| carillons | |
| carillon |
| carillon | (n) ระฆังที่เป็นชุด, Syn. chimes, gong |
| carillon |
| carillon | (n) set of bells hung in a bell tower |
| carillonneur | (n) a musician who plays a carillon |
| Carillon | n. [ F. carillon a chime of bells, originally consisting of four bells, as if fr.. (assumed) L. quadrilio, fr. quatuer four. ] [ 1913 Webster ] |