| carillon | (n) ระฆังที่เป็นชุด, Syn. chimes, gong |
| carillon | (แคร์'ระลอน) n. ชุดระฆังหลายใบที่ตีเป็นทำนองได้, ท่วงทำนองเพลงดังกล่าว |
| carillonneur | n. คนตีชุดระฆังเป็นท่วงทำนองเพลง |
| ระฆัง | [rakhang] (n) EN: large temple bell ; bell FR: grosse cloche (de temple) [ f ] ; carillon [ m ] |
| carillo | |
| carillon |
| carillon | |
| carillons |
| carillon | (n) set of bells hung in a bell tower |
| carillonneur | (n) a musician who plays a carillon |
| Carillon | n. [ F. carillon a chime of bells, originally consisting of four bells, as if fr.. (assumed) L. quadrilio, fr. quatuer four. ] [ 1913 Webster ] |
| カリヨン;カリロン | [kariyon ; kariron] (n) carillon (fre [Add to Longdo] |
| 鉄琴 | [てっきん, tekkin] (n) metallophone; carillon; glockenspiel [Add to Longdo] |