44 ผลลัพธ์ สำหรับ scourged

หรือค้นหา: -scourged-, *scourged*, scourg, scourge
เนื่องจากผลลัพธ์มีน้อย ระบบจึงเปลี่ยนคำค้นเป็น *scourg*

CMU Pronouncing Dictionary

scourged	/S K ER1 JH D/ /สึ เกอ (ร) จึ ดึ/ /skˈɜːʴdʒd/
scourge	/S K ER1 JH/ /สึ เกอ (ร) จึ/ /skˈɜːʴdʒ/
scourges	/S K ER1 JH IH0 Z/ /สึ เก๊อ (ร) จิ สึ/ /skˈɜːʴdʒɪz/
scourging	/S K ER1 JH IH0 NG/ /สึ เก๊อ (ร) จิ่ง/ /skˈɜːʴdʒɪŋ/

Oxford Advanced Learners Dictionary

scourged	(vt, vt) /s k @@1 jh d/ /สึ เกอ จึ ดึ/ /skˈɜːdʒd/
scourge	(vt, n) /s k @@1 jh/ /สึ เกอ จึ/ /skˈɜːdʒ/
scourges	(vt, n) /s k @@1 jh i z/ /สึ เก๊อ จิ สึ/ /skˈɜːdʒɪz/
scourging	(vt) /s k @@1 jh i ng/ /สึ เก๊อ จิ่ง/ /skˈɜːdʒɪŋ/

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

scourge	(n) ผู้ทำให้เกิดหายนะ, See also: ผู้ทรมานผู้อื่น, ผู้ทำให้เกิดความทุกข์ทรมาน, สิ่งหายนะ, Syn. tormentor
scourge	(n) แส้, See also: หวาย, Syn. cord, stick, strap, whip
scourge	(n) หายนะ, Syn. curse, harass, plague
scourge	(vt) หวด, See also: เฆี่ยน, โบย, Syn. whip, hit

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

ลงแส้	(v) whip, See also: beat, flog, scourge, lash, thrash, Syn. โบยแส้, Example: ม้าตัวนั้นถูกลงแส้เพื่อให้วิ่งเข้าเส้นชัยเป็นที่ 1
เฆี่ยน	(v) flog, See also: whip, beat, scourge, thrash, lash, Syn. ตี, เฆี่ยนตี, Example: แม้จะถูกฝ่ายตรงข้ามจับไปอดอาหารและเฆี่ยนตีเขาก็จะไม่บอกความลับของชาติ, Thai Definition: ตีด้วยหวายหรือไม้เรียวเป็นต้นเป็นการลงโทษ
เฆี่ยนตี	(v) flog, See also: whip, beat, scourge, thrash, lash, Syn. เฆี่ยน, ตี, Example: เขาเฆี่ยนตีคนใช้ราวกับเป็นทาสในเรือนเบี้ย
วินิต	(v) scourge, See also: chastise, Thai Definition: ทรมานให้เรียบร้อย, Notes: (บาลี)

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การลงโทษ	[kān longthōt] (n) EN: sanction ; punishment ; scourge FR: sanction [ f ]
เฆี่ยน	[khīen] (v) EN: flog ; whip ; beat ; scourge ; thrash ; lash FR: flageller ; fouetter ; battre
เฆี่ยนตี	[khīen tī] (v) EN: flog ; whip ; beat ; scourge ; thrash ; lash FR: flageller ; fouetter ; battre
ลงแส้	[long saē] (v) EN: whip ; whip up ; beat ; flog ; scourge ; lash ; thrash ; goad FR: fouetter ; flageller
โรคระบาด	[rōk rabāt] (n) EN: epidemic ; scourge FR: épidémie [ f ] ; maladie épidémique [ f ] ; maladie contagieuse [ f ] ; fléau [ m ]
วินิต	[winit] (v) EN: scourge ; chastise

WordNet (3.0)

scourge	(n) a whip used to inflict punishment (often used for pedantic humor), Syn. flagellum
scourge	(v) punish severely; excoriate
attila	(n) king of the Huns; the most successful barbarian invader of the Roman Empire (406-453), Syn. Scourge of God, Attila the Hun, Scourge of the Gods
bane	(n) something causing misery or death, Syn. scourge, curse, nemesis, Example: the bane of my life
flagellate	(v) whip, Syn. scourge, Example: The religious fanatics flagellated themselves
flogger	(n) a torturer who flogs or scourges (especially an official whose duty is to whip offenders), Syn. scourger
lay waste to	(v) cause extensive destruction or ruin utterly, Syn. waste, scourge, desolate, ravage, devastate, Example: The enemy lay waste to the countryside after the invasion
terror	(n) a person who inspires fear or dread, Syn. scourge, threat, Example: he was the terror of the neighborhood

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Scourge

n. [ F. escourgée, fr. L. excoriata (sc. scutica) a stripped off (lash or whip), fr. excoriare to strip, to skin. See Excoriate. ] 1. A lash; a strap or cord; especially, a lash used to inflict pain or punishment; an instrument of punishment or discipline; a whip. [ 1913 Webster ]

Up to coach then goes
The observed maid, takes both the scourge and reins. Chapman. [ 1913 Webster ]

2. Hence, a means of inflicting punishment, vengeance, or suffering; an infliction of affliction; a punishment. [ 1913 Webster ]

Sharp scourges of adversity. Chaucer. [ 1913 Webster ]

What scourge for perjury
Can this dark monarchy afford false Clarence? Shak. [ 1913 Webster ]

Scourge

v. t. [ imp. & p. p. Scourged p. pr. & vb. n. Scourging ] [ From Scourge, n.: cf. OF. escorgier. ] 1. To whip severely; to lash. [ 1913 Webster ]

Is it lawful for you to scourge a . . . Roman? Acts xxii. 25. [ 1913 Webster ]

2. To punish with severity; to chastise; to afflict, as for sins or faults, and with the purpose of correction. [ 1913 Webster ]

Whom the Lord loveth he chasteneth, and scourgeth every son whom he receiveth. Heb. xii. 6. [ 1913 Webster ]

3. To harass or afflict severely. [ 1913 Webster ]

To scourge and impoverish the people. Brougham. [ 1913 Webster ]

Scourger

n. One who scourges or punishes; one who afflicts severely. [ 1913 Webster ]

The West must own the scourger of the world. Byron. [ 1913 Webster ]

CC-CEDICT CN-EN Dictionary

灾害	[zāi hài, ㄗㄞㄏㄞˋ, 灾害 / 災害] disastrous damage; scourge #6,112 [Add to Longdo]
祸害	[huò hài, ㄏㄨㄛˋ ㄏㄞˋ, 祸害 / 禍害] disaster; harm; scourge; bad person; to damage; to harm; to wreck #18,861 [Add to Longdo]

EDICT JP-EN Dictionary

鞭;笞;韃;策

[むち;ぶち(鞭)(ok), muchi ; buchi ( muchi )(ok)] (n) (1) whip; lash; scourge; (2) stick; cane; rod; pointer #13,225 [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary

Geißel { f }	whip; scourge [Add to Longdo]
ein schlimmes Übel	a scourge [Add to Longdo]
peitschen \| peitschend \| gepeitscht \| peitscht \| peitschte	to scourge \| scourging \| scourged \| scourges \| scourged [Add to Longdo]

Time: 0.0208 seconds, cache age: 22.79 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/