คลังศัพท์ไทย (สวทช.) 
ป่าดิบเขาExample:ป่าไม้ผลัดใบประเภทป่าดิบเมืองร้อนชนิดหนึ่ง ที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1, 000 เมตรขึ้นไป มีปริมาณน้ำฝนระหว่าง 1, 000-2, 000 มิลลิเมตร พบอยู่บนเขาสูงในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น ดอยอินทนนท์ ป่าภูหลวง และป่าภูกระดึง ลักษณะของป่าชนิดนี้จะโปร่งกว่าป่าดิบชื้น เพราะมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นอยู่น้อยกว่า อากาศค่อนข้างเย็นเนื่องจากอยู่บนที่สูง พันธุ์ไม้ที่พบเป็นไม้ในวงศ์ก่อ ได้แก่ ก่อขนิดต่างๆ นอกจากนั้นก็มีสนสามพันปี พญาไม้ กำลังเสือโคร่ง บางคร้งก้พบไม้สนเขาขึ้นปะปนอยู่ด้วย ส่วนไม้พื้นล่างมักเป็นพวกเฟิร์น กล้วยไม้ดิน มอสต่างๆ บางแห่งจะพบต้นกุหลาบป่าขึ้นอยู่ตามป่าชนิดนี้จะเป็นป่าที่เป็นต้นน้ำลำธาร  [สิ่งแวดล้อม]
  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน 
ป่าดิบเขา [พฤกษศาสตร์ ๑๘ ก.พ. ๒๕๔๕]
ป่าดิบเขา [พฤกษศาสตร์ ๑๘ ก.พ. ๒๕๔๕]
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
[pādip khao] (n, exp) EN: hill evergreen forest
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ