| purine | เบสชนิดหนึ่งซึ่งเป็นส่วนประกอบย่อยของนิวคลีโอไทด์, Example: นิวคลีโอไทด์ซึ่งเป็นหน่วยย่อยของดีเอ็นเอและอาร์เอ็นเอประกอบด้วยเบสและหมู่ฟอสเฟตเชื่อมต่อกับน้ำตาล เบสแบ่งเป็น 2 ชนิด คือ purine (พิวรีน) และ pyrimidine (ไพริมิดีน) เบส adenine (A) guanine (G) จัดเป็น purine ส่วนเบส cytosine (C) thymine (T) uracil (U) จัดเป็น pyrimidine เบส T พบเฉพาะในดีเอ็นเอ ส่วนอาร์เอ็นเอพบเบส U แทน ในการเกิดเป็นเกลียวคู่ของดีเอ็นเออาศัยเบสภายในสายโพลีนิวคลีโอไทด์ 2 สายเกิดพันธะไฮโดรเจนระหว่างกัน โดยเบส A เกิดพันธะไฮโดรเจนกับเบส T 2 พันธะ และเบส G เกิดพันธะไฮโดรเจนกับเบส C 3 พันธะ <br> <br>แหล่งข้อมูล<br> สุรินทร์ ปิยะโชคณากุล. “โครงสร้างและหน้าที่ของดีเอ็นเอ” ในพันธุวิศวกรรมเบื้องต้น. หน้า 5-41. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2545. [วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี] |