| vituperatively | (adv) อย่างประณามคนอื่น |
| vituperative | (adj) ซึ่งกล่าวประณามคนอื่น, See also: ซึ่งด่าว่า, กล่าวร้าย, ใช้ผรุสวาท, Syn. spiteful |
| vituperativeness | (n) การประณามคนอื่น |
| vituperative | (ไวทู'พะเร'ทิฟว) adj. จับผิด, ด่าว่า, ประณาม, กล่าวร้าย, ใช้ผรุสวาท |
| สามหาว | [sāmhāo] (adj) EN: abusive ; vile ; vituperative ; brash ; rampant FR: grossier ; vulgaire |
| vituperative | |
| vituperative |
| vituperative |
| Vituperative | a. Uttering or writing censure; containing, or characterized by, abuse; scolding; abusive. -- Vituperative appellations derived from their real or supposed ill qualities. B. Jonson. [1913 Webster] |