| vagrant | (n) คนจรจัด, See also: คนพเนจร, คนเร่ร่อน, Syn. bum, drifter, tramp, vagabond, Ant. gentleman, toiler, workman |
| vagrant | (adj) จรจัด, See also: เร่ร่อน, พเนจร, ระเหเร่ร่อน, Syn. vagabond, homeless, stray |
| vagrant | ๑. พเนจร๒. ผู้พเนจร [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| vagrant | คนจรจัด [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| vagrant | คนจรจัด [ประชากรศาสตร์ ๔ ก.พ. ๒๕๔๕] |
| vagrant | คนจรจัด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕] |
| Vagrant children | เด็กจรจัด [TU Subject Heading] |
| คนจรจัด | (n) vagrant, See also: vagabond, Syn. คนพเนจร, คนเร่ร่อน, Example: กรมประชาสงเคราะห์พยายามหาสถานที่ให้คนจรจัดทั้งหลายได้อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่งไม่ต้องร่อนเร่อีกต่อไป, Count Unit: คน, Thai Definition: ผู้ที่ไม่มีอาชีพและไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง |
| จรจัด | (adj) vagrant, See also: unsettled, aimless, homeless, Example: แมวที่อาจารย์เลี้ยงไว้มีอยู่หลายตัวเป็นแมวจรจัด, Thai Definition: ไม่มีอาชีพและไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง |
| vagrant |
| vagrant |
| vagrant | (n) a wanderer who has no established residence or visible means of support, Syn. vagabond, floater, drifter |
| Vagrant | a. [ Probably fr. OF. waucrant, wacrant, p. p. of waucrer, wacrer, walcrer, to wander (probably of Teutonic origin), but influenced by F. vagant, p. pr. of vaguer to stray, L. vagari. Cf. Vagary. ] [ 1913 Webster ] That beauteous Emma vagrant courses took. Prior. [ 1913 Webster ] While leading this vagrant and miserable life, Johnson fell in love. Macaulay. [ 1913 Webster ] |
| Vagrant | n. One who strolls from place to place; one who has no settled habitation; an idle wanderer; a sturdy beggar; an incorrigible rogue; a vagabond. [ 1913 Webster ] Vagrants and outlaws shall offend thy view. Prior. [ 1913 Webster ] |
| Vagrantly | adv. In a vagrant manner. [ 1913 Webster ] |
| Vagrantness | n. State of being vagrant; vagrancy. [ 1913 Webster ] |