main-logo
ปิดโฆษณาpremium
11 ผลลัพธ์ สำหรับ 

buckthorn

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: buckhoun, *buckhoun*
ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ buckthorn
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Buckhound

n. A hound for hunting deer. [ 1913 Webster ]


Master of the buckhounds, an officer in the royal household. [ Eng. ] [ 1913 Webster ]

Buckthorn

n. (Bot.) A genus (Rhamnus) of shrubs or trees. The shorter branches of some species terminate in long spines or thorns. See Rhamnus. [ 1913 Webster ]


Sea buckthorn, a plant of the genus Hippophaë. [ 1913 Webster ]

  ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
  CMU Pronouncing Dictionary 
  WordNet (3.0) 
buckthorn
(n) a shrub or shrubby tree of the genus Rhamnus; fruits are source of yellow dyes or pigments
buckthorn
(n) any shrub or small tree of the genus Bumelia
buckthorn berry
(n) fruit of various buckthorns yielding dyes or pigments, Syn. yellow berry
  EDICT JP-EN Dictionary 
クロウメモドキ科
[クロウメモドキか, kuroumemodoki ka] (n) Rhamnaceae (buckthorn family of plants)
シーバックソーン;サジー
[shi-bakkuso-n ; saji-] (n) sea buckthorn (Hippophae rhamnoides)
熊柳
[くまやなぎ;クマヤナギ, kumayanagi ; kumayanagi] (n) (uk) Berchemia racemosa (species of flowering plant related to buckthorn)
黒梅擬;黒梅擬き;鼠李
[くろうめもどき;クロウメモドキ, kuroumemodoki ; kuroumemodoki] (n) (uk) Japanese buckthorn (Rhamnus japonica var. decipiens)
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer