Search result for

honour

(76 entries)
(0.0057 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -honour-, *honour*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
honour[N] เกียรติยศ, See also: ยศศักดิ์, เกียรติ, เกียรติศักดิ์, Syn. honorableness, integrity, uprightness, Ant. dishonor, immorality
honour for[PHRV] ยกย่อง, See also: ได้รับคำสรรเสริญ, ให้รางวัลกับ
honour with[PHRV] ยกย่องด้วย, See also: สรรเสริญด้วย, สดุดีด้วย, ให้รางวัล

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
honour(ออน'เนอะ) n. เกียรติยศ,ชื่อเสียง,ศักดิ์ศรี,เกียรติศักดิ์,ความเคารพ,ความนับถือ,เหรียญตรา,ปริญญาขั้นเกียรตินิยม. vt. เคารพ,นับถือ,ให้เกียรติแก่กัน,จ่ายเงินตามตั๋วแลกเงิน
honourable(ออน'เนอะระเบิล) เกี่ยวกับเกียรติยศ,น่าเคารพนับถือ,ซื่อตรง,น่าเชื่อถือ,มีหน้ามีตา,มีศักดิ์ศรี., See also: honourableness,honorbleness n., Syn. virtuous,ethical
honourariumn. รางวัลการกระทำทางวิชาชีพ
honourary(ออน'นะระรี) adj. เป็นเกียรติ,เป็นเกียรติยศ,เกี่ยวกับกิตติมศักดิ์
honouree(ออนนะรี) n. ผู้ได้รับเกียรติ,ผู้ได้รับรางวัล,ผู้ได้รับเกียรติศักดิ์หรือยศศักดิ์
dishonour(ดิสออน'เนอะ) n. ความเสื่อมเกียรติ,ความอัปยศอดสู,ความดูถูก,การไม่ยอมรับตั๋วเงิน,การไม่ยอมจ่ายเงินสำหรับตั๋วเงิน, Syn. disgrace
dishonourable(ดิสออน'เนอระเบิล) adj. น่าอับอาย,น่าขายหน้า,ต่ำช้า,เสื่อมเสียชื่อเสียง., See also: disnourably adv. ดูdishonourable, Syn. ignoble,corrupt
dishonoured chequen. เช็คสปริง,เช็คไม่มีเงิน
field of honourn. สนามรบ,สนามแข่งชัน
guard of honourn. ทหารกองเกียรติยศ

English-Thai: Nontri Dictionary
honour(n) เกียรติยศ,เกียรติศักดิ์,ชื่อเสียง,เหรียญตรา,เกียรตินิยม
honour(vt) ปูนบำเหน็จ,ติดยศ,ให้เกียรตินิยม
honourable(adj) น่าเคารพนับถือ,มีศักดิ์ศรี,มีหน้ามีตา,น่ายกย่อง
dishonour(n) ความไม่มีเกียรติ,ความเสียชื่อเสียงเกียรติยศ
dishonour(vt) ทำให้เสื่อมเกียรติ,ทำให้อัปยศอดสู,ทำให้เสียชื่อเสียง,ทำให้ขายหน้า

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
honour clauseข้อตกลงโดยเกียรติยศ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
honour policyกรมธรรม์ด้วยเกียรติ [ประกันภัย ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
He insulted my honour.เขาดูหมิ่นเกียรติของข้า The Labyrinth of Gedref (2008)
Knights of the realm, it's a great honour to welcome you to Camelot.นับเป็นเกียรติอย่างสูงที่ได้ต้อนรับพวกท่าน ที่เดินทางมายัง คาเมลอต Valiant (2008)
Only one can have the honour of being crowned champion, and he will receive a prize of 1,000 gold pieces.มีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่จะได้รับเกียรติในการสวมมงกุฏของผู้ชนะ และ ผู้ชนะก็จะได้รับรางวัลเป็น เหรียญทอง 1000 เหรียญ Valiant (2008)
I'd be honoured, my lord.เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ฝ่าบาท Valiant (2008)
This is how a true knight behaves - with gallantry and honour.นี่แหละอัศวินที่แท้จริง ผู้เปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญและเกียรติยศ Valiant (2008)
My honourable guests, I give you Prince Arthur, your champion.แขกผู้ทรงเกียรติของข้า ข้าขอให้ท่านพบกับ องค์ชายอาร์เธอร์ ผู้ชนะการแข่งขัน Valiant (2008)
You do us a great honour, Sir Lancelot.เจ้าจะได้รับเกียรติสูงสุด เซอร์แลนซาลอต Lancelot (2008)
The honour is all mine, sire.เป็นเกียรติอย่างยิ่งกระหม่อม Lancelot (2008)
- I only wish to serve with honour.ผมต้องการแค่ได้รับใช้ด้วยความภาคภูมิ Lancelot (2008)
He served with honour.เขาทำด้วยเกียรติ Lancelot (2008)
It's been an honour serving you.เป็นเกียรติที่ได้รับใช้ท่าน The Moment of Truth (2008)
No, you just want the honour and glory of battle. That's what drives men like you.ที่เจ้าทำเพียงเอาหน้าเท่านั้น ทำให้พวกชาวบ้านเป็นเหมือนเจ้า The Moment of Truth (2008)

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
honourEnvy is the companion of honour.
honourHe is what we call an honour student.
honourThat kind of behaviour affects your honour.
honourWe are going to give a welcome meeting in honour of Mr Clark who came to Japan the other day.
honourWith that sort of attitude you'll never get past the honourable-mention prizes.

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ศรี[N] honour, See also: glory, fame, renown
ศักดิ์ศรี[N] honour, See also: honor, glory, fame, renown, Syn. เกียรติ, เกียรติยศ, เกียรติศักดิ์
มานิต[N] respectful person, See also: honourable person, esteemed person, Count unit: คน, Thai definition: ผู้ที่คนนับถือ, ผู้ที่คนยกย่อง, Notes: (บาลี/สันสกฤต)
มานิต[N] respectful person, See also: honourable person, esteemed person, Count unit: คน, Thai definition: ผู้ที่คนนับถือ, ผู้ที่คนยกย่อง, Notes: (บาลี/สันสกฤต)
ทรงเกียรติ[ADJ] honourable, See also: respectable, honoured, noble, virtuous, reputable, Example: เขาเหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่อันทรงเกียรตินี้
ทรงเกียรติ[V] honour, See also: esteem, venerate, adore, Syn. มีเกียรติ, Ant. ไร้เกียรติ, Example: สถาบันแห่งนี้เป็นสถาบันที่เคยทรงเกียรติ และได้รับความเชื่อถืออย่างสูง
การเทิดพระเกียรติ[N] honor, See also: honour, worship, esteem, praise, Syn. การสดุดี, การสรรเสริญ, Example: พระมหากษัตริย์ไทยหลายพระองค์ได้รับการเทิดพระเกียรติภายหลังที่พระองค์ท่านเสด็จสวรรคตแล้ว
น่าภาคภูมิใจ[ADJ] proud, See also: honour, full of self-esteem, dignified, Example: สิ่งที่เขาทำเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจแก่วงศ์ตระกูลอย่างยิ่ง, Thai definition: ที่รู้สึกว่ามีเกียรติยศเป็นที่พอใจ
หน้าตา[N] honour, See also: dignity, reputation, eminence, fame, prestige, status, credit, Syn. เกียรติ, Example: ไม่ว่าคุณจะทำอะไร คุณต้องนึกถึงหน้าตาของบริษัทไว้ให้มากๆ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
อัปยศ[n.] (appayot) EN: shame ; disgrace ; dishonour ; ignomity   FR: honte [f]
อัปยศอดสู[v.] (appayot otsū) EN: shame ; disgrace ; lose fame ; lose face ; humiliate ; embarrass ; dishonour   
ใบสุทธิ[n.] (baisutthi) EN: graduation certificate ; school-leaving certificate ; diploma ; testimonial ; certificate of honourable dismissal   FR: attestation [f] ; certificat [m]
การรับรองเพื่อแก้หน้า[n. exp.] (kān raprøng pheūa kaēnā) EN: acceptance for honour   
เคารพ[v.] (khaorop) EN: respect ; honour ; esteem ; abide ; regard ; value ; revere   FR: respecter ; honorer ; vénérer ; révérer ; être respectueux ; avoir des égards ; estimer
คารวะ[v.] (khārawa) EN: respect ; regard ; esteem ; compliment ; revere ; venerate ; honour   
ความเคารพ[n.] (khwām khaorop) EN: respect ; regard ; esteem ; honour   FR: respect [m] ; estime [f] ; égard [m]
ความเสื่อมเสีย[n.] (khwām seūamsīa) EN: disgrace ; ignominy ; dishonour ; discredit   
เกียรติศักดิ์[n.] (kīattisak) EN: dignity ; prestige ; honour ; honor (Am.) ; reputation ; distinction   
เกียรติ[n.] (kīatti) EN: honour = honor (Am.)   FR: célébrité [f] ; renommée [f]

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
honour    (v) (o1 n @ r)
honours    (v) (o1 n @ z)
honoured    (v) (o1 n @ d)
honouring    (v) (o1 n @ r i ng)
honourable    (j) (o1 n @ r @ b l)
honourably    (a) (o1 n @ r @ b l ii)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
Ehre, wem Ehre gebührt.Honour to whom honour is due. [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
オナー[, ona-] (n) honor; honour [Add to Longdo]
位階勲等[いかいくんとう, ikaikuntou] (n) court rank and honors; court rank and honours [Add to Longdo]
位牌を汚す[いはいをけがす, ihaiwokegasu] (exp,v5s) to disgrace one's ancestors; to tarnish the honour of one's ancestors [Add to Longdo]
一分[いっぷん, ippun] (n) duty; honor; honour [Add to Longdo]
栄職[えいしょく, eishoku] (n) honorable post; honourable post [Add to Longdo]
栄辱[えいじょく, eijoku] (n) honor and-or shame (honour) [Add to Longdo]
栄典[えいてん, eiten] (n) honours; honors; ceremony; exercises [Add to Longdo]
栄誉[えいよ, eiyo] (n) honour; honor; (P) [Add to Longdo]
栄誉礼[えいよれい, eiyorei] (n) salute of guards of honor (honour) [Add to Longdo]
汚し[よごし, yogoshi] (n-suf,n) (1) {food} soiling; polluting; being dirty; (2) shame; disgrace; dishonor; dishonour; (n) (3) chopped fish, shellfish or vegetables, dressed with (miso or other) sauce [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Honor \Hon"or\ ([o^]n"[~e]r), n. [OE. honor, honour, onour,
     onur, OF. honor, onor, honur, onur, honour, onour, F.
     honneur, fr. L. honor, honos.] [Written also {honour}.]
     1. Esteem due or paid to worth; high estimation; respect;
        consideration; reverence; veneration; manifestation of
        respect or reverence.
        [1913 Webster]
  
              A prophet is not without honor, save in his own
              country.                              --Matt. xiii.
                                                    57.
        [1913 Webster]
  
     2. That which rightfully attracts esteem, respect, or
        consideration; self-respect; dignity; courage; fidelity;
        especially, excellence of character; high moral worth;
        virtue; nobleness.
        [1913 Webster]
  
              Godlike erect, with native honor clad. --Milton.
        [1913 Webster]
  
     3. Purity; chastity; -- a term applied mostly to women, but
        becoming uncommon in usage.
        [1913 Webster + PJC]
  
              If she have forgot
              Honor and virtue.                     --Shak.
        [1913 Webster]
  
     4. A nice sense of what is right, just, and true, with course
        of life correspondent thereto; strict conformity to the
        duty imposed by conscience, position, or privilege;
        integrity; uprightness; trustworthness.
        [1913 Webster]
  
              Say, what is honor? 'T is the finest sense
              Of justice which the human mind can frame,
              Intent each lurking frailty to disclaim,
              And guard the way of life from all offense
              Suffered or done.                     --Wordsworth.
        [1913 Webster]
  
              I could not love thee, dear, so much,
              Loved I not honor more.               --Lovelace.
        [1913 Webster]
  
     5. That to which esteem or consideration is paid;
        distinguished position; high rank. "Restored me to my
        honors." --Shak.
        [1913 Webster]
  
              I have given thee . . . both riches, and honor. --1
                                                    Kings iii. 13.
        [1913 Webster]
  
              Thou art clothed with honor and majesty. --Ps. civ.
                                                    1.
        [1913 Webster]
  
     6. Fame; reputation; credit.
        [1913 Webster]
  
              Some in their actions do woo, and affect honor and
              reputation.                           --Bacon.
        [1913 Webster]
  
              If my honor is meant anything distinct from
              conscience, 't is no more than a regard to the
              censure and esteem of the world.      --Rogers.
        [1913 Webster]
  
     7. A token of esteem paid to worth; a mark of respect; a
        ceremonial sign of consideration; as, he wore an honor on
        his breast; military honors; civil honors. "Their funeral
        honors." --Dryden.
        [1913 Webster]
  
     8. A cause of respect and fame; a glory; an excellency; an
        ornament; as, he is an honor to his nation.
        [1913 Webster]
  
     9. A title applied to the holders of certain honorable civil
        offices, or to persons of rank; as, His Honor the Mayor.
        See Note under {Honorable}.
        [1913 Webster]
  
     10. (Feud. Law) A seigniory or lordship held of the king, on
         which other lordships and manors depended. --Cowell.
         [1913 Webster]
  
     11. pl. Academic or university prizes or distinctions; as,
         honors in classics.
         [1913 Webster]
  
     12. pl. (Whist) The ace, king, queen, and jack of trumps. The
         ten and nine are sometimes called {Dutch honors}. --R. A.
         Proctor.
         [1913 Webster]
  
     {Affair of honor}, a dispute to be decided by a duel, or the
        duel itself.
  
     {Court of honor}, a court or tribunal to investigate and
        decide questions relating to points of honor; as a court
        of chivalry, or a military court to investigate acts or
        omissions which are unofficerlike or ungentlemanly in
        their nature.
  
     {Debt of honor}, a debt contracted by a verbal promise, or by
        betting or gambling, considered more binding than if
        recoverable by law.
  
     {Honor bright!} An assurance of truth or fidelity. [Colloq.]
        
  
     {Honor court} (Feudal Law), one held in an honor or seignory.
        
  
     {Honor point}. (Her.) See {Escutcheon}.
  
     {Honors of war} (Mil.), distinctions granted to a vanquished
        enemy, as of marching out from a camp or town armed, and
        with colors flying.
  
     {Law of honor} or {Code of honor}, certain rules by which
        social intercourse is regulated among persons of fashion,
        and which are founded on a regard to reputation. --Paley.
  
     {Maid of honor},
         (a) a lady of rank, whose duty it is to attend the queen
             when she appears in public.
         (b) the bride's principle attendant at a wedding, if
             unmarried. If married, she is referred to as the
  
     {matron of honor}.
  
     {On one's honor}, on the pledge of one's honor; as, the
        members of the House of Lords in Great Britain, are not
        under oath, but give their statements or verdicts on their
        honor.
  
     {Point of honor}, a scruple or nice distinction in matters
        affecting one's honor; as, he raised a point of honor.
  
     {To do the honors}, to bestow honor, as on a guest; to act as
        host or hostess at an entertainment. "To do the honors and
        to give the word." --Pope.
  
     {To do one honor}, to confer distinction upon one.
  
     {To have the honor}, to have the privilege or distinction.
  
     {Word of honor}, an engagement confirmed by a pledge of
        honor.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  honour \honour\ n. & v.
     Same as {honor}; -- chiefly British usage. [Brit.]
     [PJC]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  honour
      n 1: the state of being honored [syn: {honor}, {honour},
           {laurels}] [ant: {dishonor}, {dishonour}]
      2: a tangible symbol signifying approval or distinction; "an
         award for bravery" [syn: {award}, {accolade}, {honor},
         {honour}, {laurels}]
      3: the quality of being honorable and having a good name; "a man
         of honor" [syn: {honor}, {honour}] [ant: {dishonor},
         {dishonour}]
      4: a woman's virtue or chastity [syn: {honor}, {honour},
         {purity}, {pureness}]
      v 1: bestow honor or rewards upon; "Today we honor our
           soldiers"; "The scout was rewarded for courageous action"
           [syn: {honor}, {honour}, {reward}] [ant: {attaint},
           {disgrace}, {dishonor}, {dishonour}, {shame}]
      2: show respect towards; "honor your parents!" [syn: {respect},
         {honor}, {honour}, {abide by}, {observe}] [ant: {disrespect}]
      3: accept as pay; "we honor checks and drafts" [syn: {honor},
         {honour}] [ant: {dishonor}, {dishonour}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top