(v) have a case in court, See Also: litigate, be involved in a lawsuit, go to law or court, carry on a lawsuit on, file/bring, Syn. เป็นคดี, มีคดี, Example:นักการเมืองมักเป็นความกับนักหนังสือพิมพ์อยู่เสมอ, Thai Definition:มีเรื่องฟ้องร้อง

สำนักงานคดีอาญา

(n) Office of Criminal Litigation

สำนักงานคดีแพ่ง

(n) Office of Civil Litigation, Syn. สคพ., Example:สำนักงานคดีแพ่งมีหน้าที่รับผิดชอบการดำเนินคดีแพ่งทั้งปวง ตามที่กฎหมายกำหนด

สำนักงานคดีภาษีอากร

(n) Office of Tax Litigation, Example:ในขั้นแรกสำนักงานคดีภาษีอากรจะเป็นผู้สอบสวนเบื้องต้น และส่งสำนวนให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษดำเนินการต่อไป

สำนักงานคดียาเสพติด

(n) Office of Narcotics Litigation, Example:สำนักงานคดียาเสพติดเป็นโจทก์ฟ้องนายสมร และนางสาวอัจฉราชาวพม่า เป็นจำเลยฐานร่วมกันมียาบ้า

สำนักงานคดีเยาวชนและครอบครัว

(n) Office of Juvenile and Family Litigation

สำนักงานคดีแรงงาน

(n) Office of Labour Litigation, Example:สำนักงานคดีแรงงานมีส่วนราชการ ซึ่งประกอบด้วย ฝ่ายกิจการทั่วไป และสำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีแรงงาน 1-2

สำนักงานคดีเศรษฐกิจและทรัพยากร

(n) Office of Economic Crime Litigation

ถ้อยความ

(n) lawsuit, See Also: litigation, Example:คนทั้งปวงยกย่องพระองค์ ตั้งไว้เป็นที่พึ่ง ใครมีทุกข์ร้อนถ้อยความประการใดก็ย่อมมาร้องให้ช่วย, Thai Definition:เรื่องราวที่ฟ้องร้องกัน

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

อรรถคดี

[atthakhadī] (n) EN: lawsuit ; case ; legal action ; legal case ; legal proceedings ; litigation

การดำเนินคดีแพ่ง

[kān damnoēnkhadī phaeng] (n, exp) EN: civil procedure ; civil proceedings ; civil litigation

กรณีพิพาท

[karanī phiphāt] (n, exp) EN: conflict ; fight ; battle ; dispute ; quarrel ; controversy ; matter of controversy ; subject of litigation ; collision FR: conflit [ m ]

คดีความ

[khadīkhwām] (n) EN: lawsuit ; case ; litigation

ความ

[khwām] (n) EN: lawsuit ; case ; litigation FR: affaire [ f ] ; procès [ m ] ; litige [ m ]

เลี้ยงความ

[līengkhwām] (v, exp) EN: proact a litigation

หลุดพ้นจากคดี

[lutphon jāk khadī] (v, exp) EN: escape litigation

เป็นความ

[pen khwām] (v) EN: have a case in court ; litigate ; be involved in a lawsuit ; go to law or court ; carry on a lawsuit on ; file/bring a suit against

พิพาท

[phiphāt] (v) EN: dispute ; have a dispute ; litigate ; quarrel FR: se disputer

สู้ความ

[sū khwām] (v, exp) EN: contest a legal action ; fight the case ; fight a lawsuit ; litigate ; fight through the courts ; take legal action ; take action

ถ้อยความ

[thøikhwām] (n) EN: lawsuit ; litigation

ต้องคดี

[tǿngkhadī] (v, exp) EN: be accused (with) ; be sued ; be charged (with) ; be prosecuted ; be involved in litigation ; be under prosecution FR: être inculpé ; être poursuivi en justice

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

litigate

(v) engage in legal proceedings

litigation

(n) a legal proceeding in a court; a judicial contest to determine and enforce legal rights, Syn. judicial proceeding

vexatious litigation

(n) litigation shown to have been instituted maliciously and without probable cause, Example:he got an injunction against vexatious litigation by his enemies

action

(v) institute legal proceedings against; file a suit against, Syn. sue, litigate, process, Example:He was warned that the district attorney would process him; She actioned the company for discrimination

litigant

(n) (law) a party to a lawsuit; someone involved in litigation, Syn. litigator, Example:plaintiffs and defendants are both litigants

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Delitigate

v. i. [ L. delitigare to rail. See Litigate. ] To chide; to rail heartily. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Delitigation

n. Chiding; brawl. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Litigate

v. t. [ imp. & p. p. Litigated p. pr. & vb. n. Litigating. ] [ See Litigation. ] To make the subject of a lawsuit; to contest in law; to prosecute or defend by pleadings, exhibition of evidence, and judicial debate in a court; as, to litigate a cause. [ 1913 Webster ]

Litigate

v. i. To carry on a suit by judicial process. [ 1913 Webster ]

Litigation

n. [ L. litigatio, fr. litigare to dispute, litigate; lis, litis, dispute, lawsuit (OL. stlis) + agere to carry on. See Agent. ] The act or process of litigating; a suit at law; a judicial contest. [ 1913 Webster ]

litigatious

adj. 1. of or pertaining to litigation.
Syn. -- litiginous. [ WordNet 1.5 ]

2. prone to initiate litigation.
Syn. -- litiginous. [ PJC ]

3. same as contentious.
Syn. -- litigatious, litiginous, contentious, disputatious; quarrelsome; argumentative. [ PJC ]

Litigator

n. [ L. ] One who litigates. [ 1913 Webster ]

Vitilitigate

v. i. [ L. vitilitigare to quarrel disgracefully; vitium vice + litigare to quarrel. ] To contend in law litigiously or cavilously. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

Vitilitigation

n. Cavilous litigation; cavillation. [ Obs. ] Hudibras. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

讼