]

Trachearia

‖n. pl. [ NL. ] (Zool.) A division of Arachnida including those that breathe only by means of tracheae. It includes the mites, ticks, false scorpions, and harvestmen. [ 1913 Webster ]

Tracheary

a. Tracheal; breathing by means of tracheae. -- n. (Zool.) One of the Trachearia. [ 1913 Webster ]

Tracheata

‖n. pl. [ NL. ] (Zool.) An extensive division of arthropods comprising all those which breathe by tracheae, as distinguished from Crustacea, which breathe by means of branchiae. [ 1913 Webster ]

Tracheate

n. (Zool.) Any arthropod having tracheae; one of the Tracheata. [ 1913 Webster ]

Tracheate

a. (Zool.) Breathing by means of tracheae; of or pertaining to the Tracheata. [ 1913 Webster ]

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

気管

[きかん, kikan] (n, adj-no) trachea; (P)

気管挿管

[きかんそうかん, kikansoukan] (n) tracheal intubation; intubation

気管内チューブ

[きかんないチューブ, kikannai chu-bu] (n) tracheal tube

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary