Search result for

disbelieve

(16 entries)
(0.038 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -disbelieve-, *disbelieve*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
disbelieve[VT] ไม่เชื่อถือ, See also: ไม่แน่ใจ, Syn. doubt, challenge, Ant. believe, trust
disbeliever[N] ผู้ที่ไม่นับถือศาสนา

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
disbelievevt. ไม่เชื่อ, See also: disbeliever n. ดูdisbelieve

English-Thai: Nontri Dictionary
disbelieve(vt) ไม่เชื่อ,ไม่ยอมรับ

ตัวอย่างประโยคจาก Open Subtitles  **ระวัง คำแปลอาจมีข้อผิดพลาด**
My job isn't to believe or disbelieve. It's to act or not to act.หน้าที่ของฉันไม่ใช่ต้องมาเชื่อ หรือ ไม่เชื่อ หน้าที่ฉันคือ ทำ หรือ ไม่ทำ Akira (1988)
Listen, I was a disbeliever just like you are.ฟังนะ! ตอนแรกข้าก็ไม่เชื่อเหมือนกับท่าน แต่ธนูเอพิรุสมีอยู่จริง Immortals (2011)
It's not to be believed or disbelieved.มันไม่เกี่ยวกับความเชื่อหรือไม่เชื่อ III. (2014)

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ไม่ไว้วางใจ[V] distrust, See also: disbelieve, mistrust, have no trust in, have no confidence in, suspect, be suspicious of, Ant. ไว้วางใจ, วางใจ, Example: ผู้คนในเมืองต่างมีชีวิตเร่งรีบ และหวาดกลัว ไม่ไว้วางใจซึ่งกันและกัน, Thai definition: ไม่เชื่อใจ, ไม่วางใจ, ไม่เชื่อถือ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
แคลงใจ[v.] (khlaēngjai) EN: doubt ; distrust ; mistrust ; disbelieve ; suspect ; be uncertain   FR: douter ; soupçonner ; suspecter
ไม่ไว้ใจ[v. exp.] (mai waijai) EN: distrust ; doubt ; mistrust ; disbelieve ; suspect   FR: se méfier de

CMU English Pronouncing Dictionary
DISBELIEVE    D IH2 S B AH0 L IY1 V

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
disbelieve    (v) (d i2 s b i l ii1 v)
disbelieved    (v) (d i2 s b i l ii1 v d)
disbelieves    (v) (d i2 s b i l ii1 v z)

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disbelieve \Dis`be*lieve"\, v. t. [imp. & p. p. {Disbelieved};
     p. pr. & vb. n. {Disbelieving}.]
     Not to believe; to refuse belief or credence to; to hold not
     to be true or actual.
     [1913 Webster]
  
           Assertions for which there is abundant positive
           evidence are often disbelieved, on account of what is
           called their improbability or impossibility. --J. S.
                                                    Mill.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  disbelieve
      v 1: reject as false; refuse to accept [syn: {disbelieve},
           {discredit}] [ant: {believe}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top