| rarefaction | (แรริแฟค'เชิน) n. การทำให้เบาบาง, การทำให้หายาก, การทำให้น้อยลง, การทำให้เข้มข้นน้อยลง, การทำให้บริสุทธิ์, การทำให้สูงส่ง., See also: rarefactive adj. |
| rarefaction | (n) การเปลี่ยนแปลง, การทำให้บริสุทธิ์, การเจือ |
| rarefaction | ภาวะกลายโปร่ง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| rarefaction | ส่วนขยาย, บริเวณหนึ่งของตัวกลางซึ่งมีความหนาแน่นของโมเลกุลน้อยกว่าบริเวณใกล้เคียงในขณะที่มีคลื่นตามยาวเคลื่อนที่อยู่ในตัวกลางนั้น [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.] |
| rarefaction |
| rarefaction | (n) a decrease in the density of something, Example: a sound wave causes periodic rarefactions in its medium |
| Rarefaction | n. [ Cf. F. raréfaction. See Rarefy. ] The act or process of rarefying; the state of being rarefied; -- opposed to condensation; |
