| outlast | (vt) อยู่ได้นานกว่า |
| outlast | (เอาทฺ'ลาสทฺ) vt. อยู่ได้นานกว่า, ทนกว่า, อยู่รอด, Syn. outlive |
| outlast | (vt) ทนกว่า, อยู่ได้นานกว่า, อยู่รอด |
| outlast | He outlasted many of his friends. |
| outlast | |
| outlast | |
| outlasts | |
| outlasts | |
| outlasts | |
| outlasted | |
| outlasted | |
| outlasting | |
| outlasting | |
| outlasts(4) |
| outlast | |
| outlasts | |
| outlasted | |
| outlasting |
| Outlast | v. t. To exceed in duration; to survive; to endure longer than. Milton. [ 1913 Webster ] |
| 根負け | [こんまけ, konmake] (n, vs) being beaten down by one's opponent's persistence; being outlasted; running out of patience [Add to Longdo] |