| interlopers | |
| interloper |
| interlopers | |
| interloper |
| interloper | (n) ผู้บุกรุก, ผู้รุกล้ำ, ผีซ้ำด้ามพลอย |
| ผู้บุกรุก | (n) trespasser, See also: invader, intruder, interloper, Example: ในสงครามตามจารีตนี้ผู้บุกรุกมักเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เสมอ, Count Unit: คน, Thai Definition: บุคคลที่ล่วงล้ำเข้าไปในสถานที่ของผู้อื่นโดยบังอาจหรือพลการ |
| Interloper | n. [ Pref. inter- + D. looper a runner, fr. loopen to run; akin to E. leap. See Leap, and cf. Elope. ] One who interlopes; one who unlawfully intrudes upon a property, a station, or an office; one who interferes wrongfully or officiously. [ 1913 Webster ] The untrained man, . . . the interloper as to the professions. I. Taylor. [ 1913 Webster ] |
| intruder | (n) someone who intrudes on the privacy or property of another without permission, Syn. trespasser, interloper |
| 余計者 | [よけいもの, yokeimono] (n) person whose presence is unwelcome, unnecessary or a nuisance; fifth wheel; third wheel; interloper [Add to Longdo] |
| Eindringling { m } | Eindringlinge { pl } | interloper | interlopers [Add to Longdo] |
| Schleichhändler { m } | interloper [Add to Longdo] |
