28 ผลลัพธ์ สำหรับ

strangulat

ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: strangulated, *strangulated*

ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ *strangulat*

การผันคำว่า strangulate ในรูปแบบต่าง ๆ

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

strangulated

-เลือดคั่งเหตุบีบรัด [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

strangulation

๑. การหายใจไม่ออกเหตุบีบรัดคอ๒. การไหลเวียนเลือดหยุดเหตุบีบรัด [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Strangulated

a. 1. (Med.) Having the circulation stopped by compression; attended with arrest or obstruction of circulation, caused by constriction or compression; as, a strangulated hernia. [ 1913 Webster ]

2. (Bot.) Contracted at irregular intervals, if tied with a ligature; constricted. [ 1913 Webster ]

Strangulated hernia. (Med.) See under Hernia. [ 1913 Webster ]

Strangulate

a. (Bot.) Strangulated. [ 1913 Webster ]

Strangulation

n. [ L. strangulatio: cf. F. strangulation. See Strangle. ] 1. The act of strangling, or the state of being strangled. [ 1913 Webster ]

2. (Med.) Inordinate compression or constriction of a tube or part, as of the throat; especially, such as causes a suspension of breathing, of the passage of contents, or of the circulation, as in cases of hernia. [ 1913 Webster ]

English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

strangulate

(vt) บีบคอ, See Also: รัดคอ, Syn. choke, throttle

strangulate

(vi) รัดไม่ให้เลือดออก

strangulate

(vt) รัดไม่ให้เลือดออก

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates] Hope Dictionary

strangulate

(สแทรง'กิวเลท) vt. บีบ, รัด, รัดคอ, รัดเส้นโลหิต., See Also: strangulable adj. strangulation n. strangulative adv. strangulatory adj., Syn. strangle

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

strangulate

(vt) รัดคอ, บีบรัด, รัดเส้นเลือด

CMU English Pronouncing Dictionary Dictionary [with local updates] CMU Pronouncing Dictionary

strangulate

/S T R AE1 NG G Y AH0 L EY2 T/ /สึ แทร้ง กึ เหยอะ เล ถึ/

strangulation

/S T R AE2 NG G Y AH0 L EY1 SH AH0 N/ /สึ แทรง กึ เหยอะ เล้ เฉิ่น/

strangulations

/S T R AE2 NG G Y AH0 L EY1 SH AH0 N Z/ /สึ แทรง กึ เหยอะ เล้ เฉิ่น สึ/

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only) Oxford Advanced Learners Dictionary

strangulation

(n,(uncount)) /strˌæŋgjʊlˈeɪʃən/ /สึ แทรง กึ หยุ เล้ เฉิ่น/ /s t r a2 ng g y u l ei1 sh @ n/

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

economic strangulation

(n) punishment of a group by cutting off commercial dealings with them, Example:the economic strangulation of the Jews by the Nazi Party

strangulate

(v) constrict a hollow organ or vessel so as to stop the flow of blood or air

strangulate

(v) become constricted, Example:The hernia will strangulate

strangulation

(n) the condition of having respiration stopped by compression of the air passage

strangulation

(n) (pathology) constriction of a body part so as to cut off the flow of blood or other fluid, Example:strangulation of the intestine

choking

(n) the act of suffocating (someone) by constricting the windpipe, Syn. throttling, strangulation, strangling, Example:no evidence that the choking was done by the accused

strangle

(v) kill by squeezing the throat of so as to cut off the air, Syn. throttle, strangulate, Example:he tried to strangle his opponent; A man in Boston has been strangling several dozen prostitutes

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

死

[し, shi] (n, n-suf) (1) death; decease; (2) (arch) (See 五刑) death penalty (by strangulation or decapitation); (P) #1412

絞殺

[こうさつ, kousatsu] (n, vs) strangulation; strangling; (P)

扼殺

[やくさつ, yakusatsu] (n, vs) strangulation

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary DING DE-EN Dictionary

Abschnürung { f }; Abbindung { f }

strangulation

Strangulierung { f }; Strangulation { f }; Erdrosseln { n }; Erwürgen { n } | Strangulierungen { pl }; Strangulationen { pl }

strangulation | strangulations