main-logo
ปิดโฆษณา
mapgame
15 ผลลัพธ์ สำหรับ 

appellant

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: appellancy, *appellancy*
ค้นหาอัตโนมัติโดยใช้ appellant
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 
Appellancy

n. Capability of appeal. [ 1913 Webster ]

Appellant

n. 1. (Law) (a) One who accuses another of felony or treason. [ Obs. ] (b) One who appeals, or asks for a rehearing or review of a cause by a higher tribunal. [ 1913 Webster ]

2. A challenger. [ Obs. ] Milton. [ 1913 Webster ]

3. (Eccl. Hist.) One who appealed to a general council against the bull Unigenitus. [ 1913 Webster ]

4. One who appeals or entreats. [ 1913 Webster ]

Appellant

a. [ L. appellans, p. pr. of appellare; cf. F. appelant. See Appeal. ] Relating to an appeal; appellate. “An appellant jurisdiction.” Hallam. [ 1913 Webster ]


Party appellant (Law), the party who appeals; appellant; -- opposed to respondent, or appellee. Tomlins. [ 1913 Webster ]

  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
appellant
(n) ผู้อุทธรณ์, Syn. defendant
  Hope Dictionary 
appellant
(อะเพล'เลินทฺ) n. ผู้อุทธรณ์, ผู้ร้องขอ, ผู้อ้อนวอน
  Nontri Dictionary 
appellant
(adj) ซึ่งร้องเรียน, ซึ่งอุทธรณ์, ซึ่งอ้อนวอน
appellant
(n) ผู้ร้องเรียน, ผู้อุทธรณ์, ผู้อ้อนวอน
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
appellant
ผู้อุทธรณ์ (ต่อศาลสูง) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
ผู้อุทธรณ์
(n) appellant, Unit:คน, Notes:(กฎหมาย)
  CMU Pronouncing Dictionary 
  Oxford Advanced Learners Dictionary 
  WordNet (3.0) 
appellant
(n) the party who appeals a decision of a lower court, Syn. plaintiff in error
  EDICT JP-EN Dictionary 
控訴人
[こうそにん, kousonin] (n) appellant
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ
Copyright(c) 2003-Present Metamedia Technology
Terms of Use
Privacy Policy
Disclaimer