| pugnacity | (n) ความก้าวร้าว, See also: การชอบทะเลาะวิวาท, Syn. aggression, fight |
| pugnacity | (n) ความชอบชกต่อย, ความเป็นนักเลงโต |
| pugnacity |
| Pugnacity | n. [ L. pugnacitas: cf. F. pugnacité. ] Inclination or readiness to fight; quarrelsomeness. “ A national pugnacity of character.” Motley. [ 1913 Webster ] |