(อิมเพอ' ระทิฟช) adj. ซึ่งเลี่ยงไม่ได้, จำเป็น, เชิงบังคับ -n. คำสั่ง, ความจำเป็น, ข้อบังคับ, กฎเกณฑ์, น้ำเสียงขอร้องหรือเป็นเชิงบังคับ, มาลาเชิงบังคับของไวยากรณ์

imperative statement

หมายถึง คำสั่งในภาษาระดับสูง (high level language) ที่สั่งให้เครื่องคอมพิวเตอร์ลงมือทำการ คำสั่งเหล่านี้ ตัวแปลโปรแกรม จะแปลเป็นภาษาเครื่อง (machine language) ก่อน แล้วเครื่องจึงจะปฏิบัติตาม เช่น ข้อความสั่งทำการกำหนดให้ A = 2 ถ้าเครื่องคอมพิวเตอร์พบคำสั่งนี้ ก็จะลงมือทำหาร ด้วยการนำ 2 ไปเก็บไว้ในหน่วยความจำช่องหนึ่งที่มีอยู่ (address) แล้วกำหนดชื่อที่เก็บนั้นว่า A เป็นต้นมีความหมายเหมือน excutable statement

English-Thai: Nontri Dictionary Nontri Dictionary

imperative

(adj) เชิงบังคับ, จำเป็น, ซึ่งเลี่ยงไม่ได้

imperative

(n) คำสั่ง, ข้อบังคับ, กฎเกณฑ์, ความจำเป็น

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก orst.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้] ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

categorical imperative

คำสั่งเด็ดขาด [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

conditional imperative

คำสั่งมีเงื่อนไข [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

imperative, hypothetical

คำสั่งมีเงื่อนไข [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

imperative language

ภาษาเชิงคำสั่ง [ มีความหมายเหมือนกับ procedural language ] [คอมพิวเตอร์ ๑๙ มิ.ย. ๒๕๔๔]

imperative, categorical

คำสั่งเด็ดขาด [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

imperative, conditional

คำสั่งมีเงื่อนไข [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

hypothetical imperative

คำสั่งมีเงื่อนไข [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates] NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

คับขัน

(adj) critical, See Also: trouble, urgent, emergent, tight, crisis, imperative, Syn. ฉุกเฉิน, เดือดร้อน, ลำบาก, Example:แม้จะอยู่ในสภาพคับขันของชีวิตแต่เขาก็บอกกับลูกเมียให้เป็นกำลังใจให้เขาด้วย, Thai Definition:ซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้, จำเป็นเฉพาะหน้าที่จะต้องทำหรือต้องสู้ซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้, เข้าที่ลำบากหรือจำเป็น

ซิ

(end) particle, See Also: a particle used an intensive to modify a verb in the imperative mood, Syn. สิ, Example:ถ้าคิดว่างานคืนนี้จะสนุกก็ไปซิ, Thai Definition:เป็นคำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อเสริมข้อความให้เด่น ให้ชัด โดยมากใช้กับกริยาเป็นเชิงบังคับหรือเชิงชวนเป็นต้น

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0 Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

... กันเถอะ

[... kan thoe] (x) EN: Let's ... [ imperative : moderate order, invitation ] FR: ...ons ! [ impératif modéré, invitation : 1ère pers. pl. ]

คับขัน

[khapkhan] (adj) EN: critical ; trouble ; urgent ; emergent ; tight ; crisis ; imperative ; pressing FR: critique ; décisif ; crucial ; difficile

ร้อน

[røn] (adj) EN: urgent ; imperative ; pressing ; in desperate need FR: urgent ; pressant

ซิ

[si] (x) EN: [ imperative/emphatic particle ] FR: [ particule impérative ou d'insistance ]

สิ

[si] (x) EN: [ softened imperative, emphatic word ] FR: [ indicateur de l'impératif attenué ou particule utilisée pour renforcer une réponse ]

อย่า

[yā] (x) EN: don't ... (imperative) ; do not ... (imperative) ; never ... (imperative) FR: ne pas ... (impératif)

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

imperativ

Extra special treatment is imperative to get the vessel through government red tape, so that she can leave port on time.

imperativ

It is imperative for you to act at once.

imperativ

It is imperative for you to finish by Sunday.

imperativ

It is imperative that we should encourage participatory forms of decision-making.

imperativ

It is imperative that you be on time as usual.

WordNet (3.0) WordNet (3.0)

categorical imperative

(n) the moral principle that behavior should be determined by duty

hypothetical imperative

(n) a principle stating the action required to attain a desired goal

imperative

(n) some duty that is essential and urgent

imperative

(adj) requiring attention or action, Ant. beseeching, Example:as nuclear weapons proliferate, preventing war becomes imperative; requests that grew more and more imperative

imperative

(adj) relating to verbs in the imperative mood

imperatively

(adv) in an imperative and commanding manner, Syn. peremptorily

imperative mood

(n) a mood that expresses an intention to influence the listener's behavior, Syn. imperative, imperative form, jussive mood

imperativeness

(n) the state of demanding notice or attention, Syn. insistency, pressure, insistence, press, Example:the insistence of their hunger; the press of business matters

imperativeness

(n) the quality of being insistent, Syn. instancy, Example:he pressed his demand with considerable instancy

The Collaborative International Dictionary of English (GCIDE) v.0.53 Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Imperatival

a. (Gram.) Of or pertaining to the imperative mood. [ 1913 Webster ]

Imperative

a. [ L. imperativus, fr. imperare to command; pref. im- in + parare to make ready, prepare: cf. F. impératif. See Perade, and cf. Empire. ] 1. Expressive of command; containing positive command; authoritatively or absolutely directive; commanding; authoritative; as, imperative orders. [ 1913 Webster ]

The suit of kings are imperative. Bp. Hall. [ 1913 Webster ]

2. Not to be avoided or evaded; obligatory; binding; compulsory; as, an imperative duty or order. [ 1913 Webster ]

3. (Gram.) Expressive of command, entreaty, advice, or exhortation; as, the imperative mood. [ 1913 Webster ]

Imperative

n. (Gram.) The imperative mood; also, a verb in the imperative mood. [ 1913 Webster ]

Imperatively

adv. In an imperative manner. [ 1913 Webster ]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary CC-CEDICT CN-EN Dictionary

唷

[唷, yō] (final particle expressing imperative); Yo! #14649

势在必行

[势在必行 / 勢在必行, shì zài bì xíng] be imperative; be required by circumstances #19900

急迫

[急迫, jí pò] urgent; pressing; imperative #32385

Japanese-English: EDICT Dictionary EDICT JP-EN Dictionary

た

[ta] (aux-v) (1) (だ after certain verb forms) (See だ・2) indicate past completed or action; (2) (See だ・3) indicates light imperative #7

れる;られる

[reru ; rareru] (aux-v, v1) (1) (れる for 五段 verbs, られる for 一段. Follows the imperfective form of (v5) and (vs) verbs) (See 未然形, 迷惑の受身・めいわくのうけみ) indicates passive voice (inc. the "suffering passive"); (2) (no imperative form. Infrequently used in modern Japanese, e.g. 歩ける is favoured over 歩かれる) (See ら抜き言葉・らぬきことば) indicates the potential form; (3) (no imperative form) indicates spontaneous occurrence; (4) (hon) (no imperative form) used as an honorific for others' actions #41

だ

[da] (aux) (1) (See です) plain copula; (aux-v) (2) (た after certain verb forms) (See た・1) indicates past or completed action; (3) (See た・2) indicates light imperative; (P) #79

まい

[mai] (aux) (1) probably isn't (doesn't, won't, etc.); (2) don't (doesn't) intend to; intend not to; (3) must not; (when used in an imperative sentence) don't #4213

なさい

[nasai] (aux) (See 為さる) do (imperative form often used after ~masu base of verbs) #6831

出会う(P);出合う(P);出逢う;出遭う

[であう, deau] (v5u, vi) (1) (出遭う usu. has a negative connotation) to meet (by chance); to come across; to run across; to encounter; to happen upon; (2) (出会う, 出合う only) (esp. 出合う) to meet (e.g. of rivers, highways, etc.); (3) (出会う, 出合う only) (often used imperatively as 出会え) to emerge and engage (an enemy); (P) #8048

いらっしゃい(P);いらしゃい(ik)

[irasshai (P); irashai (ik)] (int, n) (1) (hon) (See いらっしゃる) (used as a polite imperative) come; go; stay; (2) (See いらっしゃいませ) welcome!; (P) #9276

早々;早早

[はやはや, hayahaya] (adv) (arch) (used as an imperative) quickly #13406

お出で;御出で

[おいで, oide] (n) (1) (uk) (See お出でになる) coming; going; being (somewhere); (exp) (2) (col) (abbr) come (used as an imperative, usu. to children and one's inferiors); go; stay

お出でなさい;御出でなさい

[おいでなさい, oidenasai] (exp) (1) (uk) (hon) (used as a polite imperative) (See 御出でなさる・1) come; go; stay; (2) (See いらっしゃい・2) welcome!

であれ

[deare] (conj) (1) even if; (2) (it doesn't matter) whether (A or B or ...); whatever; (3) (imperative form of である) should

仮言的命法

[かげんてきめいほう, kagentekimeihou] (n) (obsc) (See 仮言命法) hypothetical imperative

仮言的命令

[かげんてきめいれい, kagentekimeirei] (n) (obsc) (See 仮言命法) hypothetical imperative

仮言命法

[かげんめいほう, kagenmeihou] (n) hypothetical imperative

給え

[たまえ, tamae] (aux-v) (uk) (male) (See 下さい) please (imperative form of an auxiliary verb, suffixed to the -masu stem of another verb)

欠かせない

[かかせない, kakasenai] (exp, adj-i) indispensable; vital; fundamental; imperative; crucial; critical

呉れる

[くれる, kureru] (v1, vt) (uk) (くれ is an irregular alternative imperative form) to give; to let one have; to do for one; to be given; (P)

至上命令

[しじょうめいれい, shijoumeirei] (n) categorical imperative; overriding necessity

自愛

[じあい, jiai] (n, vs) (1) taking care of oneself (esp. used as an epistolary imperative); (2) self-love

消え失せる;消えうせる

[きえうせる, kieuseru] (v1, vi) (X) (vulg) to disappear; to get out of sight; to die; (in imperative) to fuck off

置きなさい

[おきなさい, okinasai] (exp) (1) (uk) (See 置く) put (imperative form); place; (2) leave (imperative form); (3) do (in preparation) (imperative form, after -te form of verb)

定言的命法

[ていげんてきめいほう, teigentekimeihou] (n) (obsc) (See 定言命法) categorical imperative

定言的命令

[ていげんてきめいれい, teigentekimeirei] (n) (obsc) (See 定言命法) categorical imperative

定言命法

[ていげんめいほう, teigenmeihou] (n) categorical imperative

必要不可欠

[ひつようふかけつ, hitsuyoufukaketsu] (n, adj-na) essential; indispensable; imperative; necessary; compelling, vital, critical

無上命法

[むじょうめいほう, mujoumeihou] (n) (obsc) (See 定言命法) categorical imperative

無条件文

[むじょうけんぶん, mujoukenbun] (n) { comp } imperative statement; unconditional statement