61 ผลลัพธ์ สำหรับ misconducting
หรือค้นหา: -misconducting-, *misconducting*, misconduct
เนื่องจากผลลัพธ์มีน้อย ระบบจึงเปลี่ยนคำค้นเป็น *misconduct*

Oxford Advanced Learners Dictionary
misconducting
 (vt) /m i2 s k @ n d uh1 k t i ng/ /มิ สึ เกิ่น ด๊ะ ขึ ถิ่ง/ /mˌɪskəndˈʌktɪŋ/
misconduct
 (n) /m i2 s k o1 n d uh k t/ /มิ สึ เก๊าะ น เดอะ ขึ ถึ/ /mˌɪskˈɒndʌkt/
misconduct
 (vt) /m i2 s k @ n d uh1 k t/ /มิ สึ เกิ่น ด๊ะ ขึ ถึ/ /mˌɪskəndˈʌkt/
misconducts
 (vt) /m i2 s k @ n d uh1 k t s/ /มิ สึ เกิ่น ด๊ะ ขึ ถึ สึ/ /mˌɪskəndˈʌkts/
misconducted
 (vt, vt) /m i2 s k @ n d uh1 k t i d/ /มิ สึ เกิ่น ด๊ะ ขึ ถิ ดึ/ /mˌɪskəndˈʌktɪd/

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH
misconduct(n) การประพฤติผิด, Syn. misbehavior
misconduct with(phrv) ประพฤติตัวไม่เหมาะสมกับ

Hope Dictionary
misconduct(มิสคอน'ดัคทฺ) n. ความประพฤติที่ผิดหรือไม่เหมาะสม, การกระทำผิด. vt. ประพฤติผิด, กระทำผิด, Syn. malfeasance

Nontri Dictionary
misconduct(n) การจัดการผิด, การประพฤติผิด, การผิดประเวณี
misconduct(vt) ประพฤติเลว, ประพฤติผิด, ผิดประเวณี, จัดการผิด

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน
professional misconductการประพฤติมิชอบในวิชาชีพ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
office, misconduct inการประพฤติมิชอบในหน้าที่ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
misconduct in officeการประพฤติมิชอบในหน้าที่ [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
misconduct, professionalการประพฤติมิชอบในวิชาชีพ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
misconduct, wilfulการจงใจประพฤติมิชอบ, การจงใจประพฤติชั่ว [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
gross misconductการประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
wilful misconductความประพฤติผิดโดยจงใจ [ประกันภัย ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
wilful misconductการจงใจประพฤติมิชอบ, การจงใจประพฤติชั่ว [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
wilful misconduct of employeeการจงใจประพฤติมิชอบของลูกจ้าง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
wilful and wanton misconductการประพฤติมิชอบโดยจงใจและขาดการยับยั้ง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

คลังศัพท์ไทย (สวทช.)
Misconduct in officeการฉ้อราษฎร์บังหลวง [TU Subject Heading]
Police misconductการประพฤติมิชอบของตำรวจ [TU Subject Heading]
Trials (Misconduct in office)การพิจารณาและตัดสินคดี (การฉ้อราษฎร์บังหลวง) [TU Subject Heading]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)
ผิดประเวณี(v) commit adultery, See also: misconduct, Syn. ล่วงประเวณี, Example: การหย่าร้างส่วนมากมักจะมีสาเหตุหลายประการเช่น ผิดประเวณี ยากจน เสพสุราเป็นประจำ วิกลจริต ทารุณกรรม ฯลฯ
เสียมารยาท(v) misbehave, See also: misconduct, Example: ฉันถือว่าคุณเสียมารยาทมากในการทวงหนี้ยามค่ำคืน, Thai Definition: แสดงมารยาทไม่ดี

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)
ผิดประเวณี[phit prawēnī] (v, exp) EN: commit adultery ; misconduct ; have an affair  FR: commettre un adultère
เสียมารยาท[sīa mārayāt] (v, exp) EN: misbehave ; misconduct ; it's bad manners

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
misconductHe detected his men's misconduct.
misconductHe is not ashamed of his misconduct.
misconductHe was dismissed by the company for a misconduct.
misconductJim got dismissed for his misconduct in office.
misconductShe made an allusion to his misconduct.

CMU Pronouncing Dictionary
misconduct
 /M IH0 S K AA1 N D AH0 K T/
/หมิ สึ ก๊าน เดอะ ขึ ถึ/
/mɪskˈɑːndəkt/

WordNet (3.0)
game misconduct(n) (ice hockey) a penalty that suspends a player for the remainder of a game (but allows the team to send in a substitute for the suspended player)
misconduct(n) bad or dishonest management by persons supposed to act on another's behalf
misbehave(v) behave badly, Syn. misconduct, misdemean, Ant. behave, Example: The children misbehaved all morning
mismanage(v) manage badly or incompetently, Syn. mishandle, misconduct, Example: The funds were mismanaged
wrongdoing(n) activity that transgresses moral or civil law, Syn. wrongful conduct, actus reus, misconduct, Example: he denied any wrongdoing

Collaborative International Dictionary (GCIDE)
Misconduct

n. 1. Wrong conduct; bad behavior; mismanagement. Addison. [ 1913 Webster ]

2. Unlawful or unethical conduct by a person holding a public office or having a position of responsibility in the administration of justice; malfeasance; as, discussing the case out of court during a trial is misconduct by a juror; especially, misuse of office by an elected or appointed government official, also called misconduct in office. [ PJC ]

Syn. -- Misbehavior; misdemeanor; mismanagement; misdeed; delinquency; offense. [ 1913 Webster ]

Misconduct

v. t. To conduct amiss; to mismanage. Johnson. [ 1913 Webster ]


To misconduct one's self, to behave improperly. [ 1913 Webster ]

Misconduct

v. i. To behave amiss. [ 1913 Webster ]


CC-CEDICT CN-EN Dictionary
弹劾[tán hé, ㄊㄢˊ ㄏㄜˊ, 弹 劾 / 彈 劾] to accuse of misconduct (in official task); to impeach #25,171 [Add to Longdo]
违失[wéi shī, ㄨㄟˊ ㄕ, 违 失 / 違 失] fault; mistake; shortcoming; error; misconduct [Add to Longdo]

EDICT JP-EN Dictionary
五戒[ごかい, gokai] (n) { Buddh } the five precepts (prohibitions against killing, theft, sexual misconduct, lying and intemperance) [Add to Longdo]
非行[ひこう, hikou] (n, adj-no) delinquency; misconduct; (P) [Add to Longdo]
不義[ふぎ, fugi] (n, adj-no) (1) immorality; injustice; misconduct; impropriety; perfidy; (2) adultery; infidelity; cuckoldry; (3) (arch) (See 八虐) murdering one's teacher or a government official [Add to Longdo]
不行状[ふぎょうじょう, fugyoujou] (adj-na, n) misconduct; profligacy; immorality [Add to Longdo]
不行跡[ふぎょうせき, fugyouseki] (n) misconduct; profligacy; immorality [Add to Longdo]
不始末(P);不仕末(iK)[ふしまつ, fushimatsu] (n, adj-na) (1) omission; failure; incompleteness; (2) irregularity; mismanagement; misconduct; malpractice; carelessness; wastefulness; extravagance; (P) [Add to Longdo]
不心得を戒める[ふこころえをいましめる, fukokoroewoimashimeru] (exp, v1) to caution a person against misconduct [Add to Longdo]
不身持ち[ふみもち, fumimochi] (adj-na) misconduct; profligacy; licentiousness [Add to Longdo]
不調法;無調法[ぶちょうほう, buchouhou] (adj-na, n) impoliteness; carelessness; misconduct; clumsiness [Add to Longdo]
不品行[ふひんこう, fuhinkou] (adj-na, n) unchastity; misconduct; dissipation; fornication [Add to Longdo]
不埒;不埓[ふらち, furachi] (adj-na, n) insolence; misconduct; rudeness; breach of etiquette [Add to Longdo]
密通[みっつう, mittsuu] (n, vs) adultery; misconduct; intrigue; criminal connection [Add to Longdo]
乱行[らんぎょう, rangyou] (n) violent conduct; misconduct; dissipation; profligacy; debauchery [Add to Longdo]
蹌踉めく[よろめく, yoromeku] (v5k, vi) (1) (uk) to stagger; (2) (uk) to misconduct oneself; to have a love affair; to waver; to feel some inclination; (P) [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary
Amtsverletzung { f }misconduct in office [Add to Longdo]
Verfehlung { f }misconduct [Add to Longdo]
schlecht benehmenmisconduct [Add to Longdo]

Time: 0.0363 seconds, cache age: 22.727 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/