80 ผลลัพธ์ สำหรับ 

indign

 ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่น: -indign-, *indign*
  NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH 
(adj) น่าอับอายขายหน้า (คำโบราณ)See Also: ซึ่งเสื่อมเสีย
(adj) ขุ่นเคืองSee Also: เจ็บร้อน, โกรธขึ้งSyn. angry, displeased, incensed
(n) การเสียเกียรติSee Also: การเสียหน้า, ความอัปยศ, ความน่าอดสูSyn. humiliationAnt. dignity
(n) ความโกรธเคืองSee Also: ความโกรธแค้น, ความขุ่นเคืองSyn. anger, pigue, resentment
  Hope Dictionary 
(อินไดนฺ') adj. ไม่เหมาะสม, ไม่สมควร.See Also: indignly adv.Syn. undeserved
(อินดิก' เนินทฺ) adj. เดือดดาล, ไม่พอใจมาก, ขุ่นเคืองSyn. incensed, irate
(อินดิกเน' เชิน) n. ความเดือดดาล, ความไม่พอใจมาก, ความขุ่นเคืองSyn. wrath
(อินดิก' นิที) n. ความเสียเกียรติ, ความเสื่อมเสีย, การเหยียดหยาม, การสบประมาท, การดูถูกSyn. insult, dishonour
  Nontri Dictionary 
(adj) ไม่พอใจ, ขุ่นเคือง, เดือดดาล
(n) ความไม่พอใจ, ความขุ่นเคือง, ความเดือดดาล
(n) การดูถูก, การหมิ่นประมาท, การเหยียดหยาม
  NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN) 
(adv) angrilySee Also: indignantly, wrathfully, irefully, furiouslySyn. โกรธเกรี้ยว, โกรธExample:ผมจากโนรีมาอย่างโกรธเกรี้ยว ในวันนั้นผมคิดว่าผมจะไม่ไปหาเธออีกแล้วThai Definition:อาการที่แสดงความโกรธอย่างยิ่ง
  Volubilis Dictionary (TH-EN-FR) 
[jepjai] (v) EN: be indignant ; be provoked ; be heart-sick ; hurt  FR: être indigné ; être froissé ; être offensé ; être vexé
[khaēn] (v) EN: harbour resentment against ; be resentful ; feel aggrieved ; have malice ; rankle  FR: avoir de la rancoeur ; être indigné ; enrager
[kheūang] (v) EN: be angry with ; be annoyed ; be offended ; take offense ; be indignant ; be dissatisfied ; be resentful ; be irate ; be enraged ; be provoked  FR: être faché contre ; être offensé ; être indigné ; être froissé ; éprouver du ressentiment
[kheung] (v) EN: be angry ; rage ; be offended ; be wrathful ; be indignant ; be annoyed ; be furious  FR: être mécontent ; être en colère ; grogner
[khunkheūang] (v) EN: annoy ; irritate ; displease ; resent  FR: indigner ; outrer
[khwām krōt] (n) EN: anger ; wrath ; rage ; indignation ; fury  FR: colère [ f ] ; courroux [ m ] ; furie [ f ] ; rage [ f ] ; énervement [ m ] ; irritation [ f ] ; exaspération [ f ] ; agacement [ m ]
[khwām mōhō] (n) EN: anger ; ire ; fury ; rage ; indignation ; ire [ f ] (vx)  FR: fureur [ f[ ; furie [ f ] ; rage [ f ] ; ire [ f ]
[krōt] (v) EN: be angry ; be annoyed ; flare up ; flare out ; rage ; be offended  FR: être en colère ; être fâché ; être furieux ; être exaspéré ; enrager ; s'emporter ; s'indigner ; être dépité ; exploser ; éclater
[krōt khaēn] (v) EN: be angry ; be annoyed ; be indignant ; be offended ; be irate
[krōt kheūang] (v, exp) EN: be angry ; be annoyed ; be indignant ; be offended ; be irate
  ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
  Collaborative International Dictionary (GCIDE) 

a. [ L. indignus; pref. in- not + dignus worthy: cf. F. indigne. See Dignity. ] Unworthy; undeserving; disgraceful; degrading. Chaucer. [ 1913 Webster ]

Counts it scorn to draw
Comfort indign from any meaner thing. Trench.

{ } n. Indignation. [ Obs. ] Spenser. [ 1913 Webster ]

a. [ L. indignans, -antis, p. pr. of indignari to be indignant, disdain. See Indign. ] Affected with indignation; wrathful; passionate; irate; feeling wrath, as when a person is exasperated by unworthy or unjust treatment, by a mean action, or by a degrading accusation. [ 1913 Webster ]

He strides indignant, and with haughty cries
To single fight the fairy prince defies. Tickell. [ 1913 Webster ]

adv. In an indignant manner. [ 1913 Webster ]

n. [ F. indignation, L. indignatio. See Indign. ] [ 1913 Webster ]

1. The feeling excited by that which is unworthy, base, or disgraceful; anger mingled with contempt, disgust, or abhorrence. Shak. [ 1913 Webster ]

Indignation expresses a strong and elevated disapprobation of mind, which is also inspired by something flagitious in the conduct of another. Cogan. [ 1913 Webster ]

When Haman saw Mordecai in the king's gate, that he stood not up, nor moved for him, he was full of indignation against Mordecai. Esther v. 9. [ 1913 Webster ]

2. The effect of anger; punishment. Shak. [ 1913 Webster ]

Hide thyself . . . until the indignation be overpast. Is. xxvi. 20.

Syn. -- Anger; ire wrath; fury; rage. See Anger. [ 1913 Webster ]

v. t. [ L. indignus unworthy + -fy. ] To treat disdainfully or with indignity; to contemn. [ Obs. ] Spenser. [ 1913 Webster ]

n.; pl. Indignities [ L. indignitas: cf. F. indignité. See Indign. ] Any action toward another which manifests contempt for him; an offense against personal dignity; unmerited contemptuous treatment; contumely; incivility or injury, accompanied with insult. [ 1913 Webster ]

How might a prince of my great hopes forget
So great indignities you laid upon me? Shak. [ 1913 Webster ]

A person of so great place and worth constrained to endure so foul indignities. Hooker. [ 1913 Webster ]

adv. Unworthily. [ Obs. ] [ 1913 Webster ]

  WordNet (3.0) 
(adj) angered at something unjust or wrongSyn. umbrageous, outraged, incensedExample:an indignant denial; incensed at the judges' unfairness; a look of outraged disbelief; umbrageous at the loss of their territory
(adv) in an indignant mannerExample:Miss Burney protested indignantly, her long thin nose turning pink with mortification at this irreverent piece of mimicry
(n) a feeling of righteous angerSyn. outrage
(n) an affront to one's dignity or self-esteem
  CC-CEDICT CN-EN Dictionary 
[, ㄋㄨˋindignant #4003
[  /  , qì fènㄑㄧˋ ㄈㄣˋindignant; furious #9303
[ / , fènㄈㄣˋindignant; anger; resentment #15938
[    /    , fèn fèn bù píngㄈㄣˋ ㄈㄣˋ ㄅㄨˋ ㄆㄧㄥˊindignant #34673
[ / , yùnㄩㄣˋindignant; feel hurt #35906
[   /   , qì bù gōngㄑㄧˋ ㄅㄨˋ ㄍㄨㄥindignant
  EDICT JP-EN Dictionary 
[げきど, gekido] (n, vs) rage; indignation; exasperation; (P) #10276
[mutto (P); muutto ; mutsu to] (adv, vs) (1) (on-mim) (むうっと is more emphatic) sullenly; angrily; testily; huffily; petulantly; indignantly; (2) (on-mim) stuffily; stiflingly; (adv) (3) (むうっと only) (on-mim) slowly (exhaling smoke); (P)
[がいぜん, gaizen] (adj-t, adv-to) (1) indignant; sorrowful; (2) steadfast; determined
[ぎふん, gifun] (n) righteous indignation
[げっこう;げきこう, gekkou ; gekikou] (n, vs) excited; exasperated; indignant; rage; enraged
[げきふん, gekifun] (n, vs) resentment; indignation
[こうふん, koufun] (n) public indignation
[せっしやくわん, sesshiyakuwan] (n, vs) being enraged (indignant, impatient); gnashing the teeth and clenching the arms on the breast (in anger or regret)
[つうふん, tsuufun] (n, vs) strong indignation
[いかりをこめて, ikariwokomete] (exp) furiously; passionately; indignantly
เพิ่มคำศัพท์
add
ทราบความหมายของคำศัพท์นี้? กด [เพิ่มคำศัพท์] เพื่อใส่คำนี้พร้อมความหมาย เพื่อเป็นวิทยาทานแก่ผู้ใช้ท่านอื่น ๆ